cierpienie

Temat na maturę ustną to:
Cierpienie bohatera literackiego jako próba jego charakteru i wiary

Matura ustna z języka polskiego

Napisałem konspekt. Nie wiem czy dobrze.
Co o nim myślicie???
1. Wstęp:

• Czym jest cierpienie- znaczenie słowa
• Cierpienie jako nieodłączny element życia.

2. Kolejność prezentowanych treści:
a) Księga Hioba:

• Życie Hioba i jego Cierpienie
• Postawa Hioba
• Wpływ cierpienia na jego wiarę

b) ,,Wieża” Gustaw Herling Gruziński:

• studium ludzkiego cierpienia, na które składają się takie czynniki jak: choroba, upokorzenia, samotność, brak wolności, ból fizyczny, utrata bliskiej osoby
• cierpienie niczym nie zawinione

c) ,,Kordian” Juliusz Słowacki:

• Cierpienie Kordiana

• Wpływ cierpienia na życie Kordiana

3. Wnioski:

• Cierpienie towarzyszem w życiu codziennym
• Wpływ Cierpienia na wiarę i charakter
• Dzięki Cierpieniu potrafimy doceniać chwile szczęścia, oraz słabości

plan jest zbyt szczegółowy i zawiera elementy streszczenia

Filozoficzny wymiar cierpienia w „Innym świecie” Gustawa Herlinga-Grudzińskiego

Cała literatura łagrowa ukazuje cierpienie, ale w przeciwieństwie do niej Grudziński ucieka od martyrologii w kierunku uogólnień opisywanych doświadczeń:

• nostalgia za ojczyzną (nawet Rosjan)
• natura również niszczy ludzi, zadaje cierpienie
• akt dobrowolnego męczeństwa, jako akt wolności (Ukrainka Natalia Lwowna, zabójca Stalina, Kostylew)

Praca była narzędziem tortur i mordu.

Głód był wynikiem nadludzkiej pracy w nieludzkich warunkach i programowo niewystarczających posiłków.

Ponadto rodziny „politycznych” były represjonowane, skutecznie zmuszano je, by zerwały wszelkie więzi z więźniami. Cierpienie psychiczne było zatem nie tylko efektem braku wolności, tęsknoty, ale także odebraniem wszelkich wartości, celu w życiu i osamotnienia.

Męka moralna polega na odebraniu człowiekowi podmiotowości i pojmowaniu społeczeństwa („Powinniśmy umrzeć – my gnój ludzki, ”)

Łagrownicy to ludzie martwi za życia, poddani nieustannej reifikacji prowadzącej do dehumanizacji, którzy nigdy nie mieli opuścić obozów pracy.

Deszcz jesienny

Leopold Staff

O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną 
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

Wieczornych snów mary powiewne, dziewicze
Na próżno czekały na słońca oblicze...
W dal poszły przez chmurną pustynię piaszczystą,
W dal ciemną, bezkresną, w dal szarą i mglistą...
Odziane w łachmany szat czarnej żałoby
Szukają ustronia na ciche swe groby,
A smutek cień kładzie na licu ich młodem...
Powolnym i długim wśród dżdżu korowodem
W dal idą na smutek i życie tułacze,
A z oczu im lecą łzy... Rozpacz tak płacze...

To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

Ktoś dziś mnie opuścił w ten chmurny dzień słotny...
Kto? Nie wiem... Ktoś odszedł i jestem samotny...
Ktoś umarł... Kto? Próżno w pamięci swej grzebię...
Ktoś drogi... wszak byłem na jakimś pogrzebie...
Tak... Szczęście przyjść chciało, lecz mroków się zlękło.
Ktoś chciał mnie ukochać, lecz serce mu pękło,
Gdy poznał, że we mnie skrę roztlić chce próżno...
Zmarł nędzarz, nim ludzie go wsparli jałmużną...
Gdzieś pożar spopielił zagrodę wieśniaczą...
Spaliły się dzieci... Jak ludzie w krąg płaczą...

To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

Przez ogród mój szatan szedł smutny śmiertelnie
I zmienił go w straszną, okropną pustelnię...
Z ponurym, na piersi zwieszonym szedł czołem
I kwiaty kwitnące przysypał popiołem,
Trawniki zarzucił bryłami kamienia
I posiał szał trwogi i śmierć przerażenia...
Aż, strwożon swym dziełem, brzemieniem ołowiu
Położył się na tym kamiennym pustkowiu,
By w piersi łkające przytłumić rozpacze,
I smutków potwornych płomienne łzy płacze...

To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

Źródło: Leopold Staff, Deszcz jesienny, [w:] tegoż, Wybór poezji, wybór M. Jastrun, Wrocław 1963, s. 15–17.

Adam Mickiewicz, Dziady część III Scena 1 tzw. "scena więzienna"

Artykuł zawiera fragmenty I sceny z 3części Dziadów Adama Mickiewicza, które przedstawiają cierpienie Polaków przedstawiane przez autora, jako męczeństwo narodu polskiego, jako martyrologię narodu polskiego.

Zadanie maturalne: Jak symbolika ziarna z bajki opowiedzianej przez Żegotę objaśnia sens męczeństwa młodzieży polskiej? Analizując przytoczony fragment Dziadów Adama Mickiewicza, zwróć uwagę na sytuację studentów i ich postawy.

Zadanie maturalne, które ma posłużyć maturzystom do przygotowania się do pisemnej części matury z polskiego, na której wymagana jest umiejętność pisania dobrego wypracowania maturalnego (najlepiej: rozprawki, eseju) opartego na analizie załączonego do tematu fragmentu lektury (epika, dramat) lub wiersza. Zadanie to może również przydać się do zwykłego powtórzenia wiedzy o tekście, epoce. Nie wymaga pomocy nauczyciela ponieważ klucz odpowiedzi jest dołączony do zadania maturalnego. Podstawą dla opracowania tego zadania maturalnego było zadanie maturalne stworzone przez CKE na potrzeby matury z języka polskiego.

Elifaz, Bildad i Sofar — przyjaciele Hioba – Elifaz, Bildad i Sofar — przyjaciele Hioba. Przychodzą do cierpiącego człowieka, ale zamiast go skutecznie pocieszyć bronią uproszczonego przekonania, że cierpienie musi wynikać z winy.

Hiob – historia biblijna

Hiob – plan wydarzeń, bohaterowie, motywy, konteksty i interpretacja. Nawiązania literackie i kulturowe pomagają utrwalić materiał do matury.

Szatan w Księdze Hioba – Postać określona w naszym opracowaniu jako „szatan”. Podważa bezinteresowność pobożności Hioba i staje się inicjatorem jego próby.