Analiza wiersza, interpretacja wiersza

Analiza satyry: Do króla

3.72 1 1 1 1 1 Rating 74%

Analiza wiersza "Do króla" Ignacego Krasickiego

Warto przeczytać: {ln: jak analizować wiersz (i interpretować)?} oraz  {ln: Środki poetyckie}

Nadawcą w tekście "Do króla" jest typowy szlachcic. Krytykuje on króla, stawia mu zarzuty :

 

-jest za dobrym władcą, zbyt wyrozumiały, za mało doświadczony, za mądry, że jest polakiem, jest za młody.

Oskarża go również o to, że nie jest królewskiego pochodzenia a mimo to został królem.

Te bezsensowne i bezpodstawne zarzuty stawiane królowi tak naprawdę ośmieszają i negują sarmacką

szlachtę. Ukazują szlachte ze strony fałszywej, obłudnej, chciwej i nieszczerej.

 

Obiorcą jest ostatni król Polski, Stanisław August Poniatowski.

Krytykowane są jego zalety. Tak naprawdę król jest władcą dobrym, sprawiedliwym, poczciwym,

sprzyjającym państwu, jego rozwojowi. Pochłania go chęć reformacji państwa.

 

W tekście pojawiają się także środki stylistyczne:

*apostrofy

*pytania retoryczne

*przerzutnie

*wykrzyknienia

*epitety

*wyliczenia

*persyflaż-wypowiedź ukrywająca kpinę i szyderstwo pod pozorami uprzejmości i powagi

 

Postać Stanisława Augusta Poniatowskiego jest adresatem tej satyry dedukacyjnej która

jest pozornie sprzeczna z tym gatunkiem, ponieważ zarzuty kierowane w stronę króla-

-ukazują krytyke nadawcy odnoszącej się do sarmackiej szlachty.

Serwis rozdaje przeglądarkom bezpieczne ciasteczka.