Słownik. Inny świat - opracowanie lektury

Barak chudożestwiennoj samodiejatielnosti

5 1 1 1 1 1 Rating 100%

Inny świat. Barak chudożestwiennoj samodiejatielnosti

Artykuł znaczenie pochodzenie i znaczenie terminu: barak chudożestwiennoj samodiejatielnosti.

Barak chudożestwiennoj samodiejatielnosti

To jeden z baraków w Jercewie, opisany przez Gustawa Herlinga Grudzińskiego w powieści Inny świat.

Lokalizacja:

„Barak »chudożestwiennoj samodiejatielnosti« mieścił się w pobliżu kuchni".

Wygląd baraku:

„W dzień przedstawienia barak teatralny przybierał prawdziwie odświętny wygląd. Wszystkie ściany oblepione były kolorowymi wycinankami, między wiązaniami stropów i belek zieleniły się gałęzie jedliny, a deski podłogi aż się świeciły od czystości".

Zarządca baraku:

„Pieczę nad nim i nad wszystkim, co się w nim działo, sprawował naczelnik "kulturno-wospitatielnojczasti«, zwanej także w skrócie »kawecze«". Zobacz artykuł: Inny świat. Kawecze.

„Cała działalność »kawecze« sprowadzała się do wypożyczania książek z biblioteki obozowej i do urządzania przedstawień w baraku »chudożestwiennoj samodiejatielnosti«".

Funkcje baraku:

Barak tranzytowy:

„w okresach przepełnienia »pieriesyłki« służył również jako barak tranzytowy dla więźniów przechodzących z innych »łagpunktów« przez Jercewo".

Miejsce projekcji filmu Walc:

„Godzina ósma. Kino - wołał afisz. - Wielki walc. Barak chudożestwiennoj samodiejatielnosti".

Teatr, miejsce koncertu, przedstawienia:

„Przygotowywano zatem koncert, ale w obozie określało się wszystkie imprezy w baraku »chudożestwiennoj samodiejatielnosti« mianem »przedstawienie«".

Stosunek więźniów do baraku:

„Wśród zwolnionych od pracy Kunin znajdował zawsze dostateczną ilość ochotników do wycinania ozdób z kolorowego papieru i rozlepiania ich na ścianach baraku »chudożestwiennoj samodiejatielnosti«".

„opowiadali nam z przejęciem o wyglądzie »teatru«, prosili »lesorubów« o przyniesienie z lasu świeżych gałązek jodłowych, a robotników tartacznych o trociny do posypania podłogi".

„Więźniowie zdejmowali u progu czapki, otrząsali w sieni walonki ze śniegu i zajmowali kolejno miejsca w ławkach, pełni uroczystego skupienia i religijnej nieledwie czci. Potem widziało się już tylko długie szeregi ogolonych głów i szare węzły rąk zaplecione na kolanach".

„W drzwiach i pod wszystkimi ścianami stały również gromady więźniów, ławki bowiem nie mogły nigdy pomieścić wszystkich widzów".

Zasady obowiązujące w baraku:

„W baraku »chudożestwiennoj samodiejatielnosti« grzeczność była czymś obowiązującym, toteż spóźnionym kobietom ustępowano bez wahania miejsca w pierwszych rzędach ławek".

Serwis rozdaje przeglądarkom bezpieczne ciasteczka.