dramat

Analiza dramatu, interpretacja dramatu. Jak analizować dramat?

Wojciech Bogusławski "Cud mniemany, czyli krakowiaki i górale"

Tekst pochodzi ze strony:

Bibliografia opracowań dramatu

Zestawienie nie zawiera dokładnych opisów bibliograficznych, stanawi jedynie wskazówkę.

1. Adamczyk M., Chrząstowska B., Pokrzywniak J.T.: "Starożytność-oświecenie. Podręcznik literatury dla klasy pierwszej szkoły średniej"
2. Arystoteles „Poetyka"
3. Awierincew S., „Na skrzyżowaniu tradycji"
4. Beckett S., „Dramaty. Wybór"
5. Brecht B., „Dramaty"
6. Cieśla-Korytowska M. „"Dziady"Adama Mickiewicza"
7. de Romilly J., „Tragedia grecka"
8. "Dramat polski. Interpretacje", red. J. Ciechowicz, Z. Majchrowski
9. Eustachiewicz L., „„Szewcy" Stanisława Ignacego Witkiewicza"
10. Eustachiewicz L., „„Wesele" Stanisława Wyspiańskiego"
11. Fluchere H., „Szekspir – dramaturg elżbietański"
12. Gerould D.C., „Stanisław Ignacy Witkiewicz jako pisarz"
13. Judkowiak B., „Dramat polski. Interpretacje"
14. Kędzierski M., „Samuel Beckett"
15. Kitto H.D.F, „Tragedia grecka. Studium literackie"
16. Komorowski J. „"Makbet" Wiliama Shakespire'a"
17. Kott J., „Kamienny Potok. Eseje o teatrze i pamięci"
18. Kott J., „Szekspir współczesny"
19. Kott J., „Zjadanie bogów: szkice o tragedii greckiej"
20. Lehmann H.T., „Teatr postdramatyczny"
21. Lewański J., „Dramat i teatr średniowiecza i renesansu w Polsce"
22. Macios T., „Jak czytać dramaty?"
23. Makowiecki A.Z., Markowski A., Paszyński W., Wroczyński T.: "Pamiętajcie o ogrodach część 1"
24. Nicoll A., „Dzieje dramatu"
25. Sajewska D., „"Chore sztuki". Choroba/tożsamość/dramat"
26. Sławińska I., „Odczytywanie dramatu"
27. Sławiński J., „O problemach "sztuki interpretacji""
28. "Słownik terminów literackich", red. Janusza Sławińskiego
29. Styan J.L., „Współczesny dramat w teorii i praktyce scenicznej"
30. Sugiera M., „W cieniu Brechta. Niemieckojęzyczny dramat powojenny 1945-1995"
31. Sugiera M., „Wariacje szekspirowskie w powojennym dramacie europejskim"
32. Szewczyk G., „Strindberg jako prekursor ekspresjonizmu w dramacie"
33. "Szkice szekspirowskie" oprac. W. Chwalewik
34. Szondi P., „Teoria nowoczesnego dramatu 1880-1950"
35. "Sztuka interpretacji" oprac. H. Markiewicz
36. Szydłowska W., „„Czekając na Godota" Samuela Becketta"
37. Taborski R., „„Moralność pani Dulskiej" Gabrieli Zapolskiej"
38. Witkowska A., „Mickiewicza – słowo i czyn"
39. Ziejka F., „„Wesele" w kręgu mitów polskich"

Dramat ekspresjonistyczny

Cechy dramatu ekspresjonistycznego i krótka historia.

Dramat epicki

Cechy dramatu epickiego i krótka historia.

Dramat groteskowy

Cechy dramatu groteskowego i krótka historia.

Dramat mieszczański (dramat realistyczny)

zwany był także dramatem realistycznym lub dramatem – to nowy gatunek, ani komedia, ani tragedia. Pochodzi z XVIII wieku.

Cechy dramatu mieszczańskiego i krótka historia.

Prekursorzy: G. Lilo, E. Moore, Denis Diderot, G.E. Lessing

Dramat naturalistyczny

Cechy dramatu naturalistycznego i krótka historia.

Twórcy:

H. Ibsen, A. Strindberg, G. Zapolska ("Moralność pani Dulskiej")

Dramat romantyczny

Cechy dramatu romantycznego i jego krótka historia.

Twórcy: Victor Hugo, A. de Musset, J.W. Goethe, G.G. Byron, F. Schiller, L. Tieck, A. Mickiewicz, Z. Krasiński, J. Słowacki

Geneza: sięga do dramatu średniowiecznego, tragedii szekspirowskiej; sprzeciwia się dramatowi klasycystycznemu

Epoka: romantyzm

Dramat średniowieczny

Cechy dramatu średniowiecznego (dramat liturgiczny, misterium, moralitet) i jego krótka historia.

Dramat symboliczny

Cechy dramatu symbolicznego i jego krótka historia.

Prekursorzy: Henryk Ibsen „Dzika kaczka", Stephane Mallarme, A. Strindberg

Twórcy: Maurycy Maeterlinck („Ślepcy", „Intruz", „Wnętrze"), Gerhardt Hauptman, Oscar Wild („Salome"), William Butler Yeats

Dramat szekspirowski - tragedia szekspirowska

Cechy dramatu szekspirowskiego i jego krótka historia. Cechy tragedii szekspirowskiej.

Za jego twórcę uznaje się Wiliama Szekspira.

Współczesność. Dramat współczesny.

Dramaturgia powojenna (po drugiej wojnie światowej)

Jerzy Szaniawski - dramat

Dwa teatry, 1946

1. dwie koncepcje sztuki

   1. Teatr Małego Zwierciadła

   2. Teatr Snów

Leon Kruczkowski - dramat

Niemcy, 1949

1. nowy, ludzki obraz prawdziwych Niemców

   1. bojących sie Hitlera

   2. ufających mu

   3. wierzących w niego

Witold Gombrowicz - dramat

Ślub, 1953

1. surrealizm

   1. akcja dramatu to sen

2. Henryk, żołnierz walczący we Francji przenosi się we śnie do domu rodzinnego

   1. tam wszystko zdegenerowane

   2. oddaje hołd ojcu

   3. następnie go znieważa i staje się tyranem

      1. nęka rodziców

      2. skłania przyjaciela do samobójstwa

   4. ogłasza się niewinnym i rozkazuje uwięzić siebie

Sławomir Mrożek - dramat

Tango, 1964
Emigranci, 1974

Cechy dramaturgii Mrożka

1. Teatr absurdu

2. tragizm bohatera - bohater odczuwa wyższą konieczność, ale jest ona pozbawiona sensu

3. groteskowość

4. zderzenie różnych stylów wypowiedzi

5. parodia różnych stylów wypowiedzi

6. bohaterowie wykreowani w oparciu o różne stereotypy

7. demaskacja groteskowych schematów życia

8. obnażanie strachu przed totalitaryzmem

9. elementy farsy

10. przeciwstawność zachowania i roli społecznej bohaterów

Tadeusz Różewicz - dramat

Kartoteka, 1960

1. bohater pozbawiony imienia

   1. ma wiele imion nadawanych przez innych

2. leży, śpi na łóżku

   1. zawieszenie akcji pomiędzy jawą a snem i niepewność z tego wynikająca

3. kolejne wydarzenia nie są ze sobą powiązane

4. wyskakują jak ze snu, z kartoteki przeżytych już wcześniej wydarzeń

5. bohater psychologicznie jest zależny od dawnych doświadczeń

6. tematem dramatu jest świadomość, psychika współczesnego człowieka

   1. niespójna

   2. rozdarta między wczoraj a dziś

   3. zdezintegrowana

7. chór pojawia się w podobnej funkcji co w tragedii antycznej

   1. to klasycy-strażnicy konwencji

   2. komentuje zachowanie bohatera

      1. w wypowiedziach autotematycznych

   3. nudzi się n scenie

   4. nie potrafi nic zaradzić, jest bezradny

   5. nie ma jednak już racji bytu

      1. jest bezużyteczne

8. sztuka przedstawia śmierć teatru we współczesnym świecie

   1. powstały w efekcie chaos jest jednak poczatkiem czegoś nowego

Grupa Laookona, 1961

Świadkowie, albo Nasza mała stabilizacja, 1962

Spaghetti i miecz, 1963

Wyszedł z domu, 1965

Stara kobieta wysiaduje, 1968

1. kultura, świat rozrasta się jak śmietnik

   1. zaśmieca ludzkie umysły, zamienia je w śmietnik

      1. np. umysł kelenera gromadzacego wycinki z gazet

   2. niszczy naturę

   3. pozbawia człowieka instynktu życia

2. dramat przetwarza mit eleuzyjski o Demeter i Kore

   1. współczesna Demeter to stara kobieta, ktora nie może już rodzić

      1. to także alegoria starej Europy z jej kulturą

         • niezdolną do rodzenia nowych idei

   2. współczesna Kora nie chce juz rodzić

      1. współczesny mit wiecznej młodości

         • jest przyczyną bezradności wobec śmierci

         • sprawia, że śmierć i przemijanie nas przerażają

   3. na śmietniku parki toczą spór o los młodzieńca - w micie obdarzonego ziarnem, tajemnicą życia

Do piachu, 1979

Cechy dramaturgii Różewicza

1. Teatr absurdu

2. teatr niemożliwy

   1. nic sie nie dzieje na scenie

3. teatr niekonsekwencji

   1. przedstawienie jest kompromisem

4. redukcja akcji

   1. brak zawiązania i rozwiąznia akcji

5. brak intrygi

6. realizm poetycki

   1. świat przedstawiony to elementy rzeczywistości

   2. poetyckość obrazowania

7. luźna kompozycja

8. przekorą i ironią demsakuje umowności sztuki

9. dwa systemy odniesień dla człowieka

   1. uklady społeczne, historia, kultura współczesna

   2. spór z konwencją sztuki, teatru, reguł dramatu

10. bohaterowie bez imion

11. bohaterowie atakowani są mnóstwem bodźców

    1. próbuja bronić się przed zatraceniem się

    2. nadmiar bodźców nie kształtuje, ale wyjaławia bohaterów

12. absurd

    1. pozbawianie celu

    2. pozbawianie sensu

Eugene Ionesco - dramat

Łysa śpiewaczka, 1950
Krzesła, 1952

Samuel Beckett - dramat

Czekając na Godota, 1953
Końcówka, 1957

Bibliografia:

1. Belczyk A., Płatek K., Żak M., Wydarzenia kulturalne ostatniego tysiąclecia, Videograf: Katowice 1993.

2. Burkot S. Literatura polska w latach 1939 -1989, WSiP: Warszawa 1993.

3. Matuszewski R., Polska literatura współczesna, WSiP: Warszawa 1986.

4. Rosiek S., Majchrowski Z., Między tekstami. Wiek XX. Współczesność, GWO: Gdańsk 2005.

5. Woroczyński T., Literatura polska po 1939 roku, WSiP: Warszawa 1994.

Dziennikarz i Stańczyk w Weselu S. Wyspiańskiego

Spotkanie Dziennikarza ze Stańczykiem w Weselu S. Wyspiańskiego

Gatunek Tanga S. Mrożka

dramat groteskowy

Gatunek Tanga to dramat groteskowy. Nie mniej jednak dramat Mrożka jest pod względem gatunkowym dość synkretyczny. Jeśli chodzi o gatunek - Tango to również tragikomedia i farsa.

Gospodarz – Werynhora w Weselu

Spotkanie Gospodarza i Wernyhory w Weselu Stanisława Wyspiańskiego.

Analiza dramatu i interpretacja dramatu

Artykuł ma Ci pokazać na co trzeba zwracać uwagę w trakcie analizy fragmentu dramatu. Powinien odpowiedzieć na pytania jak analizować dramat? Jak analizować fragment dramatu? Jak analizować scenę dramatu?

Zobacz także: {ln: Słownik pojęć związanych z dramatem}

Juliusz Słowacki "Kordian" - opracowanie

Kordian - mapa myśli

Juliusz Słowacki: Kordian - opracowanie - mapa myśli

William Szekspir "Makbet" - opracowanie

Makbet - mapa myśli

William Szekspir: Makbet - opracowanie - mapa myśli

Jan Kochanowski "Odprawa posłów greckich - mapa myśli" - opracowanie

Odprawa posłów greckich - mapa myśli

Jan Kochanowski: Odprawa posłów greckich - opracowanie w postaci mapy myśli.