Andrzej Kmicic - charakterystyka

"Potop", Henryk Sienkiewicz

1) wygląd Andrzeja Kmicica:

krótkie, jasne włosy, smagła cera, siwe oczy, ciemny wąs, młoda twarz
"zdołała panienka dojrzeć głowa jak żyto, mocno podgoloną czuprynę, smagłą cerę, siwe oczy przed się patrzące, ciemny wąs i twarz młodą, orlikowatą a wesołą i junacką." "Stanął(...) z twarzą podobną do głowy rozdrażnionego ptaka, z roziskrzonymi oczami." Komentarz: Opisywała go Aleksandra Billewiczówna.

2) charakter Andrzeja Kmicica:

cechy: młody i przedsiębiorczy, zuchwały, porywczy, lojalny wobec przyjaciół, chytry, przebiegły, stanowczy
cytaty: "Pozostawał Kmicic młody i przedsiębiorczy, zuchwały, okryty wielką sławą rycerską, noszący znamienite nazwisko, stojący na czele potężnej chorągwi, częścią własnym kosztem wystawionej, człowiek jak by stworzony na wodza wszystkich zuchwałych i niespokojnych duchów na Litwie a przy tym pełen zapału."-Mówi Janusz Radziwiłł
- odwaga: "Swą wiarą potrafiłby wlać w serca młodego rycerstwa, pociągnąć je za sobą i wypełnić ludźmi i radziwiłłowski obóz."
-zuchwalstwo: "Kmicic nie tylko był człowiek odważny, lecz i zuchwały.Myśl rozsadzenia olbrzymiej kolubryny radowała do głębi jego duszę, nie tylko jako bohaterstwo, nie tylko jako niepożyta dla oblężonych przysługa ale jako okrutna psota wyrządzona Szwedom."- wyprawa do obozu Szwedów.
-stanowczość: "W żelaznych rękach Kmicicowcych zmieniali się oni w śmiałych żołnierzy, śmiałych aż do szaleństwa." "Włos im nie ma spaść z głowy i na Boga!"
-porywczość: "i gdyby sam Kmicic był statecznym człowiekiem , mogli by znaczne Rzeczpospolitej oddać przysługi" "Niepohamowana natura brała górę" "Zerwał się jak by go żelazem przypieczono"
-lojalność wobec przyjaciół: "Błagam aby Wołodyjowskiemu włos z głowy nie spadł"
-chytry,podstępny: "prosił tylko pozornie- w rzeczywistości żądał"

3) Stosunek Andrzeja Kmicica do świata i Boga:

- "Gdy nie spór się skończył, sam ksiądz Kordecki wziął do spowiedzi pana Andrzeja i spowiadał go długo w pustym już kościele, po czym leżał pan Andrzej krzyżem przed zamkniętymi drzwiami kaplicy aż do północy"
- "Nagle rzucił się w desperacji na kolana w pośrodku izby i począł mówić: Ślubuję Ci Chryste Panie tych zdrajców gnębić, zajeżdżać!(...)tak mi królu Nazareński, dopomóż!Amen!"
- "Kmicic zatopiony w modlitwie nie widział nikogo"

4) Relacje Andrzeja Kmicica z innymi bohaterami:

- "Zakochał się w ludziach gotowych na wszystko i niepohamowanych"
- "Dziwny to jest człowiek, w którym widać tyle dobrego co i złego.." Skrzetuski o Kmicicu
- "... tu stoi obrońca ojczyzny i sługa mój wierny który mnie własną piersią zastawił i życie mi ocalił, gdym w wąwozach, jako między stado wilków, dostał się miedzy Szwedów. Taki to ów nowy Kmicic... Poznajże go i pokochaj, by wart tego!" Jan Kazimierz o Kmicicu

5) Stosunek Andrzeja Kmicica do innych:

- "... trudna z tym człowiekiem sprawa, bo jako Turek w swego Mahometa, tak on wierzy w swego Radziwiłła"- mówi Skrzetuski o tym jak Kmicic oddany jest Radziwiłłowi
- "Nad panem Andrzejem zawisła straszliwa i nieunikniona zemsta potężnych Radziwiłłów. I nie tylko nad nim, ale nad wszystkimi których kochał, a krótko mówiąc nad Oleńką." - Kmicic martwi się o swoich bliskich.
- "Przysięgam! Rzekł z zapałem Kmicic- i parol kawalerski daję do ostatniego tchnienia stać przy osobie waszej książęcej mości, mego wodza, ojca i dobrodzieja!" - Kmicic przysięga wierność Radziwiłłowi lecz nie wie jeszcze że to zdrajca.
- "Błagam aby Wołodyjowskiemu włos z głowy nie spadł" - oddany swoim przyjaciołom

6. Rola Andrzeja Kmicica w Fabule

- Fabuła Kmicica to: historia miłości Kmicica i Oleńki, przemiana wewnętrzna Kmicica, przyjaźń między rycerzami, obraz szlachty w XVII wieku, polskie wojsko w XVII wieku, patriotyzm, wątek polityczno-dyplomatyczny, najazd Szwedów na Rzeczpospolitą, wątek dotyczący Radziwiłłów, obrona przed Szwedami Częstochowy. Wszystkie z nich łączy postać Kmicica.
- Wątek miłosny oparty na klasycznym trójkącie. Oczywiście głównymi bohaterami romansu są Kmicic i panna Oleńka. Ponadto struktura romansu obejmuje wiele przeszkód natury zewnętrznej i moralnej. Wybranek musi udowodnić swe męstwo i prawość, by zasłużyć na miłość ukochanej.