Charakterystyka bohaterów Innego świata

Generalska doczka

4 1 1 1 1 1 Rating 80%

Inny świat. Generalska doczka

Artykuł zawiera nie tylko charakterystykę "generalskiej doczki", ale także biografię "generalskiej doczki" - postaci z powieści Gustawa Herlinga-Grudzińskiego Inny świat. "Generalska doczka" przedstawiona została przez autora w trakcie pobytu w Jercewie (patrz: Grudziński - biografia w punktach).

Inny świat. Generalska doczka - charakterystyka

„młodziutka Polka"

„córka oficera z Mołodeczna".

Wygląd generalckiej doczki:

„śliczna: smukła i wiotka"

„o dziewczęco świeżej twarzyczce i maleńkich piersiach, ledwie rysujących się za granatową bluzeczką mundurka gimnazjalnego".

„Jury złożone z „urków" oceniło młodą klaczkę bardzo wysoko i nazwało ją (...) »generalską doczką«".

„Dziewczyna trzymała się jednak świetnie".

Dumna:

„wychodziła do pracy z podniesioną główką".

Nieprzystępna:

„błyskawicami gniewnych spojrzeń przeszywała każdego mężczyznę".

Inny świat. Generalska doczka - biografia bohaterki

Etap do Jercewa:

„w styczniu 1941 roku – przyszła etapem z więzienia".

Pracowała na bazie żywnościowej:

„przydzielona została do mieszanej kobieco-inwalidzkiej brygady 56., która na bazie żywnościowej przebierała jarzyny lub łatał worki".

Zakład Grudzińskiego i inż. Polenki:

„przyjąłem zakład o pół pajki chleba z inżynierem Polenko, zawiadowcą składu jarzyn, że dziewczyna nie ulegnie".

Odrzuciła propozycję fikcyjnego małżeństwa złożoną przez Grudzińskiego:

„zaproponowałem jej fikcyjne małżeństwo, które w ramach etyki obozowej uchroniłoby ją na pewien czas od łapanki".

„odpowiedziała (...) coś w rodzaju »jak pan śmie«".

Praca jej nie złamała:

„Wracała wieczorem do zony trochę pokorniejsza, ale dalej nieprzystępna i skromnie wyniosła".

Dostosowała się do reguł, aby przeżyć w łagrze:

„nie wychodziła nigdy z baraku kobiecego po zmroku".

Polenko złamał ją głodem:

„Polenko dostał ją do składu jarzyn i pilnie doglądał, żeby nie kradła nadpsutych marchewek i solonych pomidorów".

„w miesiąc po zakładzie przyszedł wieczorem do naszego baraku i bez słowa rzucił na moją pryczę podarte majtki kobiece".

Upadek moralny generalskiej doczki:

„Odtąd dziewczyna zmieniła się zupełnie".

„goniła się po zonie do późnej nocy jak nieprzytomna kotka w okresie marcowego parzenia".

„Miał ją kto chciał, pod pryczą, na pryczy, w separatkach techników, w składzie ubrań".

„wybuchnęła spazmatycznym płaczem (...) tamowała łzy dwiema drobnymi piąstkami".

Przeżyła łagr:

„Spotkałem ją w 1943 w Palestynie. Była już zupełnie starą kobietą. Zmęczony uśmiech na pomarszczonej twarzy odsłaniał szczerby w spróchniałych zębach, a przepocona koszula drelichowa pękała od dwóch obwisłych piersi, wielkich jak u karmiącej matki".

Czego uczy jego biografia generalskiej doczki?

Kobiety żeby przeżyć w łagrze musiały się prostytuować.

Do więzień trafiały dzieci za pochodzenie, narodowość, zawód rodziców.

Serwis rozdaje przeglądarkom bezpieczne ciasteczka.