sonet - Język-polski.pl

Adam Mickiewicz: Sonety krymskie

Sonety krymskie

I. STEPY AKERMAŃSKIE	Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu,
II. CISZA MORSKA	Już wstążkę pawilonu wiatr zaledwie muśnie,
III. ŻEGLUGA	Szum większy, gęściej morskie snują się straszydła,
IV. BURZA	Zdarto żagle, ster prysnął, ryk wód, szum zawiei,
V. WIDOK GÓR ZE STEPÓW KOZŁOWA	Tam? czy Allach postawił ścianą morze lodu?
VI. BAKCZYSARAJ	Jeszcze wielka, już pusta Girajów dziedzina.
VII. BAKCZYSARAJ W NOCY	Rozchodzą się z dżamidów pobożni mieszkańce,
VIII. GRÓB POTOCKIEJ	W kraju wiosny, pomiędzy rozkosznymi sady,
IX. MOGIŁY HAREMU	Tu z winnicy miłości niedojrzałe grona
X. BAJDARY	Wypuszczam na wiatr konia i nie szczędzę razów;
XIII. CZATYRDAH	Drżąc muślemin całuje stopy twej opoki,
XIV. PIELGRZYM	U stóp moich kraina dostatków i krasy,
XV. DROGA NAD PRZEPAŚCIĄ W CZUFUT-KALE	Zmów pacierz, opuść wodze, odwróć na bok lica,
XVII. RUINY ZAMKU W BAŁAKŁAWIE	Te zamki, połamane w zwaliska bez ładu,
XVIII. AJUDAH	Lubię poglądać wsparty na Judahu skale,

Spis pochodzi ze strony:

BIBLIOTEKA LITERATURY POLSKIEJ W INTERNECIE

Adam Mickiewicz: Sonety odeskie

Sonety odeskie

I . DO LAURY	Ledwiem ciebie zobaczył, jużem się zapłonił,
VIII. DO NIEMNA	Niemnie, domowa rzeko moja! gdzie są wody,
XV. DZIEŃDOBRY	Dzień dobry! nie śmiem budzić, o wdzięczny widoku!
XVI. DOBRANOC	Dobranoc! już dziś więcej nie będziem bawili,
XVII. DOBRY WIECZÓR	Dobry wieczór! on dla mnie najsłodszym życzeniem;
XXII. EKSKUZA	Nuciłem o miłostkach w rówienników tłumie;

Spis pochodzi ze strony:

BIBLIOTEKA LITERATURY POLSKIEJ W INTERNECIE

Karpiński Franciszek - "Sielanki i wiersze miłosne"

W szkole na języku polskim poznaje się Franciszka Karpińskiego jako wybitnego przedstawiciela sentymentalizmu, czyli oświeceniowego nurtu zwiastującego nową epokę. Oto teksty, które w największym stopniu pozwalają na taką opinię.

SIELANKI I WIERSZE MIŁOSNE
DO JUSTYNY. TĘSKNOŚĆ NA WIOSNĘ	Już tyle razy słońce wracało...
POŻEGNANIE Z LINDORĄ W GÓRACH	Pódźmy na koniec smutnego Kluczowa.
ROZSTANIE SIĘ MEDONA	Rzucając trzodę i dawne koszary,
KORYDON SMUTNY NA ŚMIERĆ PALMIRY	Korydon dopadł pożądanej ciszy,
LAURA I FILON	Już miesiąc zeszedł, psy się uśpiły,
PASTERZ DO OWIECZKI STRACONEJ	Na te bezdroża, owco ulubiona,
NICE DO NIESTATECZNEGO	Już wiosna kończy odmiany,
DO MOTYLA	O jakież skrzydełka jego!
DO SKOWRONKA	Skowronku, cóż cię tak rano zbudziło?
PIEŚN PASTERSKA DO ZOSI	W Zosi wszystkie me żądze,
MAZUREK	Dobranoc, Jacenta,
PRZYPOMNIENIE DAWNEJ MIŁOŚCI	Potok płynie doliną,
PIEŚŃ MAZURSKA	Dla hożej swojej żony...
SZCZĘŚCIE PRZY DORYDZIE	Kiedy ja usiędę koło mej Dorydy,
DO MOJEJ PRZYSZŁEJ	Ty, co mym będziesz przywarom ulegać...
JUŻ JA NIE TEN	Lata moje ustąpiły,

Spis pochodzi ze strony:

BIBLIOTEKA LITERATURY POLSKIEJ W INTERNECIE

Kowal - tekst wiersza Leopolda Staffa

Kowal

Leopold Staff

Całą bezkształtną masę kruszców drogocennych,

Które zaległy piersi mej głąb nieodgadłą,

Jak wulkan z swych otchłani wyrzucam bezdennych

I ciskam ją na twarde, stalowe kowadło.

Grzmotem młota w nią walę w radosnej otusze,

Bo wykonać mi trzeba dzieło wielkie, pilne,

Bo z tych kruszców dla siebie serce wykuć muszę,

Serce hartowne, mężne, serce dumne, silne.

Lecz gdy ulegniesz, serce, pod młota żelazem,

Gdy pękniesz, przeciw ciosom stali nieodporne:

W pył cię rozbiją pięści mej gromy potworne!

Bo lepiej giń, zmiażdżone cyklopowym razem,

Niżbyś żyć miało własną słabością przeklęte,

Rysą chorej niemocy skażone, pęknięte.

Źródło:

https://literat.ug.edu.pl/staff/001.htm

Nie wierzę w nic - tekst wiersza Kazimierza Przerwy-Tetmajera

Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Nie wierzę w nic

Nie wierzę w nic, nie pragnę niczego na świecie,
wstręt mam do wszystkich czynów, drwię z wszelkich zapałów:
posągi moich marzeń strącam z piedestałów
i zdruzgotane rzucam w niepamięci śmiecie...

A wprzód je depcę z żalu tak dzikim szaleństwem,
jak rzeźbiarz, co chciał zakląć w marmur Afrodytę,
widząc trud swój daremnym, marmury rozbite
depce, plącząc krzyk bólu z śmiechem i przekleństwem.

I jedna mi już tylko wiara pozostała:
że konieczność jest wszystkim, wola ludzka niczym -
i jedno mi już tylko zostało pragnienie

Nirwany, w której istność pogrąża się cała
w bezwładności, w omdleniu sennym, tajemniczym,
i nie czując przechodzi z wolna w nieistnienie.

Źródło:

https://wolnelektury.pl/