A. Mickiewicz: Dziady - opracowanie dramatu romantycznego

Bajka Żegoty

5 1 1 1 1 1 Rating 100%

 

Bajka o ziarnie

Artykuł zawiera bajkę opowiedzianą przez Żegotę w więzieniu w klasztorze Bazylianów w III części Dziadów Adama Mickiewicza.

 

Adam Mickiewicz, Dziady III scena I (fragment)

ŻEGOTA

Gdy Bóg wygnał grzesznika z rajskiego ogrodu,

Nie chciał przecie, ażeby człowiek umarł z głodu;

I rozkazał aniołom zboże przysposobić

I rozsypać ziarnami po drodze człowieka.

Przyszedł Adam, znalazł je, obejrzał z daleka

I odszedł; bo nie wiedział, co ze zbożem robić.

Aż w nocy przyszedł diabeł mądry i tak rzecze:

"Niedaremnie tu Pan Bóg rozsypał garść żyta,

Musi tu być w tych ziarnach jakaś moc ukryta;

Schowajmy je, nim człowiek ich wartość dociecze".

Zrobił rogiem rów w ziemi i nasypał żytem,

Naplwał i ziemią nakrył, i przybił kopytem; -

Dumny i rad, że Boże zamiary przeniknął,

Całym gardłem rozśmiał się i ryknął, i zniknął.

Aż tu wiosną, nawielkie diabła zadziwienie,

Wyrasta trawa, kwiecie, kłosy i nasienie.

O wy! co tylko na świat idziecie z północą,

Chytrość rozumem, a złość nazywacie mocą?

Kto z was wiarę i wolność znajdzie i zagrzebie,

Myśli Boga oszukać - oszuka sam siebie.

[…]

Źródło:

http://literat.ug.edu.pl/~literat/dziadypo/0002.htm

 

 

Serwis rozdaje przeglądarkom bezpieczne ciasteczka.