Witold Gombrowicz
Witold Gombrowicz
-
Ciotka Hurlecka - charakterystyka postaci
Witold Gombrowicz: Ferdydurke -ciotka Hurlecka - charakterystyka postaci
Ciotka Hurlecka z domu Lin
Celem artykułu jest charakterystyka postaci, jaką stanowi ciotka Hurlecka w "Ferdydurke".
-
Dramat współczesny
Współczesność. Dramat współczesny.
Dramaturgia powojenna (po drugiej wojnie światowej)
Jerzy Szaniawski - dramat
Dwa teatry, 1946
-
dwie koncepcje sztuki
-
Teatr Małego Zwierciadła
-
Teatr Snów
-
Leon Kruczkowski - dramat
Niemcy, 1949
-
nowy, ludzki obraz prawdziwych Niemców
-
bojących sie Hitlera
-
ufających mu
-
wierzących w niego
-
Witold Gombrowicz - dramat
Ślub, 1953
-
surrealizm
-
akcja dramatu to sen
-
-
Henryk, żołnierz walczący we Francji przenosi się we śnie do domu rodzinnego
-
tam wszystko zdegenerowane
-
oddaje hołd ojcu
-
następnie go znieważa i staje się tyranem
-
nęka rodziców
-
skłania przyjaciela do samobójstwa
-
-
ogłasza się niewinnym i rozkazuje uwięzić siebie
-
Sławomir Mrożek - dramat
Tango, 1964
Emigranci, 1974Cechy dramaturgii Mrożka
-
Teatr absurdu
-
tragizm bohatera - bohater odczuwa wyższą konieczność, ale jest ona pozbawiona sensu
-
groteskowość
-
zderzenie różnych stylów wypowiedzi
-
parodia różnych stylów wypowiedzi
-
bohaterowie wykreowani w oparciu o różne stereotypy
-
demaskacja groteskowych schematów życia
-
obnażanie strachu przed totalitaryzmem
-
elementy farsy
-
przeciwstawność zachowania i roli społecznej bohaterów
Tadeusz Różewicz - dramat
Kartoteka, 1960
-
bohater pozbawiony imienia
-
ma wiele imion nadawanych przez innych
-
-
leży, śpi na łóżku
-
zawieszenie akcji pomiędzy jawą a snem i niepewność z tego wynikająca
-
-
kolejne wydarzenia nie są ze sobą powiązane
-
wyskakują jak ze snu, z kartoteki przeżytych już wcześniej wydarzeń
-
bohater psychologicznie jest zależny od dawnych doświadczeń
-
tematem dramatu jest świadomość, psychika współczesnego człowieka
-
niespójna
-
rozdarta między wczoraj a dziś
-
zdezintegrowana
-
-
chór pojawia się w podobnej funkcji co w tragedii antycznej
-
to klasycy-strażnicy konwencji
-
komentuje zachowanie bohatera
-
w wypowiedziach autotematycznych
-
-
nudzi się n scenie
-
nie potrafi nic zaradzić, jest bezradny
-
nie ma jednak już racji bytu
-
jest bezużyteczne
-
-
-
sztuka przedstawia śmierć teatru we współczesnym świecie
-
powstały w efekcie chaos jest jednak poczatkiem czegoś nowego
-
Grupa Laookona, 1961
Świadkowie, albo Nasza mała stabilizacja, 1962
Spaghetti i miecz, 1963
Wyszedł z domu, 1965
Stara kobieta wysiaduje, 1968
-
kultura, świat rozrasta się jak śmietnik
-
zaśmieca ludzkie umysły, zamienia je w śmietnik
-
np. umysł kelenera gromadzacego wycinki z gazet
-
-
niszczy naturę
-
pozbawia człowieka instynktu życia
-
-
dramat przetwarza mit eleuzyjski o Demeter i Kore
-
współczesna Demeter to stara kobieta, ktora nie może już rodzić
-
to także alegoria starej Europy z jej kulturą
-
niezdolną do rodzenia nowych idei
-
-
-
współczesna Kora nie chce juz rodzić
-
współczesny mit wiecznej młodości
-
jest przyczyną bezradności wobec śmierci
-
sprawia, że śmierć i przemijanie nas przerażają
-
-
-
na śmietniku parki toczą spór o los młodzieńca - w micie obdarzonego ziarnem, tajemnicą życia
-
Do piachu, 1979
Cechy dramaturgii Różewicza
-
Teatr absurdu
-
teatr niemożliwy
-
nic sie nie dzieje na scenie
-
-
teatr niekonsekwencji
-
przedstawienie jest kompromisem
-
-
redukcja akcji
-
brak zawiązania i rozwiąznia akcji
-
-
brak intrygi
-
realizm poetycki
-
świat przedstawiony to elementy rzeczywistości
-
poetyckość obrazowania
-
-
luźna kompozycja
-
przekorą i ironią demsakuje umowności sztuki
-
dwa systemy odniesień dla człowieka
-
uklady społeczne, historia, kultura współczesna
-
spór z konwencją sztuki, teatru, reguł dramatu
-
-
bohaterowie bez imion
-
bohaterowie atakowani są mnóstwem bodźców
-
próbuja bronić się przed zatraceniem się
-
nadmiar bodźców nie kształtuje, ale wyjaławia bohaterów
-
-
absurd
-
pozbawianie celu
-
pozbawianie sensu
-
Eugene Ionesco - dramat
Łysa śpiewaczka, 1950
Krzesła, 1952Samuel Beckett - dramat
Czekając na Godota, 1953
Końcówka, 1957Bibliografia:
-
Belczyk A., Płatek K., Żak M., Wydarzenia kulturalne ostatniego tysiąclecia, Videograf: Katowice 1993.
-
Burkot S. Literatura polska w latach 1939 -1989, WSiP: Warszawa 1993.
-
Matuszewski R., Polska literatura współczesna, WSiP: Warszawa 1986.
-
Rosiek S., Majchrowski Z., Między tekstami. Wiek XX. Współczesność, GWO: Gdańsk 2005.
-
Woroczyński T., Literatura polska po 1939 roku, WSiP: Warszawa 1994.
-
-
Dyrektor Piórkowski - charakterystyka
Dyrektor Piórkowski w FerdydurkeWitolda Gombrowicza
Celem artykułu jest charakterystyka postaci, jaką stanowi dyrektor Piórkowski w "Ferdydurke", opisanie znaczenia dyrektora Piórkowskiego w powieści Gombrowicza.
-
Ferdydurke a powieść realistyczna
Witold Gombrowicz. Ferdydurke jako powieść awangardowa a powieść realistyczna - zestawienie
Debiut – Pamiętnik dojrzewania -1933 r. Ferdydurke – 1937 r. W latach 30. w Polsce rozwijały się dwa typy prozy:
- wzorzec realistyczny odnowiony przez twórczość M. Dąbrowskiej,
- proza psychologiczno-analityczna (Z. Nałkowska, M. Kuncewiczowa, M. Choromański).
Powieść realistyczna (np. Ojciec Goriot)
Ferdydurke Witolda Gombrowicza
1. Narrator:
autorski, wszechwiedzący, trzecioosobowy, anonimowy, znajdujący się na zewnątrz świata przedstawionego. (jednorodność narracji warunkuje czystość gatunkową powieści)
1. Narrator:
wypowiedź narratora rozbita na trzy role będące ze sobą w sprzeczności:
-
„ja” narratora odsyłające do autora w Przedmowie do Filidora i Filiberta, którego rolę Gombrowicz najwyżej sobie ceni; jest to jeden z głównych czynników nowoczesności jego powieści;
-
trzecioosobowy narrator relacjonujący dzieje bohaterów w rozdz. Filidor…, Filibert dzieckiem podszyty;
-
pierwszoosobowa narracja bohatera Józia Kowalskiego w przeważającej części powieści;
skutkiem różnych płaszczyzn narracji w utworze ujawnia się niejednorodność gatunkowa (pamiętnik, parodia, powiastka filozoficzna, poemat dygresyjny)
2. Charakter świata przedstawionego prawdopodobny, realistyczny (mimetyczny)
2. Charakter świata przedstawionego (czas, przestrzeń, postacie, zdarzenia)
udziwniony, zaskakujący czytelnika
A. Bohaterowie:
tkwiący mocno w rzeczywistości normalni ludzie mający idee
A. Bohaterowie:
Przedstawieni w konwencji behawiorystycznej, tj. tylko w reakcjach zewnętrznych przez dialog, relacje o gestach, cytaty o zachowaniu się bohatera; Józio Kowalski to bohater nijaki, nieokreślony nosiciel stanów psychicznych, a nie treści ideowych
B. Wydarzenia (fabuła):
chronologiczne, opowiadane „dzień po dniu”, zamykające się śmiercią bohatera
Powieść łatwo daje się streścić
B. Wydarzenia (fabuła):
Pojawiają się epizody, które burzą ciąg przyczynowo-skutkowy, zbijają z tropu logiczności czytelnika, np. na początku powieści pojawia się element snu, czytelnik zaczyna więc myśleć o zdarzeniach w konwencji sennej przygody, ale szybko przekonuje się, ze te wydarzenia dzieją się naprawdę – Pimko rzeczywiście uprowadza Józia ze szkoły. tworzy się sytuacja dwuznaczna, niepewności;
czytelnika zaskakują w powieści także porwania, pojedynki, intrygi rodem z taniej powieści przygodowej, do których autor ma dystans;
wydarzenia te nie są dla niego ważne, wprowadza je do powieści nie dla nich samych, ale po to, by za ich przyczyną stworzyć własną filozofię stosunków międzyludzkich;
wymyka się możliwości streszczenia w rozdziałach o Filibercie i Filidorze, mających charakter dygresyjny
3. Styl:
„przeźroczysty”, nastawiony na informację, utrzymany w konwencji realistycznej
3. Styl:
pełen innowacji stylistycznych, sprawia wrażenie zabawy słownej
4. kompozycja:
zwarta, zamknięta
4. kompozycja:
Z jednej strony – luźna, otwarta, tworzy ją wprowadzenie dwu nowel o Filidorze i Filibercie, z drugiej strony – kompozycja jest matematycznie przemyślana, wszystko się ze sobą wiąże; jest przejrzysta, składa się z wyraźnych trzech części – pobyt Józia w szkole, na stancji, we dworze; do nich zostają symetrycznie wprowadzone dwie nowele i przemowy do nich (zwraca uwagę na to sam autor), które mają związek z sobą i całą powieścią;
Głowiński zwraca uwagę na budowę pierścieniową Ferdydurke, w której fabuła przebiega od porwania do porwania
Ferdydurke różni się od polskiej realistycznej powieści typem narracji i kreacją świata przedstawionego, który jest udziwniony, zdeformowany, funkcjonuje na pograniczu absurdu, występują w nim sprzeczności, brak logicznych zasada porządkowania zdarzeń. Panuje w nim zmienność nastrojów: od błazenady do powagi. W powieści dominuje parodia w stosunku do utrwalonych konwencji literackich, niejednorodność stylu; nieustannie zmusza do myślenia gra słów.
-
Ferdydurke - mapa myśli
"Ferdydurke" - opracowanie
Mapa myśli (mapa mentalna)
Witold Gombrowicz
Witold Gombrowicz "Ferdydurke" - opracowanie - mapa myśli (mapa mentalna)
-
Ferdydurke - plan wydarzeń
Witold Gombrowicz Ferdydurke. Plan wydarzeń w Ferdydurke
Plan wydarzeń ułożony według rozdziałów "Ferdydurke". Gwiazdką (*) zostały oznaczone tytuły rozdziałów, które na poziomie podstawowym nie muszą być realizowane w szkole ponadpodstawowej.
-
Ferdydurke jako powieść awangardowa
Witold Gombrowicz Ferdydurke. Ferdydurke jako powieść awangardowa
1. Narrator w Ferdydurke:
wypowiedź narratora rozbita na trzy role będące ze sobą w sprzeczności:
-
„ja” narratora odsyłające do autora w Przedmowie do Filidora i Filiberta, którego rolę Gombrowicz najwyżej sobie ceni; jest to jeden z głównych czynników nowoczesności jego powieści;
-
trzecioosobowy narrator relacjonujący dzieje bohaterów w rozdz. Filidor…, Filibert dzieckiem podszyty;
-
pierwszoosobowa narracja bohatera Józia Kowalskiego w przeważającej części powieści;
skutkiem różnych płaszczyzn narracji w utworze ujawnia się niejednorodność gatunkowa (pamiętnik, parodia, powiastka filozoficzna, poemat dygresyjny)
2. Charakter świata przedstawionego (czas, przestrzeń, postacie, zdarzenia)
udziwniony, zaskakujący czytelnika
A. Bohaterowie:
Przedstawieni w konwencji behawiorystycznej, tj. tylko w reakcjach zewnętrznych przez dialog, relacje o gestach, cytaty o zachowaniu się bohatera; Józio Kowalski to bohater nijaki, nieokreślony nosiciel stanów psychicznych, a nie treści ideowych
B. Wydarzenia (fabuła):
Pojawiają się epizody, które burzą ciąg przyczynowo-skutkowy, zbijają z tropu logiczności czytelnika, np. na początku powieści pojawia się element snu, czytelnik zaczyna więc myśleć o zdarzeniach w konwencji sennej przygody, ale szybko przekonuje się, ze te wydarzenia dzieją się naprawdę – Pimko rzeczywiście uprowadza Józia ze szkoły. tworzy się sytuacja dwuznaczna, niepewności;
czytelnika zaskakują w powieści także porwania, pojedynki, intrygi rodem z taniej powieści przygodowej, do których autor ma dystans;
wydarzenia te nie są dla niego ważne, wprowadza je do powieści nie dla nich samych, ale po to, by za ich przyczyną stworzyć własną filozofię stosunków międzyludzkich;
wymyka się możliwości streszczenia w rozdziałach o Filibercie i Filidorze, mających charakter dygresyjny
3. Styl:
pełen innowacji stylistycznych, sprawia wrażenie zabawy słownej
4. kompozycja:
Z jednej strony – luźna, otwarta, tworzy ją wprowadzenie dwu nowel o Filidorze i Filibercie, z drugiej strony – kompozycja jest matematycznie przemyślana, wszystko się ze sobą wiąże; jest przejrzysta, składa się z wyraźnych trzech części – pobyt Józia w szkole, na stancji, we dworze; do nich zostają symetrycznie wprowadzone dwie nowele i przemowy do nich (zwraca uwagę na to sam autor), które mają związek z sobą i całą powieścią;
Głowiński zwraca uwagę na budowę pierścieniową Ferdydurke, w której fabuła przebiega od porwania do porwania
-
-
Ferdydurke. Pytania do lektury
Ferdydurke. Pytania do lektury
Witold Gombrowicz: "Ferdydurke" - pytania z treści lektury
Artykuł zawiera pytania z treści lektury Witolda Gombrowicza pt.: Ferdydurke ułożone według rozdziałów, które zgodnie z rozporządzeniem MEN obowiązują na maturę i są obowiązkowe dla każdego ucznia szkoły ponadgimnazjalnej (liceum i technikum) na poziomie podstawowym, ponieważ tak wskazuje podstawa programowa Rozdziały nieobowiązujące na poziomie podstawowym wyróżnione zostały gwiazdką (*).
-
Forma w Ferdydurke
Witold Gombrowicz Ferdydurke. Forma w Ferdydurke
Celem artykułu jest pokazanie problemu formy w "Ferdydurke", opisanie znaczeń formy i roli formy w powieści Gombrowicza.
Z pojęciem formy w Ferdydurke wiążą się pojęcia:
- pupa
- gęba
- łydka, noga
- parobek
- przyłapanie, przychwycenie
-
Gałkiewicz - charakterystyka postaci
Witold Gombrowicz: Ferdydurke -Gałkiewicz - charakterystyka postaci
Celem artykułu jest charakterystyka postaci, jaką stanowi Gałkiewicz w "Ferdydurke".
-
Gęba w Ferdydurke
Gęba w FerdydurkeWitolda Gombrowicza
Celem artykułu jest pokazanie problemu, jaki stanowi gęba w "Ferdydurke", opisanie znaczeń gęby i roli gęby w powieści Gombrowicza. Gęba stoi w opozycji do twarzy.
-
Jaki problem podejmuje Witold Gombrowicz?*
Język polski. Matura 2015. Poziom rozszerzony. Wypowiedź argumentacyjna.
Artykuł zawiera opracowane przez CKE i OKE przykładowe zadanie (poziom rozszerzony), składające się z tematu i fragmentu tekstu, które mogłoby się pojawić na maturze z języka polskiego od 2015 roku. Uczeń ma na jego podstawie sporządzić wypowiedź argumentacyjną. Znajdziesz tu również wzorcowe wypracowanie na ten temat.
-
Joanna Młodziakowa - charakterystyka z cytatami
Witold Gombrowicz: Ferdydurke. Joanna Młodziakowa- charakterystyka z cytatami
Charakterystyka Joanny Młodziakowej
Celem artykułu jest charakterystyka Joannny Młodziakowej - postaci z powieści Witolda Gombrowicza pt.: Ferdydurke.
Joanna Młodziakowa pojawia się w lekturze Gombrowicza, gdy Józio trafia do domu Młodziaków. Jest postacią bardzo stypizowaną - jej najważniejsza cecha to nowoczesność, która zastępuje jej utraconą młodość. -
Kopyrda - charakterystyka z cytatami
Witold Gombrowicz: Ferdydurke. Kopyrda - charakterystyka z cytatami
Charakterystyka Kopyrdy
Celem artykułu jest charakterystyka H. Kopyrdy - bohatera powieści Witolda Gombrowicza pt.: Ferdydurke.
Bohater ten pojawia się w lekturze Gombrowicza, gdy Józio trafia do szkoły. Jest bohaterem silnie stypizowanym. Jego atrybutem są nogi, które symbolizują nowoczesność. -
Narracja, narrator w Ferdydurke
Narracja i narrator w FerdydurkeWitolda Gombrowicza
Celem artykułu jest opisanie narracji i narratora "Ferdydurke". W Ferdydurke należy wyróżnić dwóch narratorów. Jeden pojawia się w trzech głównych częściach utworu (szkoła, Młodziakowie, Bolimowo), drugi w rozdziałach dygresyjnych.
-
Niedojrzałość w Ferdydurke
Niedojrzałość w FerdydurkeWitolda Gombrowicza
Celem artykułu jest pokazanie problemu, jaki stanowi parobek w "Ferdydurke", opisanie znaczenia niedojrzałości w powieści Gombrowicza. Symbolem niedojrzałości i zdziecinnienia jest pupa.
-
Oniryzm w Ferdydurke (motyw snu)
Oniryzm w FerdydurkeWitolda Gombrowicza
Witold Gombrowicz: Ferdydurke - motyw snu
Celem artykułu jest pokazanie oniryzmu, jaki pojawia się w "Ferdydurke", opisanie znaczenia motywu snui roli oniryzmu w powieści Gombrowicza.
-
Parobek w Ferdydurke
Parobek w FerdydurkeWitolda Gombrowicza
Celem artykułu jest pokazanie problemu, jaki stanowi parobek w "Ferdydurke", opisanie znaczenia parobka i roli parobka w powieści Gombrowicza. Parobek najprościej mówiąc oznacza prymitywizm, naturalność, wolność.
-
Pisarz. Witold Gombrowicz: Dziennik 1953-1956*
Język polski. Matura 2015. Poziom rozszerzony. Zadanie maturalne.
Artykuł zawiera opracowane przez CKE i OKE przykładowe zadanie maturalne (poziom rozszerzony), składające się z tematu i fragmentu tekstu, które mogłoby się pojawić na maturze z języka polskiego od 2015 roku w liceum i od 2016 roku w technikum. Uczeń ma na jego podstawie sporządzić wypowiedź argumentacyjną. Znajdziesz tu również wzorcowe wypracowanie na ten temat.
-
Pojedynek w Ferdydurke
Pojedynek w FerdydurkeWitolda Gombrowicza
Celem artykułu jest opisanie tego, jak ukazana jest pojedynek w "Ferdydurke".
Strona 1 z 2