Daniel Naborowski
Daniel Naborowski urodził się w 1573 roku w Krakowie. Wywodził się z niezamożnej rodziny szlacheckiej. Jego ojciec był aptekarzem w Krakowie. Był wyznawcą kalwinizmu i prowadził aktywne życie religijne. Najprawdopodobniej w Krakowie pobierał swoje pierwsze nauki. Naborowski uczył się w wielu miejscach za granica, w ciągu 12 lat przebywał w różnych europejskich uniwersytetach min. w:
- -Wittenberdze (1590-1593r.)
- -Bazylei (studia medyczne ukończył w 1595)
- -Orleanie (prawo)
- -Strasburgu (kontynuacja studiów prawniczych od 1596)
- -Padwie (w 1602, nauczał go tam Galileusz)
Był najbardziej wykształconym spośród polskich twórców barokowych. Mówił swobodnie po włosku, francusku i niemiecku oraz znał łacinę i grekę.
Daniel Naborowski w czasie studiów w Strasburgu nauczał języków obcych Janusza Radziwiłła, a w 1602 został jego sekretarzem, wziął z nim udział rokoszu Zebrzydowskim.. W 1610 podróżował po Europie (zwiedził Niemcy, Szwajcarię, Anglię, Francję, Włochy)brał udział w misjach politycznych księcia, role sekretarza pełnił do czasu śmierci Księcia ,potem w 1620 ożenił .W 1633 został hetmanem Krzysztofa Radziwiłła, następnie umacniał Religie kalwińską na Litwie. W 1637 był sędzią grodzkim w Wilnie. Tam też potem z cała rodzinną zamieszkał i w 1640 zmarł
Cechy twórczości
Daniel Naborowski to poeta i tłumacz o niemałym talencie, jednak twórczość poetycka była zawsze marginesem jego życiowej działalności. Zgodnie z tendencjami epoki prawie nie publikował swoich dzieł, więc większa część jego spuścizny literacka pozostała w rękopisach. W poezji Naborowskiego dostrzegalny jest kryzys kultury polskiej XVII wieku, wyrażający się między innymi w świadomości, że poezja nie może wpływać na rzeczywistość. W jego twórczości przede wszystkim eksponuje się paradoksy istnienia. Pisał epitafia, treny, erotyki, fraszki, sięgał także po kunsztowne formy sonetu oraz echa. Stworzył też cykl panegirycznych listów poetyckich do Krzysztofa i Janusza Radziwiłłów. Tłumaczył z kilku języków: z łaciny, włoskiego, francuskiego i niemieckiego. Daniel Naborowski reprezentował ten nurt poezji barokowej, który podejmował próby rozwiązania zagadki bytu ludzkiego, odnalezienia miejsca człowieka w świecie podlegającym przemijaniu, poszukiwał wartości, które nadają sens ludzkim wysiłkom.
Dorobek literacki:
- ŁOWY
- MIŁOŚCI WSZYTKO RÓWNO
- OMNIA, SI PERDAS FAMAM ETC.
- DO JEDNEJ
- RESPONS NIESPODZIEWANY
- OSZUKANIE
- NA P. CIOŁKA
- JEZUITA
- DO ZŁEJ BABY
- MARNOŚĆ
- ZŁA ŻONA
- DO JEDNEJ O KUPIDYNIE
- EPITAFIUM JANOWI KOCHANOWSKIEMU, POECIE POLSKIEMU
- BANKIET IN FOLIO
- DO ALEKSANDRY
- DO TEJŻE
- DO KUPIDYNA O TEJŻE
- DO KSIĘCIA IMCI KRZYSZTOFA RADZIWIŁŁA...
- NA OCZY KRÓLEWNY ANGIELSKIEJ...
- CIEŃ PRZYPISANY KS. KS. J. M. JANUSZOWI RADZIWIŁŁOWI...
- IMPREZA: CALANDO POGGIANDO, TO NA DÓŁ, TO DO GÓRY
- KRÓTKOŚĆ ŻYWOTA
- NA TOŻ
- ŁAZARZ DO BOGACZA
- CNOTA GRUNT WSZYTKIEMU
- VOTUM