S. Mrożek: Tango - opracowanie lektury

Język Tanga Mrożka

4.4 1 1 1 1 1 Rating 88%

Język Tanga Sławomira Mrożka

Na język dramatu składa się język bohaterów i język didaskaliów.  Język Tanga służy Mrożkowi do kreowania absurdu.

 Tango - język bohaterów 

  • absurdalne odpowiedzi tworzą surrealistyczną atmosferę 
  • Eugeniusza: "Dziadka nie dało się dłużej trzymać", "Opowiadam mu o życiu pszczół", "Straż! Straż!"
  • Edka "Ja cię kocham a ty śpisz"
  • silnie nacechowane negatywnie słowa: debil, burdel, hołota
  • mieszanie stylów wysokich i niskich (np. Wuj Eugeniusz)
  • mieszanie spraw ważnych z błahymi w jednej wypowiedzi
  • używanie słownictwa naukowego, filozoficznego: eksperyment teatralny, inmponderabilia, inscenizacja, proscenium, entropia, fenomen, percepcja, fakt sensualny, insynuuje obok języka niskiego i potocznego.
  • stylizacja językowa postaci, indywidualizacja językowa połączone z parodią klisz językowych charakterystycznych dla danej grupy społecznej:
  • Edek: "Panie Artku, jakby pan czego potrzebował...",
  • Artur: patos, słowotok, wielkie słowa, i styl potoczny: "rozwalimy wujcia"
  • Stomil: terminologia a zakresu sztuki, teorii sztuki, teatru
  • bohaterowie nie potrafią się ze sobą porozumieć
  • język izoluje od siebie bohaterów, zamiast ich łączyć
  • język ośmiesza, krytykuje postacie, któ¶e się nim posługują
  • Edek jest postacią szczególną - bardzo niewiele mówi (bo nic do powiedzenia nie ma)
  • język Edka (choć skromny) stanowi parodię socjolektu robotników
  • język Stomila i Artura stanowi parodię socjolektu inteligencji

Zarówno fabuła, konstrukcja postaci, jak i język dramatu Sławomira Mrożka zmierzają w kierunku absurdu i wykorzystują groteskę jako podstawowy środek budowania świata w sztuce jaką jest "Tango"

Tango - język didaskaliów

Język didaskaliów w Tangu Mrożka

Serwis rozdaje przeglądarkom bezpieczne ciasteczka.