Ferdydurke

Ferdydurke

  • Bladaczka - charakterystyka postaci

    Witold Gombrowicz:Ferdydurke -Bladaczka - charakterystyka z cytatami

    Celem artykułu jest charakterystyka postaci, jaką stanowi nauczyciel języka polskiego - Bladaczka w "Ferdydurke". Bladaczka to jeden z dwóch dobrze scharakteryzowanych przez W. Gombrowicza nauczycieli, drugim jest nauczyciel łaciny.

  • Ciotka Hurlecka - charakterystyka postaci

    Witold Gombrowicz: Ferdydurke -ciotka Hurlecka - charakterystyka postaci

    Ciotka Hurlecka z domu Lin

    Celem artykułu jest charakterystyka postaci, jaką stanowi ciotka Hurlecka w "Ferdydurke".

  • Czas akcji w Ferdydurke

    Czas akcji w FerdydurkeWitolda Gombrowicza

    Celem artykułu jest opisanie czasu akcji w "Ferdydurke".

  • Dyrektor Piórkowski - charakterystyka

    Dyrektor Piórkowski w FerdydurkeWitolda Gombrowicza

    Celem artykułu jest charakterystyka postaci, jaką stanowi dyrektor Piórkowski w "Ferdydurke", opisanie znaczenia dyrektora Piórkowskiego w powieści Gombrowicza.

  • Ferdydurke

    Witold Gombrowicz

  • Ferdydurke a powieść realistyczna

    Witold Gombrowicz. Ferdydurke jako powieść awangardowa a powieść realistyczna - zestawienie

    Debiut – Pamiętnik dojrzewania -1933 r. Ferdydurke – 1937 r. W latach 30. w Polsce rozwijały się dwa typy prozy:

    • wzorzec realistyczny odnowiony przez twórczość M. Dąbrowskiej,
    • proza psychologiczno-analityczna (Z. Nałkowska, M. Kuncewiczowa, M. Choromański).

    Powieść realistyczna (np. Ojciec Goriot)

    Ferdydurke Witolda Gombrowicza

    1. Narrator:

    autorski, wszechwiedzący, trzecioosobowy, anonimowy, znajdujący się na zewnątrz świata przedstawionego. (jednorodność narracji warunkuje czystość gatunkową powieści)

    1. Narrator:

    wypowiedź narratora rozbita na trzy role będące ze sobą w sprzeczności:

    • „ja” narratora odsyłające do autora w Przedmowie do Filidora i Filiberta, którego rolę Gombrowicz najwyżej sobie ceni; jest to jeden z głównych czynników nowoczesności jego powieści;

    • trzecioosobowy narrator relacjonujący dzieje bohaterów w rozdz. Filidor…, Filibert dzieckiem podszyty;

    • pierwszoosobowa narracja bohatera Józia Kowalskiego w przeważającej części powieści;

    skutkiem różnych płaszczyzn narracji w utworze ujawnia się niejednorodność gatunkowa (pamiętnik, parodia, powiastka filozoficzna, poemat dygresyjny)

    2. Charakter świata przedstawionego prawdopodobny, realistyczny (mimetyczny)

    2. Charakter świata przedstawionego (czas, przestrzeń, postacie, zdarzenia)

    udziwniony, zaskakujący czytelnika

    A. Bohaterowie:

    tkwiący mocno w rzeczywistości normalni ludzie mający idee

    A. Bohaterowie:

    Przedstawieni w konwencji behawiorystycznej, tj. tylko w reakcjach zewnętrznych przez dialog, relacje o gestach, cytaty o zachowaniu się bohatera; Józio Kowalski to bohater nijaki, nieokreślony nosiciel stanów psychicznych, a nie treści ideowych

    B. Wydarzenia (fabuła):

    chronologiczne, opowiadane „dzień po dniu”, zamykające się śmiercią bohatera

     

     

     

     

     

    Powieść łatwo daje się streścić

    B. Wydarzenia (fabuła):

    Pojawiają się epizody, które burzą ciąg przyczynowo-skutkowy, zbijają z tropu logiczności czytelnika, np. na początku powieści pojawia się element snu, czytelnik zaczyna więc myśleć o zdarzeniach w konwencji sennej przygody, ale szybko przekonuje się, ze te wydarzenia dzieją się naprawdę – Pimko rzeczywiście uprowadza Józia ze szkoły. tworzy się sytuacja dwuznaczna, niepewności;

    czytelnika zaskakują w powieści także porwania, pojedynki, intrygi rodem z taniej powieści przygodowej, do których autor ma dystans;

    wydarzenia te nie są dla niego ważne, wprowadza je do powieści nie dla nich samych, ale po to, by za ich przyczyną stworzyć własną filozofię stosunków międzyludzkich;

    wymyka się możliwości streszczenia w rozdziałach o Filibercie i Filidorze, mających charakter dygresyjny

    3. Styl:

    „przeźroczysty”, nastawiony na informację, utrzymany w konwencji realistycznej

    3. Styl:

    pełen innowacji stylistycznych, sprawia wrażenie zabawy słownej

    4. kompozycja:

    zwarta, zamknięta

    4. kompozycja:

    Z jednej strony – luźna, otwarta, tworzy ją wprowadzenie dwu nowel o Filidorze i Filibercie, z drugiej strony – kompozycja jest matematycznie przemyślana, wszystko się ze sobą wiąże; jest przejrzysta, składa się z wyraźnych trzech części – pobyt Józia w szkole, na stancji, we dworze; do nich zostają symetrycznie wprowadzone dwie nowele i przemowy do nich (zwraca uwagę na to sam autor), które mają związek z sobą i całą powieścią;

    Głowiński zwraca uwagę na budowę pierścieniową Ferdydurke, w której fabuła przebiega od porwania do porwania

     

    Ferdydurke różni się od polskiej realistycznej powieści typem narracji i kreacją świata przedstawionego, który jest udziwniony, zdeformowany, funkcjonuje na pograniczu absurdu, występują w nim sprzeczności, brak logicznych zasada porządkowania zdarzeń. Panuje w nim zmienność nastrojów: od błazenady do powagi. W powieści dominuje parodia w stosunku do utrwalonych konwencji literackich, niejednorodność stylu; nieustannie zmusza do myślenia gra słów.

  • Ferdydurke - mapa myśli

     "Ferdydurke" - opracowanie

    Mapa myśli (mapa mentalna)

    Witold Gombrowicz

    Witold Gombrowicz "Ferdydurke" - opracowanie - mapa myśli (mapa mentalna)

  • Ferdydurke - plan wydarzeń

    Witold Gombrowicz Ferdydurke. Plan wydarzeń w Ferdydurke

    Plan wydarzeń ułożony według rozdziałów "Ferdydurke". Gwiazdką (*) zostały oznaczone tytuły rozdziałów, które na poziomie podstawowym nie muszą być realizowane w szkole ponadpodstawowej.

  • Ferdydurke - tekst (ciekawe fragmenty)

    Tekst Ferdydurke Witolda Gombrowicza

    Ciekawe fragmenty Ferdydurke

    Celem artykułu jest odpowiedź na pytanie o najważniejsze i najciekawsze fragmenty "Ferdydurke". Fragmenty to tekst "Ferdydurke".

  • Ferdydurke jako powieść awangardowa

    Witold Gombrowicz Ferdydurke. Ferdydurke jako powieść awangardowa

    1. Narrator w Ferdydurke:

    wypowiedź narratora rozbita na trzy role będące ze sobą w sprzeczności:

    • „ja” narratora odsyłające do autora w Przedmowie do Filidora i Filiberta, którego rolę Gombrowicz najwyżej sobie ceni; jest to jeden z głównych czynników nowoczesności jego powieści;

    • trzecioosobowy narrator relacjonujący dzieje bohaterów w rozdz. Filidor…, Filibert dzieckiem podszyty;

    • pierwszoosobowa narracja bohatera Józia Kowalskiego w przeważającej części powieści;

    skutkiem różnych płaszczyzn narracji w utworze ujawnia się niejednorodność gatunkowa (pamiętnik, parodia, powiastka filozoficzna, poemat dygresyjny)

    2. Charakter świata przedstawionego (czas, przestrzeń, postacie, zdarzenia)

    udziwniony, zaskakujący czytelnika

    A. Bohaterowie:

    Przedstawieni w konwencji behawiorystycznej, tj. tylko w reakcjach zewnętrznych przez dialog, relacje o gestach, cytaty o zachowaniu się bohatera; Józio Kowalski to bohater nijaki, nieokreślony nosiciel stanów psychicznych, a nie treści ideowych

    B. Wydarzenia (fabuła):

    Pojawiają się epizody, które burzą ciąg przyczynowo-skutkowy, zbijają z tropu logiczności czytelnika, np. na początku powieści pojawia się element snu, czytelnik zaczyna więc myśleć o zdarzeniach w konwencji sennej przygody, ale szybko przekonuje się, ze te wydarzenia dzieją się naprawdę – Pimko rzeczywiście uprowadza Józia ze szkoły. tworzy się sytuacja dwuznaczna, niepewności;

    czytelnika zaskakują w powieści także porwania, pojedynki, intrygi rodem z taniej powieści przygodowej, do których autor ma dystans;

    wydarzenia te nie są dla niego ważne, wprowadza je do powieści nie dla nich samych, ale po to, by za ich przyczyną stworzyć własną filozofię stosunków międzyludzkich;

    wymyka się możliwości streszczenia w rozdziałach o Filibercie i Filidorze, mających charakter dygresyjny

    3. Styl:

    pełen innowacji stylistycznych, sprawia wrażenie zabawy słownej

    4. kompozycja:

    Z jednej strony – luźna, otwarta, tworzy ją wprowadzenie dwu nowel o Filidorze i Filibercie, z drugiej strony – kompozycja jest matematycznie przemyślana, wszystko się ze sobą wiąże; jest przejrzysta, składa się z wyraźnych trzech części – pobyt Józia w szkole, na stancji, we dworze; do nich zostają symetrycznie wprowadzone dwie nowele i przemowy do nich (zwraca uwagę na to sam autor), które mają związek z sobą i całą powieścią;

    Głowiński zwraca uwagę na budowę pierścieniową Ferdydurke, w której fabuła przebiega od porwania do porwania

     

  • Ferdydurke. Pytania do lektury

    Ferdydurke. Pytania do lektury

    Witold Gombrowicz: "Ferdydurke" - pytania z treści lektury

    Artykuł zawiera pytania z treści lektury Witolda Gombrowicza pt.: Ferdydurke ułożone według rozdziałów, które zgodnie z rozporządzeniem MEN obowiązują na maturę i są obowiązkowe dla każdego ucznia szkoły ponadgimnazjalnej (liceum i technikum) na poziomie podstawowym, ponieważ tak wskazuje podstawa programowa Rozdziały nieobowiązujące na poziomie podstawowym wyróżnione zostały gwiazdką (*).

  • Forma w Ferdydurke

    Witold Gombrowicz Ferdydurke. Forma w Ferdydurke

    Celem artykułu jest pokazanie problemu formy w "Ferdydurke", opisanie znaczeń formy i roli formy w powieści Gombrowicza.

    Z pojęciem formy w Ferdydurke wiążą się pojęcia:

    • pupa
    • gęba
    • łydka, noga
    • parobek
    • przyłapanie, przychwycenie
  • Franciszek (kamerdyner) - charakterystyka postaci

    Witold Gombrowicz: Ferdydurke -kamerdyner Franciszek - charakterystyka postaci

    Celem artykułu jest charakterystyka postaci, jaką stanowi kamerdyner Franciszek w "Ferdydurke".

  • Gałkiewicz - charakterystyka postaci

    Witold Gombrowicz: Ferdydurke -Gałkiewicz - charakterystyka postaci

    Celem artykułu jest charakterystyka postaci, jaką stanowi Gałkiewicz w "Ferdydurke".

  • Gęba w Ferdydurke

    Gęba w FerdydurkeWitolda Gombrowicza

    Celem artykułu jest pokazanie problemu, jaki stanowi gęba w "Ferdydurke", opisanie znaczeń gęby i roli gęby w powieści Gombrowicza. Gęba stoi w opozycji do twarzy.

  • Joanna Młodziakowa - charakterystyka z cytatami

    Witold Gombrowicz: Ferdydurke. Joanna Młodziakowa- charakterystyka z cytatami

    Charakterystyka Joanny Młodziakowej

    Celem artykułu jest charakterystyka Joannny Młodziakowej - postaci z powieści Witolda Gombrowicza pt.: Ferdydurke.
    Joanna Młodziakowa pojawia się w lekturze Gombrowicza, gdy Józio trafia do domu Młodziaków. Jest postacią bardzo stypizowaną - jej najważniejsza cecha to nowoczesność, która zastępuje jej utraconą młodość.

  • Kopyrda - charakterystyka z cytatami

    Witold Gombrowicz: Ferdydurke. Kopyrda - charakterystyka z cytatami

    Charakterystyka Kopyrdy

    Celem artykułu jest charakterystyka H. Kopyrdy - bohatera powieści Witolda Gombrowicza pt.: Ferdydurke.
    Bohater ten pojawia się w lekturze Gombrowicza, gdy Józio trafia do szkoły. Jest bohaterem silnie stypizowanym. Jego atrybutem są nogi, które symbolizują nowoczesność.

  • Narracja, narrator w Ferdydurke

    Narracja i narrator w FerdydurkeWitolda Gombrowicza

    Celem artykułu jest opisanie narracji i narratora "Ferdydurke". W Ferdydurke należy wyróżnić dwóch narratorów. Jeden pojawia się w trzech głównych częściach utworu (szkoła, Młodziakowie, Bolimowo), drugi w rozdziałach dygresyjnych.

  • Nauczyciel łaciny - charakterystyka postaci

    Witold Gombrowicz: Ferdydurke -nauczyciel łaciny - charakterystyka z cytatami

    Celem artykułu jest charakterystyka postaci, jaką stanowi nauczyciel łaciny w "Ferdydurke". W. Gombrowicz scharakteryzował jeszcze jednego nauczyciela, był to Bladaczka - nauczyciel języka polskiego.

  • Niedojrzałość w Ferdydurke

    Niedojrzałość w FerdydurkeWitolda Gombrowicza

    Celem artykułu jest pokazanie problemu, jaki stanowi parobek w "Ferdydurke", opisanie znaczenia niedojrzałości w powieści Gombrowicza. Symbolem niedojrzałości i zdziecinnienia jest pupa.

Strona 1 z 2