Tragedia szekspirowska
|
Hamlet
|
|
różne miejsca akcji
|
Elzynor, okręt płynący do Anglii, równina w Danii
|
|
|
akcja toczy się wiele dni, duch ojca zdradza przeszłość
|
-
wielowątkowość
-
sceny zbiorowe
-
brak chóru
|
zdobycie władzy, miłość poza tym liczne epizody połączone w całość osoba bohatera
|
|
|
liczne monologi, pojawiają sie listy
|
-
zmienność nastroju, czyli po scenach tragicznych, okrutnych występują sceny żartobliwe
-
przyroda stanowi tło dla scen, tworzy, potęguje nastrój grozy
|
żarty grabarzy tuż przed pogrzebem Ofelii
|
|
język nie zawsze podniosły, bogactwo mowy potocznej, regionalizmy, przysłowia, celne powiedzenia, indywidualizacja języka dostosowana do charakteru osób, ale np. w monologach występuje mnóstwo ozdób retorycznych, metafor i porównań
|
Monologi Hamleta
|
|
na scenie obecni są bohaterowiei wysoko urodzeni i niskiego pochodzenia
|
Hamlet
|
|
bohater dynamiczny, zmienia się, jest
skomplikowany pod względem psychicznym
|
Hamlet dojrzewa do czynu to postać rozdarta, skomplikowana.
Jego postępowanie zależy od nastroju: dylematy nie pozwalają mu pomścić ojca, ale w gniewie morduje Poloniusza.
|
|
są sceny pojedynków, otruć, bohaterowie umierają na scenie
|
ostatnia scena tragedii
|
|
przewaga scen realistycznych, występowanie świata fantastycznego w roli pomocniczej względem fabuły,
przemieszanie światów, nakładanie się ich na siebie, nastrój grozy i niesamowitości, sceny wizyjne;
istnienie świata fantastycznego jest wynikiem upostaciowania przez Szekspira psychologicznych motywacji bohaterów
|
Duch ojca Hamleta zmusza go do działania, upomina się o zemstę
|
|
zachowanie łańcucha przyczynowo-skutkowego przy jednoczesnym jego rozluźnieniu
|
kolejne czyny lub ich brak prowadzi do określonych konsekwencji
|
|
Tragizm człowieka miotanego różnymi namiętnościami (psychologizm);
|
Hamlet miota się między swoim idealizmem a obowiązkiem, między myślami a czynem
|
|
pouczenie moralne
|
każda zbrodnia zostanie ukarana
|
|
Imię głównego bohatera jest zamieszczone w tytule tragedii
|
Hamlet
|
-
tematem są wielkie namiętności ludzi
-
człowiek może sam o sobie decydować, a jego tragizm wynika z dokonywania niewłaściwych wyborów spowodowanych uleganiem własnym namiętnościom, spod wpływu których nie potrafi się wyzwolić
|
|
|
odwołanie do historii, przekazów, podań i swobodne ich modyfikowanie
|
na zmodyfikowanej fabule XIII- wiecznej kroniki duńskiej Saxo Grammaticusa, Tomasz Kyd opiera się w Tragedii hiszpańskiej, z której kolei czerpał Szekspir
|
|
inscenizacja dosyć luźna, stroje z epoki, aktorzy bez masek, koturnów itp.
|
inscenizacja dosyć luźna, stroje z epoki, aktorzy bez masek, koturnów itp.
|
|
kobiece role odgrywali młodzi chłopcy,
|
kobiece role odgrywali młodzi chłopcy,
|
|
zmienna dekoracja, choć nadal nie jest zbyt bogata, często miejsce akcji charakteryzują napisy,
|
zmienna dekoracja, choć nadal nie jest zbyt bogata, często miejsce akcji charakteryzują napisy,
|
|
prolog
podział na akty, sceny,
|
5 aktów o różnej dlugości scen
|
|
występowanie długich monologów, oracji
zmierzanie ku katastrofie
|
w monologach najlepiej poznajemy Hamleta (Być albo nie być)
katastrofa dokonuje się w ostatnim akcie
|