Co to w ogóle szczęście? Chwila radości? Może okres życia, w którym nie ma zmartwień, problemów, niepewności. Każdy chciałby być szczęśliwym, każdy chciałby przeżyć życie w szczęściu. Jednak byłoby to niemożliwe jeśli szczęściu przypisalibyśmy brak trosk i przeciwności. W życiu na co dzień je spotykamy. Czyżby nie było szczęśliwego  życia?

Dlaczego ludzie wiążą się w pary, wychodzą za mąż? Myślą, że dzięki temu będą szczęśliwi? Może szczęściem jest bycie z Ukochaną osobą? A co jeśli dojdzie do kłótni, szczęście nagle znika? Przecież nie jest to chwilowe i ulotne uczycie. Więc, co się z nim wtedy dzieje? Zapewne jest, ale pod inną postacią, pod tą bardziej ukrytą i czeka na odsłonięcie.

Zakładając, że życie z Ukochaną osobą daje szczęście, to co się z nim dzieje w nieszczęśliwych rodzinach? Przecież oboje utwierdzali się w wzajemnej Miłości. Dlaczego teraz dochodzi do przemocy? Przestali się Kochać? Może tak naprawdę to nigdy nie była Miłość. Czyli życie z drugą osobą nie zawsze gwarantuje szczęścia. Dlaczego więc „Człowiekowi do szczęścia najbardziej potrzebny jest drugi człowiek.”?

Istnieją psychologowie, stowarzyszenia i spotkania dla ofiar nieszczęścia, których działalność opiera się na pomocy człowieka. Dostrzegliśmy, że istnieją sytuacje w których sami nie dajemy rady. Rozmowy, porady mają być źródłem szczęścia czy tylko drogowskazem?

W każdym razie pomagają, gdyby tak nie było, nie było by żadnych zgromadzeń, ani psychologów. Czasem pomaga tylko rozmowa, przyjaźń z człowiekiem. Wtedy, gdy wszystko się wali szukamy pomocy w drugim człowieku, z nadzieją znalezienia w nim podpory.

Pieniądze z nami nie pogadają, zwierzęta również. Świadomość istnienia osoby do której możemy się zwrócić, obecność jej jest Szczęściem, często przez nas nie dostrzeganym. Wolimy ulec reklamom i szczęście przypisać przedmiotom.