Poeta
Poeta
-
POETA i RYCERZ. Wesele Akt 2 Scena 9.
SCENA 9. POETA, RYCERZ.
POETA
Otwarła się toń!
Upomina się o swoje Umarła.
Szumem, gwarnością, zawrotem
idzie ku nam z powrotem;
jakaś Przemoc wrotom grobu się wydarła,
oto, słyszę, woła:
RYCERZ
Daj dłoń!!
POETA
Puszczaj!
RYCERZ
Ty mój!
POETA
Puszczaj!
RYCERZ
Ty mój!!
POETA
Żelazem owita ręka,
żelazem zakryta skroń.
RYCERZ
Zbieraj się, skrzydlaty ptaku,
nędzarzu, na koń, na koń,
przepadnie przekleństwo, męka!
POETA
Co mówisz, okropne widziadło,
na koń? - gdzie - ? jak?
Żelazna twoja dzwoni szczęka,
żelazna więzi mnie ręka.
RYCERZ
Na koń, zbudź się, ty żak,
ty lecieć masz jak ptak!
Bioręć w pętle.
POETA
Na arkan mnie wiąże.
RYCERZ
Poznasz, ktom jest, gdy zaciążę -
ty więzień mój, mnie służ;
biorę przemocą. Ja Moc:
za mną, przede mną
ognia kurz;
po drogach, po których lecę,
drzewa się palą jak świece,
ciskają się błyskawice,
jak lecę, Duch:
wytężaj, wytężaj słuch!
POETA
Puszczaj, przepadaj w Noc -
o, ręce, ręce martwieją...
RYCERZ
Ty mój!
POETA
Precz. -
RYCERZ
Słysz grom...
POETA
Zatrząsnął się cały dom...
RYCERZ
A czy wiesz, czym ty masz być,
o czym tobie marzyć, śnić-.
POETA
Sen, marzenie, mara, wid.
RYCERZ
Jutro dzień, przede dniem świt!
Wiesz ty, czym ty mogłeś być-
POETA
Słowo, Widmo gończe!
RYCERZ
Zwiastun!!
POETA
Głos jak marzeń moich piastun;
Rycerz, Widmo, urojenie
przyoblekło szatę żywą.
RYCERZ
Krwi, krwi pragnę, krwawe żniwo!
Wracam do dom w noc szczęśliwą,
w noc ponurych wichrów łkań.
Niosę dań, orężną dań.
POETA
Wracasz do dom ze snów, z dali...
RYCERZ
Z dali, hen z zaświatów, z prochów.-
Przeszedłem ogień, co pali,
przeszedłem zapady lochów.
Ścigam, gonię, moc roztrwonię.
Niosę dań, orężną dań.
POETA
W noc ponurych wichrów łkań
wstajesz z lochów, z prochów, skał...
RYCERZ
Na głos mój ty będziesz drżał:
Grunwald, miecze, król Jagiełło!
Hajno się po zbrojach cięło,
a wichr wył i dął, i wiał;
stosy trupów, stosy ciał,
a krew rzeką płynie, rzeką!
Tam to jest!! Olbrzymów dzieło;
Witołd, Zawisza, Jagiełło,
tam to jest!! - Z pobojowiska
zbroica się w skibach przebłyska,
żelezce, połamane groty,
drzewce powbijane do ciał,
z trupów zapora, z trupów wał,
rycerski zgotowiony stos:
Ofiarnica -
tam leć - tam chodź, tam leć!!!
brać z tej zbrojowni zbroje,
kopije, miecz i szczyt
i stać tam wśród krwi,
aż na ogromny głos
bladością się powlecze świt,
a ciała wstaną,
a zbroje wzejdą
i pochwycą kopije, i przejdą!!!
Spiesz, tam leżą stosy ciał;
przeparłem trumniska wieko,
czas, bym wstał, czas, bym wstał.
POETA
Łzy mnie pieką, łzy mnie pieką,
czymże bym ja tam być miał.
RYCERZ
Niosę dań, orężny szał.
POETA
Dech twój zimny, dech grobowy...
RYCERZ
Patrzaj w twarz, patrz mi w twarz,
ślubuj duszę, duszę dasz.
POETA
Za przyłbicą pustość, proch;
w oczach twoich czarny loch,
za przyłbicą Noc;
zbroja głuchym jękiem brzękła.
RYCERZ
Miecz, miecz, siła nieulękła;
patrzaj w twarz, patrzaj w twarz;
ty mnie znasz.
POETA
Ktoś jest?
RYCERZ
Moc.
POETA
- - Przyłbicę wznieś!
RYCERZ
Rękę daj.
POETA
Duszę weź.
RYCERZ
Patrz!!
POETA
Śmierć - - - Noc!
-
Charakterystyka Orcia z Nie-Boskiej ...
Charakterystyka Orcia z Nie-Boskiej komedii Zygmunta Krasińskiego
Orcio to syn hrabiego Henryka i Marii. Urodził się w nieszczęśliwej rodzinie, w której ojciec i mąż nie wywiązuje się ze swoich obowiązków.
-
Ćwiczenie 2. Rozprawka. Odnajdź tezę w poglądzie
Odnajdź tezę na podstawie czyjegoś poglądu (ćwiczenie 2 - rozprawka)
W tym ćwiczeniu należy sformułować tezę na podstawie zapisanych poniżej cytatów i zweryfikować efekty swojej pracy z sugerowanymi odpowiedziami, zamieszczonymi w dolnej części strony.
Zadanie 01.
"Tradycja (...) to umiłowanie szkoły, ojczyzny, rodziny..." N. H. Kleinbaum "Stowarzyszenie umarłych poetów"
Zadanie 02.
"Czucie i wiara silniej mówi do mnie niż mędrca szkiełko i oko" A. Mickiewicz "Romantyczność"
Zadanie 03.
"Nikt nie jest biedny jeśli ma przyjaciół" Albert Jacguard
Zadanie 04.
"Serce ma swoje racje, których rozum nie zna" Balise Pascal
Zadanie 05.
"Człowiekiem jestem, nic, co ludzkie, nie jest mi obce" Terencjusz
Zadanie 06.
"Nie rozstrzygaj sporów pięścią zostaw to głupszym" Voltaire (Francis Maria Aruett)
Zadanie 07.
"Najtrwalsze i najpiękniejsze więzi duchowe nawiązywane bywają od pierwszego wejrzenia" Edgar Allan Poe
Zadanie 08.
"Ze świata tego każdy ma tyle, ile sam sobie weźmie"Giovanni Boccaccio
Zadanie 09.
"Altruista to człowiek, który myśli o innych nie zapominając o sobie"Albert Camus
Zadanie 10.
"Pech ma w ogóle muzykalne ucho i lubi się rytmicznie powtarzać"Michał Choromański
ODPOWIEDZI:
ad. 01. Poszanowanie tradycji jest wyrazem miłości (i szacunku).
ad. 02. Wiara i uczucia są najważniejsze lub: intuicjonizm i metafizyka są ważniejsze niż racjonalizm i empiryzm.
ad. 03. Przyjaźń jest największym bogactwem człowieka.
ad. 04. Wobec uczuć rozum jest bezradny.
ad. 05. Człowiek powinien doświadczyć w życiu wszystkiego.
ad. 06. Inteligentni ludzie w sporach nie używają siły.
ad. 07. Najtrwalsza i najsilniejsza jest miłość od pierwszego wejrzenia.
ad. 08. Człowiek ma tyle, ile sam osiągnie.
ad. 09. Wszelki altruizm wynika z egoizmu.
ad. 10. Nieszczęścia zdarzają się regularnie.
-
Eviva l'arte! - tekst wiersza Kaziemierza Przerwy-Tetmajera
Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Eviva l'arte!
Eviva l'arte! Człowiek zginąć musi —
Cóż, kto pieniędzy nie ma, jest pariasem,
Nędza porywa za gardło i dusi —
Zginąć, to zginąć, jak pies, a tymczasem,
Choć życie nasze splunięcia nie warte:
Eviva l'arte!
Eviva l'arte! Niechaj pasie brzuchy
Nędzny filistrów naród! My artyści,
My, którym często na chleb braknie suchy,
My, do jesiennych tak podobni liści,
I tak wykrzykniem: gdy wszystko nic warte,
Eviva l'arte!
Eviva l'arte! Duma naszym bogiem,
Sława nam słońcem, nam, królom bez ziemi!
Możemy z głodu skonać gdzieś pod progiem,
Ale jak orły z skrzydły złamanemi —
Więc naprzód! Cóż jest prócz sławy co warte?
Eviva l'arte!
Eviva l'arte! W piersiach naszych płoną
Ognie przez Boga samego włożone:
Więc patrzym na tłum z głową podniesioną,
Laurów za złotą nie damy koronę,
I chociaż życie nasze nic nie warte:
Eviva l'arte!Źródło:
-
Obraz poety i poezji w Nie-Boskiej ...
Obraz poety i poezji w Nie-Boskiej komedii Zygmunta Krasińskiego
Poezja w Nie-Boskiej komedii
absolut, powołanie pochodzące od Boga:
-
Poeta i Rycerz w Weselu
Rycerz i Poeta w Weselu
Spotkanie Rycerza i Poety w Weselu Stanisława Wyspiańskiego.
-
Tren IX, Pieśń XXII. Poeta wobec Rozumu i Mądrości
Zadanie maturalne:Na podstawie Pieśni XXII i Trenu IX Jana Kochanowskiego, przedstaw różnice w postawie poety wobec Rozumu i Mądrości. Zwróć uwagę na sposób budowania poetyckiej refleksji.
Zadanie maturalne, które ma posłużyć maturzystom do przygotowania się do pisemnej części matury z polskiego, na której wymagana jest umiejętność pisania dobrego wypracowania maturalnego (najlepiej: rozprawki, eseju) opartego na analizie załączonego do tematu fragmentu lektury (epika, dramat) lub wiersza. Zadanie to może również przydać się do zwykłego powtórzenia wiedzy o tekście, epoce. Nie wymaga pomocy nauczyciela ponieważ klucz odpowiedzi jest dołączony do zadania maturalnego. Podstawą dla opracowania tego zadania maturalnego było zadanie maturalne stworzone przez CKE na potrzeby matury z języka polskiego na poziomie rozszerzonym.