Poeta

Poeta

  • POETA i RYCERZ. Wesele Akt 2 Scena 9.

    SCENA 9. POETA, RYCERZ.

    POETA

    Otwarła się toń!

    Upomina się o swoje Umarła.

    Szumem, gwarnością, zawrotem

    idzie ku nam z powrotem;

    jakaś Przemoc wrotom grobu się wydarła,

    oto, słyszę, woła:

    RYCERZ

    Daj dłoń!!

    POETA

    Puszczaj!

    RYCERZ

    Ty mój!

    POETA

    Puszczaj!

    RYCERZ

    Ty mój!!

    POETA

    Żelazem owita ręka,

    żelazem zakryta skroń.

    RYCERZ

    Zbieraj się, skrzydlaty ptaku,

    nędzarzu, na koń, na koń,

    przepadnie przekleństwo, męka!

    POETA

    Co mówisz, okropne widziadło,

    na koń? - gdzie - ? jak?

    Żelazna twoja dzwoni szczęka,

    żelazna więzi mnie ręka.

    RYCERZ

    Na koń, zbudź się, ty żak,

    ty lecieć masz jak ptak!

    Bioręć w pętle.

    POETA

    Na arkan mnie wiąże.

    RYCERZ

    Poznasz, ktom jest, gdy zaciążę -

    ty więzień mój, mnie służ;

    biorę przemocą. Ja Moc:

    za mną, przede mną

    ognia kurz;

    po drogach, po których lecę,

    drzewa się palą jak świece,

    ciskają się błyskawice,

    jak lecę, Duch:

    wytężaj, wytężaj słuch!

    POETA

    Puszczaj, przepadaj w Noc -

    o, ręce, ręce martwieją...

    RYCERZ

    Ty mój!

    POETA

    Precz. -

    RYCERZ

    Słysz grom...

    POETA

    Zatrząsnął się cały dom...

    RYCERZ

    A czy wiesz, czym ty masz być,

    o czym tobie marzyć, śnić-.

    POETA

    Sen, marzenie, mara, wid.

    RYCERZ

    Jutro dzień, przede dniem świt!

    Wiesz ty, czym ty mogłeś być-

    POETA

    Słowo, Widmo gończe!

    RYCERZ

    Zwiastun!!

    POETA

    Głos jak marzeń moich piastun;

    Rycerz, Widmo, urojenie

    przyoblekło szatę żywą.

    RYCERZ

    Krwi, krwi pragnę, krwawe żniwo!

    Wracam do dom w noc szczęśliwą,

    w noc ponurych wichrów łkań.

    Niosę dań, orężną dań.

    POETA

    Wracasz do dom ze snów, z dali...

    RYCERZ

    Z dali, hen z zaświatów, z prochów.-

    Przeszedłem ogień, co pali,

    przeszedłem zapady lochów.

    Ścigam, gonię, moc roztrwonię.

    Niosę dań, orężną dań.

    POETA

    W noc ponurych wichrów łkań

    wstajesz z lochów, z prochów, skał...

    RYCERZ

    Na głos mój ty będziesz drżał:

    Grunwald, miecze, król Jagiełło!

    Hajno się po zbrojach cięło,

    a wichr wył i dął, i wiał;

    stosy trupów, stosy ciał,

    a krew rzeką płynie, rzeką!

    Tam to jest!! Olbrzymów dzieło;

    Witołd, Zawisza, Jagiełło,

    tam to jest!! - Z pobojowiska

    zbroica się w skibach przebłyska,

    żelezce, połamane groty,

    drzewce powbijane do ciał,

    z trupów zapora, z trupów wał,

    rycerski zgotowiony stos:

    Ofiarnica -

    tam leć - tam chodź, tam leć!!!

    brać z tej zbrojowni zbroje,

    kopije, miecz i szczyt

    i stać tam wśród krwi,

    aż na ogromny głos

    bladością się powlecze świt,

    a ciała wstaną,

    a zbroje wzejdą

    i pochwycą kopije, i przejdą!!!

    Spiesz, tam leżą stosy ciał;

    przeparłem trumniska wieko,

    czas, bym wstał, czas, bym wstał.

    POETA

    Łzy mnie pieką, łzy mnie pieką,

    czymże bym ja tam być miał.

    RYCERZ

    Niosę dań, orężny szał.

    POETA

    Dech twój zimny, dech grobowy...

    RYCERZ

    Patrzaj w twarz, patrz mi w twarz,

    ślubuj duszę, duszę dasz.

    POETA

    Za przyłbicą pustość, proch;

    w oczach twoich czarny loch,

    za przyłbicą Noc;

    zbroja głuchym jękiem brzękła.

    RYCERZ

    Miecz, miecz, siła nieulękła;

    patrzaj w twarz, patrzaj w twarz;

    ty mnie znasz.

    POETA

    Ktoś jest?

    RYCERZ

    Moc.

    POETA

    - -  Przyłbicę wznieś!

    RYCERZ

    Rękę daj.

    POETA

    Duszę weź.

    RYCERZ

    Patrz!!

    POETA

    Śmierć - - -  Noc!

    Źródło: Wesele. Wirtualna Biblioteka Literatury Polskiej

  • Charakterystyka Orcia z Nie-Boskiej ...

    Charakterystyka Orcia z Nie-Boskiej komedii Zygmunta Krasińskiego

    Orcio to syn hrabiego Henryka i Marii. Urodził się w nieszczęśliwej rodzinie, w której ojciec i mąż nie wywiązuje się ze swoich obowiązków.

  • Ćwiczenie 2. Rozprawka. Odnajdź tezę w poglądzie

    Odnajdź tezę na podstawie czyjegoś poglądu (ćwiczenie 2 - rozprawka)

    W tym ćwiczeniu należy sformułować tezę na podstawie zapisanych poniżej cytatów i zweryfikować efekty swojej pracy z sugerowanymi odpowiedziami, zamieszczonymi w dolnej części strony.

    Zadanie 01.

    "Tradycja (...) to umiłowanie szkoły, ojczyzny, rodziny..." N. H. Kleinbaum "Stowarzyszenie umarłych poetów"

    Zadanie 02.

    "Czucie i wiara silniej mówi do mnie niż mędrca szkiełko i oko" A. Mickiewicz "Romantyczność"

    Zadanie 03.

    "Nikt nie jest biedny jeśli ma przyjaciół" Albert Jacguard

    Zadanie 04.

    "Serce ma swoje racje, których rozum nie zna" Balise Pascal

    Zadanie 05.

    "Człowiekiem jestem, nic, co ludzkie, nie jest mi obce" Terencjusz

    Zadanie 06.

    "Nie rozstrzygaj sporów pięścią zostaw to głupszym" Voltaire (Francis Maria Aruett)

    Zadanie 07.

    "Najtrwalsze i najpiękniejsze więzi duchowe nawiązywane bywają od pierwszego wejrzenia" Edgar Allan Poe

    Zadanie 08.

    "Ze świata tego każdy ma tyle, ile sam sobie weźmie"Giovanni Boccaccio

    Zadanie 09.

    "Altruista to człowiek, który myśli o innych nie zapominając o sobie"Albert Camus

    Zadanie 10.

    "Pech ma w ogóle muzykalne ucho i lubi się rytmicznie powtarzać"Michał Choromański


    ODPOWIEDZI:

    ad. 01. Poszanowanie tradycji jest wyrazem miłości (i szacunku).

    ad. 02. Wiara i uczucia są najważniejsze lub: intuicjonizm i metafizyka są ważniejsze niż racjonalizm i empiryzm.

    ad. 03. Przyjaźń jest największym bogactwem człowieka.

    ad. 04. Wobec uczuć rozum jest bezradny.

    ad. 05. Człowiek powinien doświadczyć w życiu wszystkiego.

    ad. 06. Inteligentni ludzie w sporach nie używają siły.

    ad. 07. Najtrwalsza i najsilniejsza jest miłość od pierwszego wejrzenia.

    ad. 08. Człowiek ma tyle, ile sam osiągnie.

    ad. 09. Wszelki altruizm wynika z egoizmu.

    ad. 10. Nieszczęścia zdarzają się regularnie.

  • Eviva l'arte! - tekst wiersza Kaziemierza Przerwy-Tetmajera

    Eviva l'arte!, Tetmajera - grafika

    Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Eviva l'arte!

    Eviva l'arte! Człowiek zginąć musi —
    Cóż, kto pieniędzy nie ma, jest pariasem,
    Nędza porywa za gardło i dusi —
    Zginąć, to zginąć, jak pies, a tymczasem,
    Choć życie nasze splunięcia nie warte:
    Eviva l'arte!


    Eviva l'arte! Niechaj pasie brzuchy
    Nędzny filistrów naród! My artyści,
    My, którym często na chleb braknie suchy, 
    My, do jesiennych tak podobni liści,
    I tak wykrzykniem: gdy wszystko nic warte,
    Eviva l'arte!


    Eviva l'arte! Duma naszym bogiem,
    Sława nam słońcem, nam, królom bez ziemi!
    Możemy z głodu skonać gdzieś pod progiem,
    Ale jak orły z skrzydły złamanemi —
    Więc naprzód! Cóż jest prócz sławy co warte?
    Eviva l'arte!


    Eviva l'arte! W piersiach naszych płoną
    Ognie przez Boga samego włożone:
    Więc patrzym na tłum z głową podniesioną,
    Laurów za złotą nie damy koronę, 
    I chociaż życie nasze nic nie warte:
    Eviva l'arte!

    Źródło:

    https://wolnelektury.pl/

  • Obraz poety i poezji w Nie-Boskiej ...

    Obraz poety i poezji w Nie-Boskiej komedii Zygmunta Krasińskiego

    Poezja w Nie-Boskiej komedii

    absolut, powołanie pochodzące od Boga:

  • Poeta i Rycerz w Weselu

    Rycerz i Poeta w Weselu

    Spotkanie Rycerza i Poety w Weselu Stanisława Wyspiańskiego.

  • Tren IX, Pieśń XXII. Poeta wobec Rozumu i Mądrości

    Zadanie maturalne:Na podstawie Pieśni XXII i Trenu IX Jana Kochanowskiego, przedstaw różnice w postawie poety wobec Rozumu i Mądrości. Zwróć uwagę na sposób budowania poetyckiej refleksji.

    Zadanie maturalne, które ma posłużyć maturzystom do przygotowania się do pisemnej części matury z polskiego, na której wymagana jest umiejętność pisania dobrego wypracowania maturalnego (najlepiej: rozprawki, eseju) opartego na analizie załączonego do tematu fragmentu lektury (epika, dramat) lub wiersza. Zadanie to może również przydać się do zwykłego powtórzenia wiedzy o tekście, epoce. Nie wymaga pomocy nauczyciela ponieważ klucz odpowiedzi jest dołączony do zadania maturalnego. Podstawą dla opracowania tego zadania maturalnego było zadanie maturalne stworzone przez CKE na potrzeby matury z języka polskiego na poziomie rozszerzonym.