strach

Asertywność w sytuacji odrzucenia

Wszyscy boimy się odrzucenia. Nasz strach wynika jednak z opierania naszego poczucia wartości na opinii innych. W związku z tym powstaje zależność pomiędzy tym: ile znaczymy, a tym: ilu mamy znajomych. Takie założenie jest oczywiście dziecinnie naiwne, żeby nie napisać – głupie. To nie inni decydują o tym, jak wartościowymi ludźmi jesteśmy, ale my poprzez to, co robimy i jacy chcemy być. Kiedy sobie uświadomimy ten fakt, wówczas zauważymy, że odrzucenie nie ma wpływu na to, jakimi ludźmi jesteśmy, jest raczej świadectwem tego, że ci, którzy nas odrzucili nie poznali się na nas, albo, że nie potrzebują takiego człowieka jak my w swojej grupie. Nie ma zatem najmniejszego powodu, by odrzucenie traktować jako dowód naszej niskiej wartości. W konsekwencji należy sobie uświadomić, że nie ma powodu do lęku przed odrzuceniem.

Bibliografia:

Alberti R., Emmons M.: Asertywność,Gdańsk 2003

Mansfield P.: Jak być asertywnym, Poznań 1995

Asertywność w sytuacji konfliktu

Na wstępie należy wyjaśnić czym jest konflikt. Najprościej sprowadzić go do różnicy w poglądach, pragnieniach, potrzebach i opiniach. Tak pojmowany należy uznać za zjawisko absolutnie normalne i permanentnie występujące w życiu społecznym.

Co zatem powoduje, że postrzegane jest tak negatywnie? Oczywiście strach przed konfliktem. Ludzie nie zdają sobie sprawy z tego, że jest on rzeczą nieuniknioną, bo wynikają z różnic międzyludzkich. Zapominają, że często stosowane uniki, ucieczki przed nim, konfliktu nie rozwiązują. Tylko stawianie czoła konfliktom pomaga naprawić sytuację, rozwiązać problem. Każde inne zachowanie odkłada go w czasie, powodując jednocześnie gromadzenie się poczucia krzywdy i agresji.

Każdemu konfliktowi należy stawić czoła w momencie, w którym się pojawia. Konflikt sam w sobie jest bardzo pozytywnym zjawiskiem, gdyż pozwala na zmiany złych wzorców wyniesionych z dzieciństwa czy innych doświadczeń. Kiedy się pojawia najgłupszą rzeczą jaką można zrobić to zareagować na niego gniewem, pretensjami. Takie zachowanie jest typowe dla dzieci – wielu ludzi nie nauczyło się jeszcze radzić sobie w takich sytuacjach, dlatego wykorzystuje mechanizmy, których nauczyli się w dzieciństwie. Zamiast tego znacznie lepiej jest spróbować zrozumieć przyczyny postawy partnera, zapytać go o nie. Następnie najlepiej jest wyrazić swoje uczucia wobec partnera, później wobec jego postawy, by wreszcie wyjaśnić motywacje własnej postawy. Kolejnym ważnym krokiem jest zapytanie partnera o uczucia związane z Twoją postawą, z Tobą. Jeśli w wyniku takiego dialogu żadne z was nie zmieniło stanowiska warto odnaleźć kompromisowe rozwiązanie, jeśli nie uda się, to znajdźcie wspólnie satysfakcjonującą wszystkich alternatywę dla proponowanych rozwiązań konfliktu. Warto w tej sytuacji pamiętać, że sukcesem jest rozwiązanie, z którego wszystkie strony są zadowolone. W przeciwnym wypadku powstaje nierówność, prowadząca tylko do następnego konfliktu.

Streszczenie:

1. Asertywność w sytuacjach konfliktu

   1. konflikt to różnica w poglądach, pragnieniach, potrzebach i opiniach

   2. strach przed konfliktem

   3. stawianie czoła konfliktom

Alberti R., Emmons M.: Asertywność,Gdańsk 2003

Mansfield P.: Jak być asertywnym, Poznań 1995

Piotr Apostoł – Jeden z najbliższych uczniów Jezusa. Wcześniej zapewnia o wierności, lecz po pojmaniu Jezusa trzykrotnie zaprzecza, że go zna.

Przypowieść o talentach – historia biblijna

Przypowieść o talentach – plan wydarzeń, bohaterowie, motywy, konteksty i interpretacja. Nawiązania literackie i kulturowe pomagają utrwalić materiał do matury.