Charakterystyka bohaterów Innego świata

Fatima Sobolewa

3.6 1 1 1 1 1 Rating 72%

Inny świat. Fatima Sobolewa

Artykuł zawiera charakterystykę Fatimy Sobolewy - postaci z powieści Gustawa Herlinga-Grudzińskiego Inny świat. Fatima Sobolewa przedstawiona została przez autora w trakcie pobytu w Jercewie (patrz: Grudziński - biografia w punktach).

Inny świat. Fatima Sobolewa - charakterystyka

Piękna:

„była wyjątkowo ładna - jej okrągła twarz o śniadej, pokrytej delikatnym meszkiem cerze wyglądała w futrzanym kołpaczku jak zjawisko; długie, krucze warkocze upinała na dzień w węzeł, a przed nocą rozczesywała je na popielatej szubie, śmiejąc się w ciemności zębami z kości słoniowej".

Gruzinka:

„piątego dnia pobytu w Swierdłowsku poznałem na dworcu młodą Gruzinkę, Fatimę Sobolewą, która jak my wszyscy czekała drzemiąc na ławce na pociąg do Magnitogorska".

Grudziński polubił ją, bo miała jedzenie:

„Poczułem do niej słabość (...) dlatego, że często wyciągała z koszyczka ser, zimne mięso i masło do chleba".

Była urzędniczką w Magnitogorsku:

„Fatima była urzędniczką Gorispołkoma w Magnitogorsku".

Była komunistką, należącą do partii:

„partyjną komunistką, i to ów bilet partyjny właśnie otwierał przed nią zamknięte drzwi wszystkich »spiecłarków«".

Żona okaleczonego na wojnie Gruzina:

„W Swierdłowsku ugrzęzła na parę dni w drodze powrotnej z Omska, gdzie odwiedziła rannego męża - również Gruzina - oficera pułku artylerii, stacjonowanego w dniu wybuchu wojny rosyjsko-niemieckiej na Litwie. Mówiła o tym ze śmiechem, przekomarzając się zabawnie.

- Z niego już nic nie będzie - zapewniała mnie wielokrotnie - amputowali mu obie nogi. Biedny bo biedny, ale trudno przecież spać całe życie z kaleką".

Złożyła niedwuznaczną propozycję Grudzińskiemu:

„Zaprzyjaźniliśmy się szybko i raz czy dwa poszliśmy nawet w ciemny kąt obok przechowalni. Fatima namawiała mnie, żebym porzucił myśl o wojaczce i pojechał z nią do Magnitogorska.

- Co za czepucha - mówiła rozżalonym głosem - ileż tego życia pozostało człowiekowi? Do Czerwonej Armii cię nie ciągną, więc czego się pchasz? Obrazowanije u tiebia kakoje to jest', nieużeli ja, człen partii, tiebia na choroszej rabotie nie ustroju?".

Nie wierzy w opowiadania Grudzińskiego:

„Młoda Gruzinka nie chciała uwierzyć niczemu, co jej opowiadałem o obozach".

Boi się donosów:

„Gdyśmy jednak wychodzili wieczorem do miasta i brodząc w śniegu, szli bez celu przed siebie, nerwowym uściskiem za ramię powstrzymywała każdy przypływ moich reminiscencji obozowych.

- Czy cię przynajmniej tego nie nauczyli w obozie - szeptała z przejęciem, oglądając się za siebie - że za bołtownię najłatwiej popaść na ulicy?"

„- No i czegóż ty mnie - pytałem - nie zaprosisz nigdy ze swoim biletem partyjnym do stołówki? Wstydzisz się moich łachmanów?

- Nie, nie to - powiedziała - ale mogą poznać i napisać do Gorispołkomu".

Grudziński otrzymał od niej zaproszenie:

„Dziesiątego dnia mojego pobytu w Swierdłowsku Fatima pojechała do Magnitogorska. Jeszcze z okna wagonu wychyliła swą puszystą główkę i krzyknęła głośno: »Nie zapomnij, Leninskaja 19, kwartira 21«".

 

Serwis rozdaje przeglądarkom bezpieczne ciasteczka.