Retoryka - przemówienie, mowa

Teoria trzech stylów

5 1 1 1 1 1 Rating 100%

Teoria trzech stylów

Teoria ta dokonuje hierarchizacji stylów retorycznych. Hierarchia składa się z trzech, nierównowartościowych stylów retorycznych: stylu wysokiego, stylu średniego i stylu niskiego (prostego).

 

styl wysoki

Inne nazwy, z którymi możesz się spotkać to:

  • gravis
  • ampulus
  • sublimus
  • wzniosły

Starożytni jego stosowanie ograniczali do:

  • gatunków wysokich
  • tragedii
  • eposów
  • ważnych mów
  • wysoko urodzonych postaci
  • doniosłych tematów, podejmujących problematykę: losu ludzkiego, fatum, wyroków boskich

Cechy tego stylu:

  • bardzo ozdobny
  • figury retoryczne
  • tropy

Warto jeszcze nadmienić, że jest on charakterystyczny dla azjanizmu.

styl średni

Inne nazwy, które pojawiają się w literaturze to:

  • medicoris
  • moderatus
  • medius
  • modicus
  • floridus

Stanowi on złoty środek między stylem wysoki i niskim i odznacza się następującymi cechami:

  • umiarkowanie ozdobny
  • estetyka przyjemna do słuchaczy

W dziełach starożytnych znajdował zastosowanie w gatunkach takich jak:

  • mowy doradcze
  • mowy okolicznościowe
  • poemat opisowy
  • elegia
  • moralizujące dialogi

styl niski (prosty)

spotykane nazwy to:

  • humilis
  • tenuis
  • subtilis
  • attenauatus

Bywał stosowany w następujących gatunkach:

  • sielanki
  • komedie
  • satyry
  • dowodzenie
  • pouczenie

Służył do opisania życia prostych ludzi i zwyczajnych tematów.

Jego cechy to:

  • jasny
  • skromny
  • pozbawiony tropów
  • związany z attycyzmem

Retoryka, erystyka - bibliografia

Serwis rozdaje przeglądarkom bezpieczne ciasteczka.