Naucz uczyć się szybko i skutecznie

Inteligencja kinestetyczna

3.8571428571429 1 1 1 1 1 Rating 77%

Inteligencja kinestetyczna (motoryczna, fizyczna)

Dobrze rozwinięta inteligencja kinestatyczna występuje u: aktorów, budowniczych, chirurgów, kierowców wyścigowych, lekkoatletów, mechaników, mimów, nauczycieli wychowania fizycznego, sportowców, tancerzy, trenerów sztuk walki, wynalazców.

 

Kinestetyk to człowiek o rozwiniętej inteligencji kinestetycznej

Opis kinestetyka

  • Kinestetyk uczy się przez ruch, wrażenia skórne (dotyk, nacisk, temperatura), wykonywanie i bezpośrednie zaangażowanie. Pamięta to, co zrobił, a nie to, co zobaczył, czy usłyszał. Ma istotnie ograniczoną wyobraźnię. Wyobraźnię uruchamia ruch, nie rejestrują wizualnej i słuchowej części prezentacji. Żeby utrzymać uwagę, musi często zmieniać pozycję ciała i się poruszać. Myślenie przychodzi mu łatwiej, gdy pozostaje w ruchu. Swoje problemy rozwiązuje, będąc aktywnym fizycznie, choćby manipulując jakimś drobnym przedmiotem.
  • Człowiek o rozwiniętej inteligencji kinestetycznej nie znosi czytać. Do zniesienia są teksty krótkie i mające wartką akcję. Podczas czytania wierci się i porusza. Kinestetyk często ma trudności z ortografią; musi napisać słowo, aby upewnić się co do poprawnej pisowni. Na początku bardzo szybko uczy się pisać, jednak gdy litery maleją i odległości między nimi maleją, wyniki nauki pisania pogarszają się.
  • Kinestetyk często jest impulsywny; kiedy się ucieszy, chętnie podskoczy z zadowolenia; kiedy ma dobry humor, chętnie się przytula i lubi dotykać. Gdy kinestetyk wpada w złość, potrafi tupać, szturchać, rzucać przedmiotami i żywo wymachiwać rękami. Jego reakcje są zazwyczaj błyskawiczne. Nie jest odporny na wpływ otoczenia.
  • Podczas słuchania i mówienia żywo gestykuluje. Kinestetyk nie nadaje się na powiernika, bo jest kiepskim słuchaczem. Kiedy zmusza się go do dłuższego słuchania, szybko traci zainteresowanie. Kiedy bierze udział w rozmowie stoi blisko swojego rozmówcy.
  • Mimo stosunkowo sporej dbałości o wygląd kinestetyk szybko przestaje wyglądać schludnie. Daje tu znać o sobie jego ruchliwa natura.
  • Na muzykę żywo reaguje ruchem, preferuje jednak rzeźbę, gdy może jej dotknąć. Z reguły sztuka nie wywołuje u niego dużych emocji i nie lubi o niej rozmawiać.
  • Język kinestetyka wygląda następująco:
  • trzeba nim potrząsnąć
  • gładko poszło
  • to jest ciężkie do zrozumienia
  • to mi leży na wątrobie
  • ciepłe słowa
  • nie bądź taki miękki
  • szorstko się z nim obszedł
  • gorąca dziewczyna
  • on jest taki chłodny
  • śliski temat
  • bądź twardy
  • mam związane ręce
  • muszę się z tego wyplątać
  • to nierówny pojedynek
  • chropowaty głos
  • trzymaj rękę na pulsie
  • Kinestetyk najgorzej radzi sobie na lekcji matematyki, fizyki i innych ścisłych przedmiotach. Na szczęście są jeszcze inne typy inteligencji, które w szkole się bardziej przydają.

jak uczyć się mając rozwiniętą inteligencję kinestetyczną?

  • Bądź aktywny, zgłaszaj się, angażuj w lekcję.
  • Czytaj, biegnąc na bieżni.
  • Czytaj, jadąc na rowerze.
  • Ucząc, poruszaj się, tańcz, chodź, wybijaj rytm.
  • Ucz się pisząc notatki, ściągi.
  • Ucząc się odgrywaj sceny w wyobraźni.
  • Ucząc się, żywo gestykuluj. Korzystaj z gestów, one pomogą Ci zapamiętywać i przypominać.
  • Na lekcjach niestety nie możesz chodzić, tańczyć, ale postaraj się również wykorzystać ruch w nauce, np. bawiąc się długopisem lub innym niewielkim przedmiotem.
  • Wyobrażaj sobie ruch, zachowanie bohatera, o którym czytasz.
  • Naucz się języka migowego i ucz się migając.
  • Naucz się alfabetu Braille'a i korzystaj z pomocy dydaktycznych dla niewidomych – to bardzo skuteczny sposób na naukę matematyki.

jak rozwijać inteligencję kinestetyczną (inteligencję motoryczną, inteligencję fizyczną)?

  • baw się w teatr;
  • baw się klockami;
  • układaj puzzle;
  • majsterkuj;
  • odgrywaj materiał do nauczenia, działaj;
  • wyobrażaj sobie, że jesteś rzeczą, o której się uczysz;
  • powtarzaj wiedzę w trakcie biegania, pływania, spaceru, tańca;
  • rób sobie wycieczki;
  • tańcz;
  • ucz się w ruchu;
  • ucz się, klaszcząc, pstrykając palcami, przytupując, skacząc, wspinając;
  • uprawiaj różne dyscypliny sportowe;
  • zmieniaj pozycję i rób sobie częste przerwy;
  • w nauce przedmiotów ścisłych korzystaj z modeli, pomocy naukowych, którymi możesz manipulować;
  • stosuj ćwiczenia fizyczne:
  • żonglerka (pobudza współpracę między obiema półkulami)

Bibliografia uczenia się

Serwis rozdaje przeglądarkom bezpieczne ciasteczka.