mitologia

Cztery wieki ludzkości - Mitologia grecka - historia ludzkości

Porównanie fragmentu „Przemian” Owidiusza z etapami w dziejach ludzkości z mitu o Prometeuszu

Kowal

Leopold Staff

Całą bezkształtną masę kruszców drogocennych,

Które zaległy piersi mej głąb nieodgadłą,

Jak wulkan z swych otchłani wyrzucam bezdennych

I ciskam ją na twarde, stalowe kowadło.

Grzmotem młota w nią walę w radosnej otusze,

Bo wykonać mi trzeba dzieło wielkie, pilne,

Bo z tych kruszców dla siebie serce wykuć muszę,

Serce hartowne, mężne, serce dumne, silne.

Lecz gdy ulegniesz, serce, pod młota żelazem,

Gdy pękniesz, przeciw ciosom stali nieodporne:

W pył cię rozbiją pięści mej gromy potworne!

Bo lepiej giń, zmiażdżone cyklopowym razem,

Niżbyś żyć miało własną słabością przeklęte,

Rysą chorej niemocy skażone, pęknięte.

Źródło:

https://literat.ug.edu.pl/staff/001.htm

Jan Parandowski

Mitologia - opracowanie mitologii w postaci mapy mentalnej

Mapa myśli z mitologii to szybka powtórka najważniejszych mitów, bohaterów i motywów mitologicznych. W jednym miejscu znajdziesz uporządkowane informacje o bogach olimpijskich, herosach, najważniejszych opowieściach oraz pojęciach i motywach, które często pojawiają się na lekcjach języka polskiego i na egzaminach. Materiał ułatwia naukę, powtórzenie mitologii oraz dostrzeganie związków między mitami a późniejszymi tekstami kultury.

Konspekt lekcji poświęconej pojedynkowi Apolla z Marsjaszem pojawiającym się w wierszu Z. Herberta Apollo i Marsjasz i odnoszącej się do tekstów źródłowych.

1. Szkoła: ZS nr 6 w Jastrzębiu Zdroju

2. Klasa: 1 LA, 1C
3. Przedmiot: język polski

4. Prowadzący: Arkadiusz Żmij

5. Program: Pamiętajcie o ogrodach

6. Temat lekcji: Dwie koncepcje sztuki – mitologiczny pojedynek Apolla z Marsjaszem w kontekście wiersza Z. Herberta Apollo i Marsjasz.

Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Nie wierzę w nic

Nie wierzę w nic, nie pragnę niczego na świecie,
wstręt mam do wszystkich czynów, drwię z wszelkich zapałów:
posągi moich marzeń strącam z piedestałów
i zdruzgotane rzucam w niepamięci śmiecie...

A wprzód je depcę z żalu tak dzikim szaleństwem,
jak rzeźbiarz, co chciał zakląć w marmur Afrodytę,
widząc trud swój daremnym, marmury rozbite
depce, plącząc krzyk bólu z śmiechem i przekleństwem.

I jedna mi już tylko wiara pozostała:
że konieczność jest wszystkim, wola ludzka niczym -
i jedno mi już tylko zostało pragnienie

Nirwany, w której istność pogrąża się cała
w bezwładności, w omdleniu sennym, tajemniczym,
i nie czując przechodzi z wolna w nieistnienie. 

Źródło:

https://wolnelektury.pl/

Przemiany Owidiusza - 4 wieki ludzkości

Porównanie Przemian Owidiusza z Narodzinami świata u Jana Parandowskiego.