Analiza dramatu, interpretacja dramatu

Dramat groteskowy - cechy

4 1 1 1 1 1 Rating 80%

Dramat groteskowy

Cechy dramatu groteskowego i krótka historia.

Prekursorzy:

A. Jarry ("Ubu-Król"), G. Apollinaire ("Cycki Tejrezjasza")

Twórcy:

Witkacy („Szewcy"), Samuel Beckett („Czekając na Godota"), Eugene Ionesco („Łysa śpiewaczka"), Sławomir Mrożek („Tango"), Tadeusz Różewicz („Kartoteka"), Witold Gombrowicz ("Iwona księżniczka Burgunda"), J. Genet, Artur Adamow

Cechy:

  • stosowany w teatrze absurdu
  • częsty chwyt teatru w teatrze
  • groteska
  • pure nonsens
  • parodia klisz językowych
  • parodia stereotypów
  • parodia schematów teatralnych
  • parodia schematów literackich
  • deformacja świata (jest dziwny, absurdalny, przerażający i śmieszny), choć czasem deformacja następuje stopniowo wraz z postępem akcji, a punkt wyjścia stanowi realistyczna koncepcja świata
  • pesymistyczna wizja świata i człowieka (absurd w kreacji człowieka i świata)
  • antyrealizm (brak łańcucha przyczynowo-skutkowego, odrzucenie zasady prawdopodobieństwa)
  • surrealizm
  • łączenie komizmu, groteski, makabry, tragizmu
  • język
  • sceniczny minimalizm
  • abstrakcyjne sytuacje i pojęcia są przedstawiane dosłownie
  • wpływ egzystencjalizmu (w dramatach należących do teatru absurdu - po II wojnie  światowej)
  • ograniczona akcja – dominują długie dialogi
  • bohaterowie stereotypowi lub ideowi (everymani) silnie stypizowani, schematyczni
  • bohaterowie mogą być pozbawieni motywacji psychicznej, są groteskowi
  • samotność, alienacja bohaterów
  • rozmowy przyjmują formę dialogu pozornego
  • brak porozumienia między bohaterami
  • rozbudowane didaskalia

Bibliografia przedmiotowa

 

Serwis rozdaje przeglądarkom bezpieczne ciasteczka.