ojciec

ojciec

  • Abraham — narodziny Izaaka i próba

    Abraham — narodziny Izaaka i próba – ilustracja

    Abraham — narodziny Izaaka i próba – historia biblijna

    Abraham — narodziny Izaaka i próba – plan wydarzeń, bohaterowie, motywy, konteksty i interpretacja. Nawiązania literackie i kulturowe pomagają utrwalić materiał do matury.

  • Anzelm - charakterystyka bohatera

    Don Tomasz d’Alburci, czyli Anzelm - charakterystyka bohatera

    Don Tomasz d’Alburci, czyli Anzelm - charakterystyka bohatera Skąpca Moliera. Kim jest, jego czyny i relacje: tajemnicza postać, kandydat na męża Elizy, ojciec Walerego i Marianny, poznaje ich dopiero w finale.

    Anzelm — tożsamość

    Ojciec Walerego i Marianny; w planach Harpagona — mąż Elizy (bez posagu). W finale ujawnia się jako don Tomasz d’Alburci.

    Anzelm — czyny

    • Jest wskazany przez Harpagona jako kandydat na męża Elizy.
    • W śledztwie i rozmowach końcowych ujawnia własną tożsamość (don Tomasz d’Alburci).
    • Rozpoznaje po historii życia swoje dzieci: Mariannę i Walerego.
    • Proponuje pokrycie kosztów i zgadza się na oba małżeństwa (Walery–Eliza, Kleant–Marianna).

    Anzelm — relacje

    • Walery — syn.
    • Marianna — córka.
    • Eliza — kandydatka na żonę (plan Harpagona); ostatecznie zgoda na małżeństwo Elizy z Walerym.
    • Harpagon — ojciec Elizy; negocjuje finał i koszty.

    Anzelm — historia życia

    • Zamieszki w Neapolu zmuszają go wraz z rodziną do ucieczki okrętem z portu.
    • Katastrofa okrętu na morzu — zaginięcie rodziny.
    • Przekonanie don Tomasza, że żona i dzieci zginęły.
    • Porzuca swoje nazwisko i przeszłość, osiada w innym mieście i przyjmuje nazwisko „Anzelm” (żyje skromnie, poza dawnym środowiskiem).
    • Po latach, jako Anzelm zgadza się na plany matrymonialne Harpagona.

    Ciekawe cytaty Anzelma w Skąpcu Moliera:

    • „Niebo, moje dzieci, nie wraca mnie wam po to, abym się miał sprzeciwiać waszym pragnieniom.”
    • „Zgódź się, jak ja się godzę, na te oba małżeństwa.”
    • „Dobrze więc; znajdę je za pana; niech cię o to głowa nie boli.”
    • „Ależ dobrze, owszem. No, czyś zadowolony?”
    • „Zgoda. Chodźmyż tedy cieszyć się radością, którą nam ten szczęsny dzień przynosi.”

    Źródła: język-polski.pl, wolnelektury.pl

  • Frozyna - charakterystyka bohatera

    Frozyna — charakterystyka bohatera. Tożsamość, czyny i relacje bohatera z innymi postaciami „Skąpca” Moliera.

    Frozyna — tożsamość

    Pośredniczka (swatka), która pilotuje sprawę małżeństwa Harpagona z Marianną.

    Frozyna — czyny

    • Zachwala Mariannę jako skromną i „niedrogą w utrzymaniu”, bada oczekiwania Harpagona (posag, koszty).
    • Obiecuje przekonać matkę Marianny; domaga się wynagrodzenia (Harpagon odmawia).
    • Wspiera spotkanie w domu Harpagona; kieruje zachowaniem Marianny.

    Frozyna — relacje

    • Marianna — podopieczna w sprawach matrymonialnych.
    • Harpagon — klient; spór o zapłatę za swatanie.
    • Kleant — traktuje go jako przeszkodę w planie ślubu Marianny z Harpagonem.

    Źródła: język-polski.pl, wolnelektury.pl

  • Jakub - charakterystyka bohatera

    Jakub — charakterystyka bohatera. Tożsamość, czyny i relacje bohatera z innymi postaciami „Skąpca” Moliera.

    Jakub — tożsamość

    Kucharz i woźnica Harpagona; barwna, komiczna postać, krytykuje skąpstwo pana i „zbytki” w domu. }

    Jakub — czyny

    • Ściera się słownie z Harpagonem, otrzymuje reprymendy za rzekomą rozrzutność.
    • Miesza się w negocjacje Kleanta z Harpagonem, zaogniając spór zamiast go łagodzić.
    • Podczas śledztwa obciąża Walerego zeznaniami.

    Jakub — relacje

    • Harpagon — pracodawca, który go beszta i zastrasza.
    • Kleant — prosi go o pośrednictwo; Jakub jednak „psuje” rozmowę.
    • Walery — obciążony przez Jakuba podczas przesłuchania.

    Źródła: język-polski.pl, wolnelektury.pl

  • Krasicki Ignacy - "Bajki"

    Bajki Ignacego Krasickiego są idealnym przykładem klasycystycznego podejścia do tego gatunku na gruncie polskim. Doskonale realizują przepisy bajki oświeceniowej. Świetnie przy tym wykorzystują zwięzłość pokazując możliwości tkwiące w literackim języku polskim.

     

     

    ABUZEI I TAIR

    "Winszuj, ojcze - rzekł Tair - w dobrym jestem stanie:

    ALEGORIA

    Wszędzie się znajdzie rozum, byle tylko szukać,

    ATŁAS I KITAJ

    Atłas w sklepie z kitaju żartował do woli;

    BARAN DANY NA OFIARĘ

    Widząc, że wieńce kładą, że mu rogi złocą,

    BRYŁA LODU I KRYSZTAŁ

    Bryła lodu spłodzona z kałuży bagnistéj...

    CHŁOP I CIELĘ

    Nie sztuka zabić, dobrze zabić sztuka...

    CZAPLA, RYBY I RAK

    Czapla stara, jak to bywa,

    CZŁOWIEK I WILK

    Szedł podróżny w wilczurze, zaszedł mu wilk drogę.

    DEWOTKA

    Dewotce służebnica w czymsiś przewiniła...

    DO DZIECI
     
    DOBROCZYNNOŚĆ

    Chwaliła owca wilka, że był dobroczynny;

    DRZEWO

    Wielbił drzewo grzejąc się człowiek przy kominie.

    DZIECIĘ I OJCIEC

    Bił ojciec rózgą dziecię, że się nie uczyło;

    FILOZOF I CHŁOP

    Wielki jeden filozof, co wszystko posiadał,

    FURMAN I MOTYL

    Ugrzązł wóz, ani ruszyć już się nie mógł w błocie;

    GĘSI

    Gęsi, iż Rzym uwolniły,

    JAGNIĘ I WILCY

    Zawżdy znajdzie przyczynę, kto zdobyczy pragnie.

    JASTRZĄB I SOKÓŁ

    Niech zważa, z kim ma sprawę, kto chce być junakiem.

    KAŁAMARZ I PIÓRO

    Powadził się raz kałamarz na stoliku z piórem,

    KOMAR I MUCHA

    Mamy latać, latajmyż nie górnie, nie nisko.

    KONIE

    Koń maneżowy zszedł się z stadniczym,

    KONIE I FURMAN

    Koniom, co szły przy dyszlu, powtarzał woźnica:

    KONIEC

    Zmordował się na koniec ten, co bajki prawił,

    KOT I KOGUT

    Kot sprawiedliwy koguta dławił...

    KULAWY I ŚLEPY

    Niósł ślepy kulawego, dobrze im się działo;

    LEW I ZWIERZĘTA

    Gdy się wszystkie zwierzęta u lwa znajdowały,

    LEW I ZWIERZĘTA

    Lew, ażeby dał dowód, jak wielce łaskawy,

    LWICA I MACIORA

    Złe to, gdy się podli szczycą.

    MALARZE

    Dwaj portretów malarze słynęli przed laty...

    MATEDORY

    Póki trwała chapanka między kartowniki,

    MŁOT Z KOWADŁEM

    Raz zagadło...

    MYSZY

    Każdy się swoim zatrudnia kłopotem?

    NIEDŹWIEDŹ I LISZKA

    Rozumiejąc, że będzie towarzyszów bawił,

    NOGA I BUT

    Wiedli wojnę i srogą...

    ORACZE I JOWISZ

    Posiał jeden na górze, a drugi na dole...

    ORZEŁ I JASTRZĄB

    Orzeł, nie chcąc się podłym polowaniem bawić,

    ORZEŁ I SOWA

    Na jednym drzewie orzeł gdy z sową nocował,

    OWIECZKA I PASTERZ

    Strzygąc pasterz owieczkę nad tym się rozwodził,

    PAN I PIES

    Pies szczekał na złodzieja, całą noc się trudził;

    PAW I ORZEŁ

    Paw się dął, szklniące pióra gdy wspaniale toczył.

    PIENIACZE

    Po dwudziestu dekretach, trzynastu remisach,

    POTOK I RZEKA

    Potok, z wierzchołka góry lecący z hałasem,

    PRZYJACIELE

    Zajączek jeden młody...

    PTASZKI W KLATCE

    "Czegóż płaczesz? - staremu mówił czyżyk młody...

    PUCHACZE

    Małżonka puchaczowa, męża swego godna,

    RYBKA MAŁA I SZCZUPAK

    Widząc w wodzie robaka rybka jedna mała,

    SKĄPY

    Chciał się skąpy obwiesić, że talera stracił.

    SŁOWIK I SZCZYGIEŁ

    Rzekł szczygieł do słowika, który cicho siedział:..

    SNYCERZ I STATUA

    Snycerz za to, że nieraz na klocu odpoczął,

    STARY PIES I STARY SŁUGA

    Póki gonił zające, póki kaczki znosił,

    SYN I OJCIEC

    Każdy wiek ma goryczy, ma swoje przywary;

    SZCZUR I KOT

    "Mnie to kadzą" - rzekł hardzie do swego rodzeństwa...

    WILCZKI

    Pstry jeden, czarny drugi, a bury najmniejszy,

    WILK I OWCE

    Wilk, chociaż to ostrożny, przecie że żarłoczny,

    WINO I WODA

    Przymawiało jednego razu wino wodzie...

    WINO SZAMPAŃSKIE

    Niezłe to bywa czasem, co przymusi...

    WÓZ Z SIANEM

    Przy powrozie...

    ŻÓŁW I MYSZ

    Że zamknięty w skorupie niewygodnie siedział,

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    Spis pochodzi ze strony:
    BIBLIOTEKA LITERATURY POLSKIEJ W INTERNECIE

  • Marianna - charakterystyka bohatera Skąpca Moliera

    Marianna — charakterystyka bohatera Skąpca Moliera: córka Anzelma, ukochana Kleanta i obiekt starań Harpagona. Czyny i pełne relacje rodzinne.

    Marianna — tożsamość

    Córka Anzelma, skromna i uboga; obiektem uczuć Kleanta i planów małżeńskich Harpagona. W finale okazuje się siostrą Walerego. :contentReference[oaicite:52]{index=52}

    Marianna — czyny

    • Przychodzi do domu Harpagona (z Frozyną) na spotkanie i skromną ucztę.
    • Przyjmuje pierścień przekazany jej przez Kleanta „w imieniu Harpagona”.
    • W zakończeniu współuczestniczy w rozpoznaniu rodzinnym (dzieci Anzelma).

    Marianna — relacje

    • Kleant — ukochany; dąży do małżeństwa.
    • Harpagon — zalotnik; chce ją poślubić dla „skromności” i „taniości” utrzymania.
    • Frozyna — swatka popierająca jej małżeństwo z Harpagonem.
    • Anzelm — ojciec; zgadza się na śluby dzieci (Kleant–Marianna, Walery–Eliza).
    • Walery — brat (rozpoznany w finale).

    Marianna — historia życia

    • Zamieszki w Neapolu zmuszają go wraz z rodziną do ucieczki okrętem z portu.
    • Katastrofa okrętu na morzu — zaginięcie rodziny.
    • Przekonanie Marianny, że ojciec i brat zginęli.
    • Wpadły w ręce korsarzy;
    • Lata biedy i tułaczki, aż do powrotu na ląd stały.
    • Skromnie życie z chorującą matką.

    Ciekawe cytaty Marianny w Skąpcu Moliera:

    • „O, cóż za wstrętny człowiek.”
    • „Aby więc pana nie gniewać, zatrzymuję go na razie, lecz przy sposobności zwrócę.”
    • „Ach… wszystko, co mówisz, wskazuje mi jasno, że spotykam w tobie brata.”
    •  „Serce me zadrżało od początku twego opowiadania…”
    • „Bardzo piękny… ogień ma niezrównany.” (o pierścieniu)

    Źródła: język-polski.pl, wolnelektury.pl

  • OJCIEC i DZIAD. Wesele Akt 1 Scena 26.

    SCENA 26. OJCIEC, DZIAD.

    DZIAD

    Patrzcie, kumie, patrzcie, kumie,

    jak sie wam to przydarzyło.

    OJCIEC

    Pan Bóg daje, Pan Bóg bierze;

    ani mi sie o tym śniło.

    DZIAD

    Piekne pany, szumne pany,

    i cóż wy na to mówicie,

    że to niby różne stany - ?

    OJCIEC

    Co tam po kim szukać stanu.

    Ot, spodobała się panu.

    Jednakowo wszyscy ludzie.

    Ot, pany się nudzą sami,

    to sie pieknie bawiom z nami.

    DZIAD

    Bawiom, bawiom, moiściewy,

    a toć były dawniej gniewy!

    Nawet była krew, rzezańce

    i splamiła krew sukmany.

    OJCIEC

    Byli ta tacy pohańce.

    Jo nic nie wiem, jestem czysty.

    To tam pewnie swoje robi

    Czart i ogień wiekuisty.

    Nie wódź nas na pokuszenie,

    Panie Jezusie najsłodszy...

    Wyście znali.

    DZIAD

    Byłeś młodszy,

    a ja bywał blisko, bywał,

    widziałem, patrzały oczy,

    jak topniał śnieg i krew spłukiwał,

    a potem Widziadło kroczy,

    wielką czarną chustą wieje

    i Śmierć sieje...

    OJCIEC

    Strasno podobno cholera...

    DZIAD

    Tylo sta luda zabiera. -

    Padali, jak bąki rażone,

    byle ka, pod płot, na gnoju.

    OJCIEC

    Wieczyste odpocznienie...

    DZIAD

    Hań kreślicie krzyż daremno!

    Na czołach, jakby znaczone,

    plamy czarne i plamy czerwone.

    Dopust Boski - i rzeź dopust.

    Odbywało się w czas zapust.

    OJCIEC

    Ot wy, dziadu, jakby kruk,

    włóczycie się przy weselu.

    DZIAD

    Hej hej, stary przyjacielu,

    będzie pan twój wnuk.

    Źródło: Wesele. Wirtualna Biblioteka Literatury Polskiej

  • Ojciec. Motyw ojca w literaturze i sztuce

    Przykładowa bibliografia, do której warto sięgnąć przygotowując się do prezentacji maturalnej z języka polskiego (Matura ustna) lub pisząc pracę, której temat wykorzystuje topos ojca w literaturze, malarstwie, filmie...

  • Przypowieść o synu marnotrawnym

    Przypowieść o synu marnotrawnym – ilustracja

    Przypowieść o synu marnotrawnym – historia biblijna

    Przypowieść o synu marnotrawnym – plan wydarzeń, bohaterowie, motywy, konteksty i interpretacja. Nawiązania literackie i kulturowe pomagają utrwalić materiał do matury.

  • Skąpiec - fragment. Plany małżeńskie Harpagona wobec Marianny (Akt III)

    „Skąpiec” – fragment. Plany małżeńskie Harpagona wobec Marianny. Rozmowa Harpagona z Kleantem, w której ojciec egzekwuje władzę nad synem. Kontekst, cytat (100–500 słów) i wyjaśnienie „dlaczego to ważne”.

    Kontekst. Co wydarzyło się wcześniej?

    Po spotkaniu z Marianną i jej matką Harpagon zatrzymuje Kleanta, aby wybadać jego opinię o dziewczynie. Wkrótce przechodzi do rzeczy i otwarcie stawia synowi warunki, ujawniając, że sam obrał Mariannę na żonę.

    Fragment utworu — Harpagon wyjawia własne plany małżeńskie (AKT III)

    HARPAGON: „I cóż, Kleancie, pomijając kwestię macochy, jak ci się wydaje ta młoda osoba?”

    […]

    HARPAGON (po cichu, potem głośno): „Bardzom rad, że wiem, czego się trzymać; o to mi właśnie chodziło. — Otóż, synu, czy wiesz, co ci powiem? Że musisz z łaski swojej wybić sobie tę miłostkę z głowy, zaniechać wszelkich kroków względem osoby, którą ja dla siebie wybrałem, oraz jak najrychlej zaślubić tę, którą ci przeznaczam.”

    KLEANT: „Więc tak, ojcze! […] oświadczam ci, ojcze, że nie poniecham Marianny; że nie ma ostateczności, do której bym się nie posunął, aby ci wydrzeć zdobycz…”

    HARPAGON: „Jak to, obwiesiu! Ty byś śmiał ojcu stawać w drodze!”

    […]

    HARPAGON (do Jakuba): „Kocham pewną osobę i pragnę ją zaślubić; a ten bezczelny obwieś durzy się w niej również i chce się o nią starać wbrew mej woli.”

    […]

    HARPAGON (przez Jakuba do Kleanta): „Ach, jeśli o to chodzi, powiedz mu, Jakubie, że w ten sposób wszystko może uzyskać, i że wyjąwszy Marianny, zostawiam mu zupełną swobodę wyboru.”

    Źródło cytatu: „Skąpiec”, tłum. T. Boy-Żeleński, Wolne Lektury.

    Dlaczego to ważne?

    Fragment wprost ujawnia własne plany matrymonialne Harpagona (ma poślubić Mariannę) oraz jego władzę nad dziećmi: zakazuje synowi starań o „osobę, którą ja dla siebie wybrałem”, a małżeństwo Kleanta traktuje jak narzędzie decyzji ojca. Widać konflikt pokoleń, przedmiotowe traktowanie uczuć dzieci i logikę interesu, która stoi za komizmem i napięciem całej komedii.

  • Skąpiec – fragment o plan Harpagona wobec Elizy (Akt I, Scena VII–IX)

    „Skąpiec” – fragment o planach matrymonialnych Harpagona wobec Elizy i jego władzy nad dziećmi. Kontekst, obszerny cytat (100–500 słów) i wyjaśnienie „dlaczego to ważne” – idealne na egzamin.

    Kontekst. Co wydarzyło się wcześniej?

    Harpagon postanawia jak najszybciej wydać córkę Elizę za bogatego Anzelma (który nie wymaga posagu) i jednocześnie sam zabiega o Mariannę. Wzywa Walerego, by „rozsądził” spór z Elizą, i ujawnia swój rachunkowy stosunek do małżeństwa.

    Fragment utworu — plany małżeńskie i „bez posagu” (AKT I, Scena VII–IX)

    HARPAGON: „Chodź no, Walery. Obraliśmy cię właśnie, abyś powiedział, kto z nas ma słuszność: ja czy córka.”

    WALERY: „Ani wątpliwości, że pan.”

    HARPAGON: „Pragnę dziś wieczór jeszcze wydać ją za mąż za statecznego i bogatego człowieka; tymczasem, ta ladaco w nos mi powiada, że jej to ani w głowie! Cóż ty na to?”

    WALERY: „[…] w gruncie jestem najzupełniej pańskiego zdania; […] Ale i córka nie jest tak zupełnie w błędzie, jeżeli…”

    HARPAGON: „Nie; taką sposobność trzeba w lot chwytać po prostu. Sprawa ta przedstawia dla mnie korzyść, której w innych warunkach nie mógłbym się spodziewać: godzi się ją wziąć bez posagu.”

    WALERY: „Bez posagu?” — HARPAGON: „Tak.” — WALERY: „Ha! […] To w istocie decydujący argument; muszę uchylić czoła.”

    HARPAGON: „Pewno, że to stanowi dla mnie oszczędność wcale pokaźną.”

    WALERY: „[…] zobowiązanie, które ma trwać aż do zgonu, należy zaciągać z największą ostrożnością…” — HARPAGON: „Bez posagu!” — WALERY: „Ma pan słuszność; to rozstrzyga o wszystkim…” — HARPAGON: „Bez posagu!” — WALERY: „Tak, na to nie ma żadnej odpowiedzi…”

    […]

    WALERY (nie widząc Harpagona): „A wreszcie, jako ostatni sposób, zostaje nam ucieczka, i jeśli miłość twoja, piękna Elizo, potrafi się zdobyć… (spostrzegając Harpagona). Tak, córka powinna być posłuszna ojcu. Nie trzeba zważać, czy mąż się podoba czy nie. Bez posagu! To wielkie słowo…”

    HARPAGON: „Dobrze, to się nazywa mówić! […] Do Elizy: Tak, możesz się boczyć, ile ci się podoba: przelewam na niego całą władzę, od nieba mi daną, i życzę sobie, abyś we wszystkim była mu posłuszna.”

    Źródło cytatu: „Skąpiec”, tłum. T. Boy-Żeleński, Wolne Lektury.

    Dlaczego to ważne?

    Fragment łączy plany matrymonialne Harpagona (Eliza „bez posagu”) z pokazem władzy ojcowskiej — Harpagon wyznacza Walerego na „sędziego”, wymusza posłuszeństwo. Refren „bez posagu” odsłania rachunkowy, nieludzki stosunek do małżeństwa i pointuje komizm postaci: uczucia dzieci nic nie znaczą wobec zysku.