A. Mickiewicz: Pan Tadeusz - opracowanie lektury

Narracja w Panu Tadeuszu

4.1666666666667 1 1 1 1 1 Rating 83%

Narracja w Panu Tadeuszu Adama Mickiewicza

Kreacja narracji w "Panu Tadeuszu" Adama Mickiewicza polega na tym, że w tej romantycznej epopei występuje 2 narratorów. Przejścia między jednym typem narracji, a drugim są bardzo subtelne i nieomal niezauważalne:

 

Narrator wszechwiedzący w Panu Tadeuszu

  • tan narrator to obiektywny sprawozdawca wydarzeń
  • narrator - twórca opisów przyrody
  • narrator zna wszystkie myśli bohaterów

Narrator wyrażający wiedzę, opinie i przekonania ogółu w Panu Tadeuszu

  • narrator przyznaje się do niewiedzy
  • narrator unika odpowiedzialności za podawane informacje
  • narrator nie wyciąga wniosków z gromadzonych informacji
  • narrator snuje różne domysły

Funkcja podwójnej narracji w "Panu Tadeuszu" Adama Mickiewicza

Drugi narrator pomaga zachować czytelnika w niewiedzy, zataić pewne informacje, które później zostaną odkryte (kim jest Robak?), pozwala pośrednio charakteryzować postacie (pozornie pytając o motywy ich postępowania).

Drugi narrator pozwala Adamowi Mickiewiczowi (nie tylko zresztą w "Panu Tadeuszu") na swobodne operowanie szczegółami narracji:

  • powrót Tadeusza z wyprawy napoleońskiej z prawą ręką na temblaku, a potem częstowanie gości i polonez z Zosią,
  • wiek Zosi narrator twierdzi, że 13 lat, ale z fabuły wynika, że 17 (wywózki Polaków, więc i jej rodziców, na Sybir to 1795 r.
Serwis rozdaje przeglądarkom bezpieczne ciasteczka.