|
Tragedia szekspirowska
|
Makbet
|
|
różne miejsca akcji
|
Szkocki zamek Makbeta, wrzosowiska, obóz rycerski, zamek Makdufa, pustkowie czarownic, angielski zamek królewski
|
|
|
akcja obejmuje około 17 lat
|
-
wielowątkowość
-
sceny zbiorowe
-
brak chóru
|
-
różne wątki np.: dzieje Banka, rozwój opozycji w kręgu elity społeczeństwa, dramat lady Makbet, Makduffa łączy postać Makbeta,
-
sceny zbiorowe: pole bitwy, przyjęcie w domu Makbeta
-
chóralne kwestie czarownic nie pełnią tej samej roli, co chór (nie oceniają, nie komentują)
|
|
|
liczne monologi
|
-
zmienność nastroju, czyli po scenach tragicznych, okrutnych występują sceny żartobliwe
-
przyroda stanowi tło dla scen, tworzy, potęguje nastrój grozy
|
żarty odźwiernego po zabiciu Dunkana
|
|
język nie zawsze podniosły, bogactwo mowy potocznej, regionalizmy, przysłowia, celne powiedzenia, indywidualizacja języka dostosowana do charakteru osób, ale np. w monologach występuje mnóstwo ozdób retorycznych, metafor i porównań
|
monolog odźwiernego
|
|
na scenie obecni są bohaterowiei wysoko urodzeni i niskiego pochodzenia
|
Makbet, Dunkan, pokojowcy,
|
|
bohater dynamiczny, zmienia się, jest
skomplikowany pod względem psychicznym
|
Makbet z szlachetnego rycerza zmienia się w paranoicznego despotę, a nawet szaleńca ufnego we własną nieśmiertelność.
Lady Makbet również zmienia się – popada w szaleństwo
|
|
są sceny pojedynków, otruć, bohaterowie umierają na scenie
|
|
|
przewaga scen realistycznych, występowanie świata fantastycznego w roli pomocniczej względem fabuły,
przemieszanie światów, nakładanie się ich na siebie, nastrój grozy i niesamowitości, sceny wizyjne;
istnienie świata fantastycznego jest wynikiem upostaciowania przez Szekspira psychologicznych motywacji bohaterów
|
duch Banka, zjawy w grocie
|
|
zachowanie łańcucha przyczynowo-skutkowego przy jednoczesnym jego rozluźnieniu
|
kolejne zbrodnie Makbeta pociągają za sobą następne
|
|
Tragizm człowieka miotanego różnymi namiętnościami (psychologizm);
|
Makbet miota się między uczciwością a ambicją, potem między żądzą władzy a strachem;
|
|
pouczenie moralne
|
zbrodnia nie popłaca, gubi człowieka
|
|
Imię głównego bohatera jest zamieszczone w tytule tragedii
|
Makbet
|
-
tematem są wielkie namiętności ludzi
-
człowiek może sam o sobie decydować, a jego tragizm wynika z dokonywania niewłaściwych wyborów spowodowanych uleganiem własnym namiętnościom, spod wpływu których nie potrafi się wyzwolić
|
|
|
odwołanie do historii, przekazów, podań i swobodne ich modyfikowanie
|
wybiórczo oparł się o kroniki Rafała Holinsheda.
|
|
inscenizacja dosyć luźna, stroje z epoki, aktorzy bez masek, koturnów itp.
|
inscenizacja dosyć luźna, stroje z epoki, aktorzy bez masek, koturnów itp.
|
|
kobiece role odgrywali młodzi chłopcy,
|
kobiece role odgrywali młodzi chłopcy,
|
|
zmienna dekoracja, choć nadal nie jest zbyt bogata, często miejsce akcji charakteryzują napisy,
|
zmienna dekoracja, choć nadal nie jest zbyt bogata, często miejsce akcji charakteryzują napisy,
|
|
prolog
podział na akty, sceny,
|
|
|
występowanie długich monologów, oracji
zmierzanie ku katastrofie
|
|