Witold Gombrowicz Ferdydurke - opracowanie

Przychwycenie, przyłapanie w Ferdydurke

5 1 1 1 1 1 Rating 100%

Przychwycenie, przyłapanie w Ferdydurke Witolda Gombrowicza

Celem artykułu jest pokazanie problemu, jaki stanowi przyłapanie w "Ferdydurke", opisanie znaczenia przyłapania i roli przyłapania w powieści Gombrowicza. Przyłapanie, przychwycenie oznacza odkrycie przez osoby trzecie ukrywanej prawdy, słabości, formy.

Test z "Ferdydurke"

Przyłapanie, przychwycenie

Rozdział XIII Parobek, czyli nowe przychwycenie

to tytuł rozdziału, który sugeruje, że przychwycenie to również uwikłanie w formie.

Pyzo przyłapuje Miętusa na rozmarzeniu:

„Winszuję, Miętalski! Nareszcie wiemy, co w was siedzi! Przyłapaliśmy kolegę! O parobku kolega marzy! Po łące chciałby kłusować z parobkiem! Udajecie życiowego realistę, brutala, zwalczacie cudzy idealizm, a w głębi jesteście sentymentalni. Sentymentalista parobczański!"

Uczniowie bojąc się pytania - przyłapania na niewiedzy, starają się być niezauważeni:

„starano się nie istnieć, starano się nie egzystować, uczniowie kurczyli się, szarzeli i nikli, wciągali w siebie brzuch, ręce i nogi, lecz nikt się nie nudził, o nudzie nawet mowy być nie mogło, gdyż wszyscy bali się ponuro, i każdy z bólem strachu oczekiwał, kiedy jego przyłapie wyzwanie dziecięcej wiary, spasionej na tekstach."

Serwis rozdaje przeglądarkom bezpieczne ciasteczka.