Bohaterowie dramatu: "Tango"

(Sławomir Mrożek)

Postacie dramatu:

"Tango" ma niewielu bohaterów. Wszystkie postacie dramatu można podzielić na trzy pokoleniowe grupy:

I pokolenie:

Eugeniusz

Starszy Partner z wąsikiem i w okularach, zaniedbany, w szortach, nieśmiały,

Eugenia

czyli Osoba Na Razie Zwana Babcią, energiczna starsza pani, babcia Artura, całkowicie pod wpływem Edka, dominująca nad Eugeniuszem; strój delikatnie mówiąc eklektyczny; umiera w III akcie "Tanga"

II pokolenie

Stomil

ojciec Artura, artysta awangardowy, ciągły eksperymentator, główny oponent Artura; posługuje się językiem sztuki, wyzwolony z konwenansów

Eleonora

matka Artura, kobieta w średni wieku, ubrana w pajacyk, bezpretensjonalna i dosyć prostolinijna, kochanka Edka; w żaden sposób nie wywiązuje się ze swoich obowiązków ani jako matka, ani jako żona;

III pokolenie

Ala

kuzynka i narzeczona Artura, "dorodna" osiemnastolatka z długimi prostymi włosami, często prowokuje Artura, nieco wulgarna; kochanka Edka

Artur

wrażliwy, lecz słaby inteligent (bohater nieco hamletyczny); chce przywrócić tradycyjny (sprzed rewolucji obyczajowej) porządek świata – zmusić członków rodziny do konwencjonalnych zachowań; na wieść o romansie matki z Edkiem przeżywa kryzys; wierzy, że ślub może przywrócić utracony system wartości; narzuca swoją wolę całej rodzinie, wykorzystuje w tym celu Edka; przegrywa, bo forma – ślub nie był wypełniony treścią, ideą (miłością); w geście desperacji próbuje zniszczyć Edka, ale to prymityw okazuje się silniejszy i, korzystając z sytuacji, podporządkowuje sobie resztę rodziny; Artur jest postacią aktywną;

Edek

Partner z wąsikiem; koszula w kratę, nieogolony z wąsem, długie włosy, duży tombakowy zegarek na ręce; cham, silny prostak, prymityw, cwaniak; bez poglądów, zasad i podstawowej wiedzy o świecie; ma duży wpływ na członków rodziny; kochanek Eleonory i Ali; stały partner do gry w karty; zamienia się w postać aktywną w samej końcówce dramatu "Tango".

Podsumowanie:

Generalnie postacie z „Tanga" są stypizowane, dzięki czemu stają się reprezentantami innych. Wszystkie (za wyjątkiem Artura i Edka w końcówce dramatu) są również postaciami pasywnymi, pozostają bez wpływu na akcję. Ich charakterystyka pojawia się w didaskaliach. Przede wszystkim są jednak charakterystyka postaci dokonuje się w toku akcji (zachowania, wiek, zajęcia, postawy), a komizm postaci wynika z odwrotności ich postaw do przyjętych w społeczeństwie sposobów postępowania (najmłodszy w rodzinie wszystkich wychowuje, rodzice pozwalają Arturowi na wszystko).

To bunt Artura buduje napięcie dramatyczne sztuki. Zdarzenia w „Tangu" akcentują Artura jako jedyną czynną, buntującą się postać. Pozostali członkowie rodziny Stomila żyją w chaotycznej stagnacji, inercji, której nie starają cię przezwyciężyć (np. scena, w której Edek wypija z kawę Stomila:

STOMIL – [...] (do Eleonory) Nie ma już kawy?

ELEONORA – Może być, ale pojutrze.

STOMIL – Dlaczego dopiero pojutrze?

ELEONORA – Sama nie wiem.[...]