Mistrz i Małgorzata - opracowanie powieści Michaiła Bułhakowa

Czas akcji

5 1 1 1 1 1 Rating 100%

Czas akcji w Mistrzu i Małgorzacie Michaiła Bułhakowa

 W Mistrzu i Małgorzacie występują 2 rodzaje czasu: realistyczny i fantastyczny.

czas realistyczny

1. Czas moskiewski

  • wątek moskiewski
  • lata 30. XX wieku
  • 3/4 dni - do sobotniego wieczoru

„W piątek rano, to znaczy nazajutrz po przeklętym seansie […] O dziesiątej rano złakniona biletów kolejka tak napęczniała, że wieść o niej dotarła do milicji i z zadziwiającą szybkością zostały przysłane patrole, zarówno piesze, jak konne, które zaprowadziły w kolejce niejaki porządek”

„O jedenastej wdarła się do Varietes madame Rimska. Szlochała i załamywała ręce. Główny księgowy zupełnie stracił głowę i nie wiedział, co ma jej poradzić. A o wpół do jedenastej zjawiła się milicja”

„Tego samego dnia, kiedy powstał cały ów niedorzeczny zamęt spowodowany zjawieniem się w Moskwie czarnego maga, w piątek, kiedy przepędzono i wysłano z powrotem do Kijowa wujaszka Berlioza, kiedy aresztowano księgowego i kiedy wydarzyło się jeszcze mnóstwo nonsensownych i niepojętych rzeczy, Małgorzata obudziła się około południa w swojej sypialni, której półokrągłe, trzyskrzydłowe okno znajdowało się w wieżyczce willi.”

„Do północy zostało najwyżej dziesięć sekund – powiedział Korowiow – zaraz się zacznie”

„Minęła tak godzina, zaczęła się druga godzina. Małgorzata zauważyła, że jej łańcuch staje się cięższy niż dotychczas. Silny ból, jakby od ukłucia igłą, przeszył jej prawe ramię i Małgorzata zacisnąwszy zęby oparła łokieć o postument”

„Pod koniec trzeciej godziny Małgorzata spojrzała na dół oczyma, w których nie było już nadziei, i zadrżała z radości – tłum gości rzedł.”

„Kiedy wstąpiła na nie, usłyszała ku swemu zdziwieniu, że gdzieś bije północ, która według jej rachuby dawno już minęła. Z ostatnim uderzeniem nie wiedzieć gdzie bijącego zegara cisza opadła na tłumy gości”

„Kiedy Małgorzata doczytała do końca ostatnie słowa rozdziału: “Tak spotkał świt piętnastego nisana piąty procurator Judei, Poncjusz Piłat”, wstał dzień.”

„Ale w tym czasie, to znaczy w sobotę o świcie, nie spało całe piętro w pewnej moskiewskiej instytucji”

„A więc, jak już mówiliśmy, sprawa ciągnęła się tak do soboty rano”.

„Tymczasem zbliżała się pora obiadowa, kiedy tam, gdzie prowadzono śledztwo, zadzwonił telefon. Dzwoniono z Sadowej, że przeklęte mieszkanie znowu daje oznaki życia”

„Około godziny czwartej owego gorącego popołudnia spora grupa ubranych po cywilnemu mężczyzn wysiadła z trzech samochodów, Które zatrzymały się nieco przed domem 302–A na Sadowej. Ta duża grupa podzieliła się na dwie mniejsze, […] po czym obie grupy różnymi klatkami schodowymi podążyły do mieszkania numer pięćdziesiąt”

„wiemy natomiast, że mniej więcej po kwadransie Behemot i Korowiow znaleźli się już na bulwarze, akurat przed domem ciotki Gribojedowa”

2. Czas powieści mistrza

  • wątek jerozolimski
  • I w n.e.,
  • czasy cesarza Tyberiusza,
  • czasy prokuratora Judei Poncjusza Piłata

„Mniej więcej o północy sen użalił się wreszcie nad procuratorem”

„Tak spotkał świt piętnastego nisana piąty procurator Judei, Poncjusz Piłat”

„A swoją drogą – co się działo w Moskwie po owym sobotnim wieczorze, kiedy to Woland o zachodzie słońca opuścił stolicę zniknąwszy wraz ze swą świtą z Worobiowych Gór?”

 

czas fantastyczny

1. Bal stu królów

  • północ trwa całą noc
  • bohaterowie przenoszą się w czasie i przestrzeni

2. miejsce, do którego trafiają MiM

  • wieczna szczęśliwość
  • bezczas
  • rzeczywistość poza czasem

 

Serwis rozdaje przeglądarkom bezpieczne ciasteczka.