Inny świat - opracowanie powieści Grudzińskiego

Pamfiłow - Kozak

Pamfiłow - Kozak - 3.7 out of 5 based on 7 votes
( Oceń ) 

Inny świat. Pamfiłow - kozak

Artykuł zawiera nie tylko charakterystykę Pamfiłowa, ale także historię Pamfiłowa - postaci z powieści Gustawa Herlinga-Grudzińskiego Inny świat. Pamfiłow przedstawiony został przez autora w trakcie pobytu w Jercewie (patrz: Grudziński - biografia w punktach).

Inny świat. Pamfiłow - charakterystyka

Pamfiłow to Kozak znad Donu, pracował w brygadzie lesorobów:

„W baraku »lesorobów« miałem znajomego Kozaka znad Donu, Pamfiłowa".

Bezgranicznie kochał swojego syna:

„Stary Kozak miał syna w Czerwonej Armii, młodego lejtanta wojsk pancernych, którego fotografia stała w baraku w posrebrzanych ramkach obok pryczy ojca".

„Pamfiłow kochał młodego Saszę miłością zupełnie zwierzęcą".

„Pamfiłow nie omijał żadnej okazji, aby się upomnieć o znak życia od syna - jedyną rzecz, która nadawała sens jego własnemu życiu".

Był kułakiem:

„Był to prawdziwy »kułak« z gatunku tych, jakich mało już dziś spotyka się w Rosji: uparty, hardy, skąpy, nieufny i pracowity, nienawidzący z całego serca kołchozów, pełen pogardy I nienawiści do urządzeń sowieckich, przywiązany nieludzko do wspomnień o posiadanej niegdyś ziemi".

Marzy o tym, by zobaczyć syna:

„chciał przed śmiercią zobaczyć syna".

„Tłumiąc przyrodzoną nieufność, Pamfiłow wierzył głęboko, że uczciwą pracą zasłuży sobie w końcu na »swidanije« z synem".

Pamfiłow był wzorem pracowitości:

„pracował w brygadzie jak mało który więzień, z takim oddaniem i zawziętością, jak gdyby karczował własny las".

„W obozie stawiano go często za wzór".

„miał nieprawdopodobnie silny organizm – sękate, żylaste ciało obciągnięte skórą".

Inny świat. Pamfiłow - historia bohatera

Ofiara kolektywizacji:

„w roku 1934 kolektywizacja pozbawiła go dużego gospodarstwa nad Donem i wymiotła go na tak zwane wolne przesiedlenie na Syberię, gdzie pracował jako instruktor rolny".

Aresztowanie Pamfiłowa:

na Syberii „pracował jako instruktor rolny do roku 1937, do dnia aresztowania".

Śmierć żony i wcielenia syna do Armii Czerwonej:

„Na Syberii umarła mu żona, a jedynego syna zabrano w wieku 18 lat do wojska".

Normalność Pamfiłowa:

„Listy Saszy – które znaliśmy prawie na pamięć, bo stary Pamfiłow odczytywał je nam po kilkanaście razy – były krótkie, powściągliwe I bystrym słuchaczom mogły przywodzić na myśl fragmenty z »poligramoty«".

„Listy Saszy miały to do siebie, że były bardzo stare: pochodziły głównie z roku 1939".

„Kiedy go poznałem, znalazł we mnie wdzięcznego słuchacza".

„Czytając ciągle poplamione i zszargane listki papieru, Pamfiłow zatracił trochę poczucie czasu".

List syna, w którym Pamfiłow został potępiony:

„W marcu 1941 roku Pamfiłow otrzymał wreszcie list (...), w którym syn usprawiedliwiał i pochwalał nawet aresztowanie ojca jako »przejaw historycznej konieczności«".

„Spod jego przymkniętych powiek potoczyło się parę łez. Potem runął piersią na pryczę i wyszeptał cicho: Straciłem syna, umarł mi syn".

„Pamfiłow zatracił trochę poczucie czasu i raz, zajrzawszy mu przez ramię, złapałem go na tym, że fałszuje daty".

Kara izolatora i załamanie się Pamfiłowa:

„Nazajutrz Pamfiłow nie wyszedł do pracy i z miejsca odesłany został do izolatora. Przebył w nim trzy doby o kromce chleba i wodzie; to go ugięło, bo zaczął znowu wychodzić do lasu, ale nie pracował już tak jak dawniej".

Pojednanie Pamfiłowa z synem - Saszą:

„W kwietniu przeszedł przez Jercewo jedyny transport oficerów i żołnierzy sowieckich z »finskogo plena«, którzy dostali wyroki dziesięcioletnie za poddanie się Finom. (...) Dimka opowiedział nam z przejęciem, że był wśród nich Sasza Pamfiłow".

„w połowie roku 1941".

pojednał się z synem „Synok, drogoj mój synok...".

„Przeleżeli obok siebie całą noc na pryczy, rozmawiając cicho, a następnego dnia Sasza poszedł etapem do Niandomy".

Powrót Pamfiłowa do normalności:

„Potem widywaliśmy znowu codziennie starego Pamfiłowa, pracowitego i cierpliwego, jak gdyby wdzięczny był obozowi za to, że pojednał go z synem".

Czego uczy jego historia Pamfiłowa?

Do łagru w przeciągu lat trafiały całe rodziny.

Dzieci były tak indoktrynowane, by wyrzekły się swoich rodziców.

Możliwość zobaczenia się z dziećmi była jedynym celem życia wielu więźniów.

Żeby przeżyć w łagrze trzeba było mieć nadludzkie zdrowie.



Artykuł chroniony prawami autorskimi. Bez zgody redakcji serwisu zabrania się rozpowszechniania i publikowania fragmentów lub całości artykułów w internecie i w druku.