Analiza wiersza, interpretacja wiersza

Ironia - trop, figura retoryczna

4.8333333333333 1 1 1 1 1 Rating 97%

Spis treści

Ironia - trop, figura myśli, figura retoryczna

Ironia

Ironia to świadome, umyślnie stworzone przeciwieństwo pomiędzy dosłownym znaczeniem wypowiedzi a tym, co chciał wyrazić nadawca komunikatu;

inaczej ironia to: zatajona drwina, ukryte szyderstwo, uszczypliwość zawarta w wypowiedzi pozornie akceptującej;

Ironia niewątpliwie jest tropem, figurą myśli, która jest przeznaczona do odczytania dla wykształconych i inteligentnych odbiorców.

Z ironią trudno polemizować, a przez to jest atrakcyjna dla nadawcy. Jednocześnie jednak dla odbiorcy jest bardzo niebezpieczna, gdyż niedostrzeżona naraża go na śmieszność, sugeruje niską inteligencję; spokojnie można ją traktować jako atak na pozytywną twarz rozmówcy. Ironia podkreśla zatem uprzywilejowaną pozycję nadawcy, jego wyższość.

Ironia może również być agresywną formą obrony i próbą podniesienia swojej pozycji przez autora.

Rozpoznanie ironicznego sensu

  • na podstawie zachowań niewerbalnych, wskazówek graficznych (np. wzięcie słów w cudzysłów często jest sygnałem ironii),
  • trzeba badać zdania, sądy, całe teksty,
  • trzeba zrozumieć i zinterpretować okoliczności wypowiedzi lub posiadać wiedzę o mówiącym.

Cele ironii:

  • uatrakcyjnia argumentacje dodając lekkości i humoru
  • manifestuje dystans wobec wartości, opinii, osób i instytucji
  • wyraża lekceważenie inne negatywne uczucia wobec adwersarzy
  • uwydatnia opinie mówiącego zwłaszcza w trakcie krytyki
  • pomaga wyrazić samokrytycyzm, autoironia

Związki frazeologiczne związane z terminem ironia:

  • ironia losu
  • jak na ironię
Serwis rozdaje przeglądarkom bezpieczne ciasteczka.