Słownik języka polskiego

Język naturalny

4.75 1 1 1 1 1 Rating 95%
Język powstały na drodze rozwoju hist, zróżnicowany geogr i społ, przeciwstawiający się z jednej strony jęz sztucznym, takim jak esperanto, z drugiej zaś jęz formalnym, takim jak jęz logiki,. jęz programowania. Od jęz sztucznych różni go polisemia wyrażeń i, że uleganie w rozwoju hist powolnym zmianom.

Cechy jęz naturalnego

polisemią swoich wyrażeń, w swoim rozwoju podlega on powolnym, ale nieuchronnym zmianom, języki naturalne nie zostały świadomie stworzone przez ludzi

Dwoistość struktury języka:

język składa się z dwóch warstw, z elementów znaczących a także z elementów nie posiadających w sobie żadnego znaczenia jak dźwięki, czy litery, które jedynie reprezentują elementy znaczące w mowie czy piśmie.

Konwencjonalny charakter języka:

polega na tym, że jest on syst. znaków opartym na pewnego rodzaju umowie społ. (nienaturalny), jest on faktem społ. Jedn. z różnych społ. jęz. nie porozumieją się za pomocą jęz. nie znając konwencji panującej w drugim jęz. W języku występują też el. naturalne

Naturalne el. w języku

m-dzy kształtem fonicznym a treścią zachodzi zw przyczynowy. Można wyróżnić dwa rodzaje takich el: - w jednych kształt foniczny pozostaje w stosunku naśladownictwa do fragm rzeczywistości, do których się te elementy odnoszą (onomatop) - wymawiane w ten sposób, że ruchy artykulacyjne narządów mowy pozostają w zw z czynnościami fizjolog czł. W obu wypadkach punkt wyjścia jest naturalny, natomiast ostateczna forma takich el jest skonwencj.

Pochodzenie języków naturalnych

 

Problem pochodzenia języka ma dwa aspekty :

filogenetyczny,

czyli powstanie języka i jego kształtowanie się wraz z rozwojem ludzkości(znalazła odbicie w mitach i doktrynach religijnych, w pracach filozofów).

ontogenetyczny,

powstawanie języka u dzieci. Ontogenezą jęz. zajmuje się dziś ze psycholingwistyka.

Produktywność języka:

zdolność użytkownika języka do rozumienia i tworzenia nieskończonej ilości nowych zadań w sposób naturalny, bez świadomego stosowania reguł gramatycznych

Onomatopeiczna teoria mowy.

przyjmuje, że język powstał przez naśladowanie zjaw świata zewn za pomocą dźw mowy. Z czasem zw uległ zatarciu i przestał być odczuwalny, jednak jako rezultat takiej genezy, znak jęz w świadomości mówiących tworzy nierozerwalną całość z rzeczą przezeń określaną. Pierwszy zakładał to Heraklit z Efezu

Serwis rozdaje przeglądarkom bezpieczne ciasteczka.