poemat
poemat
-
Biblijny poemat kosmogoniczny
Scenariusz lekcji język polskiego poświęconej Biblijnemu poematowi kosmogonicznemu.
-
Szkoła: ZS nr 6 w Jastrzębiu-Zdroju
-
Klasa: 1 LA, 1 C
-
Przedmiot: język polski
-
Prowadzący: Arkadiusz Żmij – stażysta
-
Program: Pamiętajcie o ogrodach
-
Temat lekcji: Biblijny poemat kosmogoniczny i żywotność jego motywów w poezji współczesnej.
-
Cele lekcji:
-
ogólny: budowanie przekonania o starożytnych korzeniach kultury europejskiej
-
cele szczegółowe:
-
uczeń dostrzega oryginalność przekazu biblijnego o początkach świata
-
uczeń rozumie topos genezyjski w wierszu Różewicza
-
uczeń potrafi wymienić etapy powstania świata
-
uczeń dostrzega przenośne znaczenia
-
uczeń wie którym dniem tygodnia jest niedziela i wyjaśnić dlaczego
-
-
-
Metody dydaktyczne:
-
burzy mózgów
-
analizy i interpretacji
-
-
Środki dydaktyczne:
-
Księga Rodzaju, w: Biblia
-
kserokopie wiersza T. Różewicza
-
podręcznik: A. Z. Makowiecki, A. Markowski, W. Paszyński, T. Wroczyński, Pamiętajcie o ogrodach część 1, WSiP: Warszawa,
-
-
Formy pracy:
-
jednostkowa
-
zbiorowa
-
-
Bibliografia:
-
A. Z. Makowiecki, A. Markowski, W. Paszyński, T. Wroczyński, Pamiętajcie o ogrodach część 1, WSiP: Warszawa,
-
M. Adamczyk, B. Chrząstowska, J. T. Pokrzywniak. Starożytność-oświecenie. Podręcznik literatury dla klasy pierwszej szkoły średniej, WSiP: Warszawa, 1995 r.
-
M. Stworowa, M. Orlicka, Scenariusze lekcji języka polskiego, Innowacje: Goleszów, 1994 r.
-
Konspekt właściwy:
I Ogniwo wstępne:
-etap organizacyjny
-stworzenie sytuacji problemowej:
-
Jakie źródła ma kultura europejska?
Ogniwo centralne
-
Ukazanie podobieństw i różnic między biblijną kosmogonią a mityczną:
-
mitologia grecka: Na początku był Chaos; z Chaosu wyłonili się bogowie;
-
w Biblii: Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię.
-
konkluzja: oryginalność przekazu biblijnego polega na wskazaniu Boga jako pierwszej przyczyny.
-
-
Analiza poematu o stworzeniu świata.
-
Wymieńcie po kolei jak powstawał świat…. wynotujcie sobie te etapy
-
Znajdźcie w tekście wyraz oceniający dzieło stworzenia (dobre, dobra).
-
Spróbujcie określić, co zostało ocenione jako dobre?
-
Jeżeli światłość, dzień, oddzielenie zostały ocenione jako dobre, to co nazwać złem? (ciemność, pustkowie, bezład)
-
Do jakiego zakresu pojęć należą dobro i zło? (pojęcia moralne)
-
Jeżeli analizowany obraz traktować w kategoriach moralnych, to czym było stworzenie świata? Było tworzeniem ładu moralnego.
-
W czasie analizy sukcesywnie tworzymy tabelkę, która osiąga następujący kształt:
chaos Złe (zło)
Dobre (dobro) ład Ciemność
Pustkowie
Bezład
Światłość
Dzień
Oddzielenie
Było
Stało się
4. Czy w formie dostrzegacie środki charakterystyczne dla języka poezji? (paralelizmy, przenośnie, epitety)
5. Motywy biblijne w wierszu Ocalony T. Różewicza (z t. Niepokój 1947).
Ogniwo końcowe
-
Wnioski końcowe:
-
Biblijny poemat o stworzeniu świata ma rodowód starobabiloński, ale oryginalność jego polega na świadomości Boga jako pierwszej przyczyny.
-
Utwór ma charakter poetyckiej metafory.
-
Człowiek od najdawniejszych czasów nie godził się na chaos, dążył do uporządkowania.
-
Tradycja biblijna jest ciągle żywa w świadomości Europejczyków.
-
Do myśli biblijnych sięga się w najważniejszych momentach życia i historii, jako do autorytetu moralnego.
-
-
Zadanie domowe:
Przeczytaj psalmy 2, 130, 146
-
-
Gatunek „Pana Tadeusza”
Gatunek literacki „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza
Najczęściej wskazuje się w „Panu Tadeuszu” związki z eposem(epopeją), często dodając przymiotnik: narodowy(narodowa). Bywa jednak i Pan Tadeusz określany mianem poematu. Owe rozmycie gatunkowe dzieła Adama Mickiewicza jest efektem tego, że w „Panu Tadeuszu” odnajdujemy wiele innych gatunków: gawędę, legendę, elementy powieści historycznej, sielanki, romansu obyczajowego, baśni, poematu opisowego, poematu heroikomicznego. Można więc powiedzieć, że mówiąc o „Panu Tadeuszu” jako gatunku zamiennie stosuje się terminy: epos (narodowy), epopeja (narodowa) i poemat.
-
Interpretacja wiersza: Bal w operze
Interpretacja Balu w Operze Juliana Tuwima pt.
ROZTAŃCZONE IDEOLO
Poeta, publicysta i satyryk dwudziestolecia międzywojennego – Julian Tuwim – na długo przed publikowaniem „Balu w Operze” zamanifestował chęć wykroczenia poza ogólnie przyjęte ramy poezji. Owo dążenie do niekonwencjonalności i uzyskania pełnej swobody twórczej, przejawia się w kontrowersyjnych, nawet jak na współczesne nam czasy utworach. Na co chciał zwrócić uwagę ówczesnego społeczeństwa swoim pozornie prostackim „balem”, tak znany i ceniony mistrz pióra?Warto przeczytać: {ln: Jak zanalizować wiersz? ' Analiza wiersza - jak?} oraz {ln: Środki poetyckie ' Prosto o środkach poetyckich} -
Krasicki Ignacy - "Antymonachomachia"
Ignacy Krasicki "Antymonachomachia"
To kolejny po "Monachomachii" poemat heroikomiczny, który w zamyśle krytyki mial być odwołaniem swego pierwozoru. Za sprawą geniuszu i odwagi autora w istocie rzeczy staje się jednak kolejnym ciosem wymierzonym w kler i bezlitośnie obnażającym słabości ówczesnego Kościoła. Niestety, o tym dziele na języku polskim już się raczej nie mówi, a szkoda...
PLAN ANTYMONACHOMACHII
PIEŚŃ PIERWSZA
PIEŚŃ DRUGA
PIEŚŃ TRZECIA
PIEŚŃ CZWARTA
PIEŚŃ PIĄTA
PIEŚŃ SZÓSTA
Spis pochodzi ze strony:
BIBLIOTEKA LITERATURY POLSKIEJ W INTERNECIE -
Krasicki Ignacy - "Monachomachia"
Ignacy Krasicki "Monachomachia"
Ten (poznawany na jezyku polskim) oświeceniowy poemat heroikomiczny napisany przez XBW (Księcia Biskupa Warmińskiego) został wydrukowany wbrew woli autora (dlaczego? - przeczytaj, choć fragment, a bedzie to dla Ciebie oczywiste!) i stał sie przyczyną potężnej fali krytyki wobec Krasickiego (zmuszono go, by napisał kolejny tekst, w którym to wszystko odwoła, czyli Antymonchomachię. Jest on jednocześnie świadectwem otwartości oświeceniowych umysłów i gotowości do krytyki i naprawy nawet takiej instytucji jak Kościół...
PIEŚŃ PIERWSZA
PIEŚŃ DRUGA
PIEŚŃ TRZECIA
PIEŚŃ CZWARTA
PIEŚŃ PIĄTA
PIEŚŃ SZÓSTA
Spis pochodzi ze strony:
BIBLIOTEKA LITERATURY POLSKIEJ W INTERNECIESłowacki Juliusz - "Beniowski"
Juliusz Słowacki BENIOWSKI
Trembecki Stanisław - "Sofiówka"
Sofiówka
Miła oku, a licznym rozżywiona płodem,
Witaj, kraino, mlekiem płynąca i miodem!
W twych łąkach wiatronogów rżące mnóstwo hasa;
Rozroślejsze czabany twe błonie wypasa.
Baran, którego twoje utuczyły zioła,
Ciężary chwostu jego nosić muszą koła.
Nasiona, twych wierzone bujności zagonów,
Pomnożeniem dochodzą babilońskich plonów.
Czernią się żyzne role; lecz bryły tej ziemi
Krwią przemokły, stłuszczone ciały podartemi.
Dotąd jeszcze, wieśniaczą grunt sochą rozjęty,
Zębce słoniów i perskie wykazuje szczęty.
W tych gonitwach, od obcych we śrzodku poznany,
Szesnaście potem razy kraj odmienił pany.
W nim najsroższe z Azyją potyczki Europy,
W nim z szlachtą wielokrotnie łamały się chłopy.
Przeszły więc niwy w stepy, a trawa bez kosy
Pokrewne Pytonowi mnożyła połosy.
W leciech niższych, otwartej acz nie było wojny,
Utrapiał Ukrainę pokój niespokojny.
To sieczowe nachody, to tauryckiej ordy
Zdradne zawsze nad karkiem strzały, spisy, kordy,
Dzicz wnętrzna, częsty rozruch i sąsiad niemiły
Majętniejszych opodal mięszkać niewoliły.
Dozorca się panoszył, a posiadacz grodu
Za łaskę swego cząstki przyjmował dochodu.
Katarzyna, przez czyny nieśmiertelna swoje,
Gdy zniosła Zaporoża i Krymu rozboje,
Odtąd dopiero każdy swojej pewien właści,
Pod zbrojnym żyje prawem wolny od napaści.
Wygnała barbarzyństwo rzeczy postać inna
I obfita ziemica jest, czym być powinna.
Ciągną ninie ku sobie te pola karmiące
Przez niegościnne morze korabiów tysiące.
Ordessa zmartwychwstała i wymienia złotem
Uroszony rolniczym owoc ziemi potem.
Skutkiem przezornych rządów, zaniedbane wioski
Na wzór się przekształcają angielski i włoski;
Zapomnianego niegdyś przystrojeniem kąta
Gromadny obywatel pilnie się zaprząta.
Fragment tekstu pochodzi ze strony: