Witold Gombrowicz Ferdydurke - opracowanie

Gęba w Ferdydurke

4.25 1 1 1 1 1 Rating 85%

Gęba w Ferdydurke Witolda Gombrowicza

Celem artykułu jest pokazanie problemu, jaki stanowi gęba w "Ferdydurke", opisanie znaczeń gęby i roli gęby w powieści Gombrowicza. Gęba stoi w opozycji do twarzy.

Gęba to prostactwo, chamstwo, wulgarność. Gęba może być z miną (udawana, nieprawdziwa), może być wytworzona (jak u Miętusa, Młodziaka, Józia), może też być wrodzona, prawdziwa (jak u Walka).

Test z "Ferdydurke"

Gęba

Gęby można zmieniać, ale nie można się z nich wyzwolić:

„Gdyż nie ma ucieczki przed gębą, jak tylko w inną gębę"

„Uciekam z gębą w rękach."

Zuta odrzuca Józia, przyprawiając mu gębę:

„Lecz nie chciała mnie! Gębę mi robiła! I z dniem każdym straszliwszą robiła mi gębę."

Przyprawianie gęby jest okrucieństwem:

„Ach, nie znam nic okrutniejszego niż człowiek, który drugiemu człowiekowi gębę robi."

„Wszystko mu jest dobre, byle w śmieszność, w groteskę, w maskaradę, wepchnąć, albowiem brzydota tamtego - jego piękność syci"

Obojętność i dystans wyzwalają od gęby:

„odzyskałem możność, ponieważ jest mi wszystko jedno"

Miętus cieszy się z gęby Walka:

„Widziałeś jego gębę? Gęba bez miny, gęba zwykła!"

Brać w gębę, brać po gębie

Symbol różnicy klas, pochodzenia, nierówności:

„- A w gębę od dziedzica bierzesz? Rozjaśnił się nagle i zawołał radośnie, ludowo.

- Oj, brać to biorę po gębie! Oj, brać to biorę! Zaledwie to powiedział, poderwałem się jak na sprężynie, machnąłem i trzasnąłem na odlew w lewy półgębek."

„czy pańska wydelikacona skóra poczuła łapy i gębę?"

Miętus brata się z Walkiem, biorąc od niego po gębie. Miętus czyni z tego symbol równości::

„Musiałem wziąć od niego po gębie, boś ty mu dał... Bez tego nie byłoby równości i nie mógłbym się pobratać"

Gęba - rodzaje:

Gęba  z miną (udawana, sztuczna):

Miętus poszukuje prawdziwego parobka:

„Gęba - powiedział Miętus - nic szczerego, nic naturalnego, wszystko naśladowane, tandetne, fałszywe, skłamane."

„Nadarzył się wreszcie jeden wcale niezły czeladnik, blondyn dobry i proporcjonalny, niestety, uświadomiony klasowo i dobywający z siebie akcentów Marksa. - Gęba - powiedział Miętus - to ci filozof!"

Mina - Pozowanie, udawanie kogoś:

„Widziałeś jego gębę? Gęba bez miny, gęba zwykła!"

Gęba wytworzona, przyprawiona

Miętus ma gębę wytworzoną przez innego człowieka:

„Gębę miał - ale gęba jego nie była w niczym pokrewna fatalnej gębie Miętusa, nie była to gęba wytworzona"

Wiktor Młodziak ma gębę wytworzoną przez Józia:

"wyszedł doszczętnie zdemoralizowany, typowy inteligent-chamuś z gębą tak kretynicznie krotochwilną, obmierźle sprośną i plugawo zbaraniałą, że skoczyłbym mu na tę jego gębę, gdybym się siłą nie powstrzymał.

Józio ma gębę przyprawioną przez Zutę i Młodziakową:

„Lecz nie chciała mnie! Gębę mi robiła! I z dniem każdym straszliwszą robiła mi gębę."

Gęba wrodzona

Walek ma gębę naturalną, wrodzoną - prawdziwą:

"lecz naturalna, ludowa, grubo ciosana i zwykła. Nie twarz, która gębą się stała, lecz gęba, która przenigdy nie zyskała godności twarzy"

„Widziałeś jego gębę? Gęba bez miny, gęba zwykła!"

Gęba a pupa

Gęba to coś gorszego niż pupa:

"robienie pupy niczym jest w porównaniu do robienia gęby"

Serwis rozdaje przeglądarkom bezpieczne ciasteczka.