Wiersz wolny

• system wersyfikacyjny, wolny od okowów sylabizmu czy tonizmu;
• postał w XIX wieku
• system wersyfikacyjny zaliczany do systemów nienumerycznych
• wiersz wolny opiera się na odrzuceniu wzorca rytmicznego i numeryczności jako podstawy rytmu;
• konsekwencją odrzucenia wzorca rytmicznego jest nieprzewidywalność budowy utworu;
• w wierszu wolnym wers pozostaje miarą wierszowej powtarzalności dzięki temu, że rytm w wierszu wolnym wyznacza:

• podobieństwo długości wersów lub kontrast między długością wersów (długie obok bardzo krótkich)
• odpowiedniości składniowe - podobna liczba skupień (jednostek składniowych) lub pokrywanie się granic wersów z granicami składniowymi - zasada zdaniowości
• odpowiedniości głoskowe
• odpowiedniości semantyczne
• podobieństwo ilości zestrojów intonacyjnych
• o samodzielności/niesamodzielności wersu informuje układ graficzny; traktujemy go jak wyraz woli autora, który, dokonując segmentacji wersowej, uniezależnia tekst od toku składniowego.

Uprawiany był m.in. przez: T. Peipera, J. Przybosia, J. Brzękowskiego, J. Kurka, T. Różewicza