Andrzej Kmicic
1)wygląd:
krótkie, jasne włosy, smagła cera, siwe oczy, ciemny wąs, młoda twarz
"zdołała panienka dojrzeć głowa jak żyto, mocno podgoloną czuprynę, smagłą cerę, siwe oczy przed się patrzące, ciemny wąs i twarz młodą, orlikowatą a wesołą i junacką." "Stanął(...) z twarzą podobną do głowy rozdrażnionego ptaka, z roziskrzonymi oczami." Komentarz: Opisywała go Aleksandra Billewiczówna.
2)charakter:
cechy: młody i przedsiębiorczy, zuchwały, porywczy, lojalny wobec przyjaciół, chytry, przebiegły, stanowczy
cytaty: "Pozostawał Kmicic młody i przedsiębiorczy, zuchwały, okryty wielką sławą rycerską, noszący znamienite nazwisko, stojący na czele potężnej chorągwi, częścią własnym kosztem wystawionej, człowiek jak by stworzony na wodza wszystkich zuchwałych i niespokojnych duchów na Litwie a przy tym pełen zapału."-Mówi Janusz Radziwiłł
- odwaga: "Swą wiarą potrafiłby wlać w serca młodego rycerstwa, pociągnąć je za sobą i wypełnić ludźmi i radziwiłłowski obóz."
-zuchwalstwo: "Kmicic nie tylko był człowiek odważny, lecz i zuchwały.Myśl rozsadzenia olbrzymiej kolubryny radowała do głębi jego duszę, nie tylko jako bohaterstwo, nie tylko jako niepożyta dla oblężonych przysługa ale jako okrutna psota wyrządzona Szwedom."- wyprawa do obozu Szwedów.
-stanowczość: "W żelaznych rękach Kmicicowcych zmieniali się oni w śmiałych żołnierzy, śmiałych aż do szaleństwa." "Włos im nie ma spaść z głowy i na Boga!"
-porywczość: "i gdyby sam Kmicic był statecznym człowiekiem , mogli by znaczne Rzeczpospolitej oddać przysługi" "Niepohamowana natura brała górę" "Zerwał się jak by go żelazem przypieczono"
-lojalność wobec przyjaciół: "Błagam aby Wołodyjowskiemu włos z głowy nie spadł"
-chytry,podstępny: "prosił tylko pozornie- w rzeczywistości żądał"
3) Stosunek do świata i Boga:
- "Gdy nie spór się skończył, sam ksiądz Kordecki wziął do spowiedzi pana Andrzeja i spowiadał go długo w pustym już kościele, po czym leżał pan Andrzej krzyżem przed zamkniętymi drzwiami kaplicy aż do północy"
- "Nagle rzucił się w desperacji na kolana w pośrodku izby i począł mówić: Ślubuję Ci Chryste Panie tych zdrajców gnębić, zajeżdżać!(...)tak mi królu Nazareński, dopomóż!Amen!"
- "Kmicic zatopiony w modlitwie nie widział nikogo"
4)Relacje z innymi bohaterami:
- "Zakochał się w ludziach gotowych na wszystko i niepohamowanych"
- "Dziwny to jest człowiek, w którym widać tyle dobrego co i złego.." Skrzetuski o Kmicicu
- "... tu stoi obrońca ojczyzny i sługa mój wierny który mnie własną piersią zastawił i życie mi ocalił, gdym w wąwozach, jako między stado wilków, dostał się miedzy Szwedów. Taki to ów nowy Kmicic... Poznajże go i pokochaj, by wart tego!" Jan Kazimierz o Kmicicu
5) Stosunek bohatera do innych:
- "... trudna z tym człowiekiem sprawa, bo jako Turek w swego Mahometa, tak on wierzy w swego Radziwiłła"- mówi Skrzetuski o tym jak Kmicic oddany jest Radziwiłłowi
- "Nad panem Andrzejem zawisła straszliwa i nieunikniona zemsta potężnych Radziwiłłów. I nie tylko nad nim, ale nad wszystkimi których kochał, a krótko mówiąc nad Oleńką." - Kmicic martwi się o swoich bliskich.
- "Przysięgam! Rzekł z zapałem Kmicic- i parol kawalerski daję do ostatniego tchnienia stać przy osobie waszej książęcej mości, mego wodza, ojca i dobrodzieja!" - Kmicic przysięga wierność Radziwiłłowi lecz nie wie jeszcze że to zdrajca.
- "Błagam aby Wołodyjowskiemu włos z głowy nie spadł" - oddany swoim przyjaciołom
6. Rola w Fabule
- Fabuła Kmicica to: historia miłości Kmicica i Oleńki, przemiana wewnętrzna Kmicica, przyjaźń między rycerzami, obraz szlachty w XVII wieku, polskie wojsko w XVII wieku, patriotyzm, wątek polityczno-dyplomatyczny, najazd Szwedów na Rzeczpospolitą, wątek dotyczący Radziwiłłów, obrona przed Szwedami Częstochowy. Wszystkie z nich łączy postać Kmicica.
- Wątek miłosny oparty na klasycznym trójkącie. Oczywiście głównymi bohaterami romansu są Kmicic i panna Oleńka. Ponadto struktura romansu obejmuje wiele przeszkód natury zewnętrznej i moralnej. Wybranek musi udowodnić swe męstwo i prawość, by zasłużyć na miłość ukochanej.
Aleksandra Billewiczówna
1)Wygląd: jasne włosy, blada cera, delikatne rysy, piękna jak kwiat, błękitne oczy
- "... wówczas płomień oświecał jej białą twarz i błękitne poważne oczy, patrzące spod brwi czarnych"
- "Była to urodziwa panna o płowych włosach, bladawej cerze i delikatnych rysach. Miała piękność białego kwiatu - Oleńka dowiedziawszy się ze testament przeznaczył ją na żonę.
2) Charakter:
- odwaga, zdecydowanie: "Tu oczy dziewczyny poczęły ciskać błyskawice i podniósłszy głowę postąpiła kilka kroków ku zabijakom, a oni cofali się przed nią w zdumieniu"
- duma: "Dumną pannę bolało coraz głębiej to, że trzeba było go bronić, usprawiedliwiać i tłumaczyć"
- "Wielbiła męstwo z całego serca"
- "A jednak ona wyrządziła mu tę krzywdę, a nie oszczędziła mu ani obelgi ani wzgardy- nie chciała mu przebaczyć nawet wobec śmierci"
- "Lecz było w tej pannie także dumy niemało, a może i nawet nieco zawziętości "
3) Relacje z innymi bohaterami
- "Tak mówiła mądra panna ze statecznym umysłem a oni sławili jej mądrość..."
- "Ale szlachta wysłuchała jej bo przywykła z dawnych, przedawnych czasów wszystko co wychodzić z ust billewiczowskich..." - mądrość, szacunek u innych
4) Stosunek do świata i Boga
- Oleńka wiele czasu spędza na modlitwie, postanawia wstąpić do klasztoru
Wykonali: Grzegorz Dorda, Łukasz Rduch, Marcin Twaróg, Dawid Malec
