interpretacja

Co wydarzyło się wcześniej

Strażnik przyprowadza Antygonę, schwytaną na gorącym uczynku podczas pogrzebu Polinejkesa.

Fragment

KREON:
Czyżeś wiedziała o moim zakazie?

ANTYGONA:
Wiedziałam dobrze. Wszakże nie był tajny.

KREON:
I śmiałaś wbrew tym stanowieniom działać?

ANTYGONA:
Nie Zeus przecież obwieścił to prawo,
Ni wola Diki, podziemnych bóstw siostry,
Taką ród ludzki związała ustawą.
A nie mniemałam, by ukaz twój ostry
Tyle miał wagi i siły w człowieku,
Aby mógł łamać święte prawa boże,
Które są wieczne i trwają od wieku,
Ze ich początku nikt zbadać nie może.
(…)
Współkochać przyszłam, nie współnienawidzić.

KREON:
U mnie nie będzie przewodzić kobieta.

Dlaczego ważny?

To kluczowe starcie dwóch racji. Antygona odwołuje się do praw boskich, Kreon do prawa państwa. Ona symbolizuje odwagę i moralność, on – pychę i autorytaryzm. To moment, w którym konflikt zostaje wyrażony wprost i nie ma już drogi odwrotu.

Analiza i interpretacja wiersza, epiki, dramatu, obrazu, filmu. Dział zawiera porady, ćwiczenia rozwijające umiejętność analizy i interpretacji o raz przykładowe analizy i interpretacje tekstów kultury.

Literatura przedmiotu do analizy i interpretacji literatury (opracowania)

Przykładowa bibliografia przedmiotowa, czasem zwana literaturą przedmiotu, do której warto sięgnąć przygotowując się do prezentacji maturalnej z języka polskiego (Matura ustna) lub pisząc pracę, w której wybrałeś jakiekolwiek teksty: poetyckie, epickie, dramatyczne. Lista lektur zawiera najciekawsze i najprzydatniejsze pozycje, które można uznać za dobre i godne polecania opracowania z zakresu analizy i interpretacji tekstów literackich.

„Antologia współczesnej krytyki literackiej we Francji" oprac. W. Karpiński

Arystoteles „Poetyka"

Awierincew S., „Na skrzyżowaniu tradycji"

Baluchowa A., „Krytyka tematyczna"

Beckett S., „Dramaty. Wybór"

Brecht B., „Dramaty"

Chrząstowska B., „Poetyka stosowana"

Cieśla-Korytowska M. „"Dziady"Adama Mickiewicza"

de Romilly J., „Tragedia grecka"

„Dramat polski. Interpretacje", red. J. Ciechowicz, Z. Majchrowski

Eustachiewicz L., „„Szewcy" Stanisława Ignacego Witkiewicza"

Eustachiewicz L., „„Wesele" Stanisława Wyspiańskiego"

Fluchere H., „Szekspir – dramaturg elżbietański"

Gerould D.C., „Stanisław Ignacy Witkiewicz jako pisarz"

Handke R., „Hermeneutyka"

"Językowy obraz świata", red. J. Bartmiński

Judkowiak B., „Dramat polski. Interpretacje"

Kaniewski J., „Od czytania do pisania"

Kędzierski M., „Samuel Beckett"

Kitto H.D.F, „Tragedia grecka. Studium literackie"

Komorowski J. „"Makbet" Wiliama Shakespire'a"

Kott J., „Kamienny Potok. Eseje o teatrze i pamięci"

Kott J., „Szekspir współczesny"

Kott J., „Zjadanie bogów: szkice o tragedii greckiej"

Lehmann H.T., „Teatr postdramatyczny"

"Lekcje czytania. Eksplikację literackie", red. W. Dynak i A.W. Labuda

Lewański J., „Dramat i teatr średniowiecza i renesansu w Polsce"

Lisowska-Magdziarz M., "Analiza tekstu w dyskursie medialnym"

Macios T., „Jak czytać dramaty?"

Markiewicz H., „Interpretacja semantyczna dzieł literackich"

Miodońska-Brookes E., Kulawik A., Tatara M., "Zarys poetyki"

Nicoll A., „Dzieje dramatu"

„Prace o literaturze i teatrze ofiarowane Zygmuntowi Szweykowskiemu"

„Praska Szkolą Strukturalna w latach 1926-1948", red. M. R. Mayenowa

„Problemy metodologiczne współczesnego literaturoznawstwa", red. J. Sławiński i H. Markiewicz

„Problemy teorii literatury", red. H. Markiewicz

Prokop J., „O interpretacjach literackich"

R. Barthes, „Mit i znak"

Sajewska D., „"Chore sztuki". Choroba/tożsamość/dramat"

Sławińska I., „Odczytywanie dramatu"

Sławiński J., „O problemach "sztuki interpretacji""

"Słownik terminów literackich", red. Janusz Sławiński

Styan J.L., „Współczesny dramat w teorii i praktyce scenicznej"

Sugiera M., „W cieniu Brechta. Niemieckojęzyczny dramat powojenny 1945-1995"

Sugiera M., „Wariacje szekspirowskie w powojennym dramacie europejskim"

Szewczyk G., „Strindberg jako prekursor ekspresjonizmu w dramacie"

„Szkice szekspirowskie" oprac. W. Chwalewik

Szondi P., „Teoria nowoczesnego dramatu 1880-1950"

„Sztuka interpretacji" oprac. H. Markiewicz

Szydłowska W., „„Czekając na Godota" Samuela Becketta"

Taborski R., „„Moralność pani Dulskiej" Gabrieli Zapolskiej"

„Teoria badań literackich w Polsce", opr. H. Markiewicz

Tomczyk Marta "Jak czytać wiersz?"

Wiendlocha J., Juranek A., Młynarczyk M., Zając Z., „Nowa matura, nowe możliwości"

Wimsatt W.W., "Rumaki gniewu. Współczesne lekcje krytyczne"

Wit Labuda A., „Eksplikacja tekstu"

Witkowska A., „Mickiewicza – słowo i czyn"

„Współczesna teoria badań literackich za granicą", oprac. H. Markiewicz

Wysłouch S., „Analiza strukturalno-semiotyczna"

Ziejka F., „„Wesele" w kręgu mitów polskich"

Analiza wiersza "Do króla" Ignacego Krasickiego

Warto przeczytać: {ln: jak analizować wiersz (i interpretować)?} oraz  {ln: Środki poetyckie}

Nadawcą w tekście "Do króla" jest typowy szlachcic. Krytykuje on króla, stawia mu zarzuty :

Analiza wiersza „Świat zepsuty” Ignacego Krasickiego

Warto przeczytać: {ln: jak analizować wiersz (i interpretować)? ' Jak dobrze analizować i interpretować wiersz?} oraz  {ln: Środki poetyckie ' Czym jest środek poetycki?}

Analiza wiersza Bolesława Leśmiana – „Dziewczyna”

Warto przeczytać: {ln: Jak analizować wiersz? ' Jak interpretować i analizować wiersz?} oraz {ln: Środki poetyckie ' Dowiedz się o środkach poetyckich}

1.Analiza wstępna

a)Cechy twórczości autora –symbolizm, przeciwnik sfery codzienności i szarego człowieka jako tematów poezji.

"Lament konfederacki" - analiza i interpretacja wiersza

W 1768 roku, w miasteczku Bar na Podolu, została zawiązana konfederacja szlachty, skierowana przeciwko królowi, Rosji i dysydentom. Był to ruch zdecydowanie konserwatywny, protestujący przeciw wszelkim planom reformy, stawiający za cel obronę tradycyjnej złotej wolności. Miał on także charakter patriotyczny. Był ostatnim zrywem sarmackiej Polski, protestującej przeciw rosyjskiej interwencji w wewnętrzne sprawy kraju, dzięki czemu miał akcenty walki niepodległościowej[1].

Jak analizować wiersz (i interpretować)?

Analiza i interpretacja wiersza "Monolog dla Kasandry"  Wisławy Szymborskiej

Warto przeczytać: {ln: Jak analizować wiersz? ' Jak interpretować i analizować wiersz?} oraz {ln: Środki poetyckie ' Dowiedz się o środkach poetyckich}

Biografia autorki "Monologu dla Kasandry"

Analiza i interpretacja wiersza „Strasna zaba” (Konstanty Ildefons Gałczyński)

Warto przeczytać: {ln: jak analizować wiersz (i interpretować)?} oraz  {ln: Środki poetyckie}

I Czynności wstępne

1. Biografia poety
   *K. I. Gałczyński urodził się w Warszawie 23 stycznia 1905 roku w rodzinie drobnomieszczańskiej. 
   *Rok 1926 przyniósł śmierć ojca poety. 
   *Jesienią 1924 roku został powołany do jednorazowej służby wojskowej w szkole podchorążych. 
   *W roku 1928 roku związał się z grupą literacką Kwadryga. 
   *W 1929r. poznał Natalię Awałow, a rok później miał miejsce ich ślub. 
   *W 1930r. poeta podjął pracę jako urzędnik cenzury. W 1933 roku złożył podanie o zwolnienie z pracy urzędniczej i wrócił do Warszawy. 
   *26 kwietnia 1936 r. rodzi się Kira, córka poety. 
   *W roku wybuchu II Wojny Światowej umarła matka poety. 
   *24 sierpnia Gałczyński otrzymał kartę mobilizacyjną i został skierowany do Korpusu Ochrony Pogranicza na granicy wschodniej. 17 września dostał się do niewoli. 
   *Po zakończeniu wojny dużo podróżował. 
   *W 1946 r. poeta wraz z rodziną zamieszkał w krakowskim Dom Literatów. 
   *Zmarł 6 grudnia 1953 roku po trzecim zawale serca.
2. Cechy twórczości 
   *tworzył poezję patriotyczną 
   *tworzył satyrę drwiącą z polskich kompleksów narodowych i kompleksów inteligencko-mieszczańskich. 
   *tworzył lirykę osobista i refleksyjną 
   *jego twórczość koncentrowała się wokół trzech tematów:
   - samego poety
   - świata, w którym zmuszony jest istnieć i który próbuje zrozumieć, a którego nie potrafi zaakceptować
   - poezji, z której pragnie uczynić mediatorkę pomiędzy sobą, a światem 
   *fascynowało go życie 
   *Podmiotem lirycznym większości utworów był sam Gałczyński 
   *Wykorzystywał groteskę, by ukazać bezsens świata. 
   *Przed wojną był uznawany za pisarza katolickiego. 
   *Po wojnie został zwolennikiem nowego ładu politycznego.

II Wstępna analiza utworu

1. * Utwór został napisany w roku 1936 przez K.I.Gałczyńskiego.
2. * Tytuł wiersza przedstawia 'zabawe' poety z którą czytelnik będzie miał do czynienia. Seplenienie w tytule oraz całym utworze nadaje jeszcz większego wymiaru ironii i kpiny z inteligencji dla której najprostsze zadanie staje się państwową sprawą.
3. * Trudne pojęcia: drab, trotuar, bezeceństwo
4. * Słowa kluczowe: ironia, inteligencja, problematyka, propaganda, społeczeństwo polskie.

III Analiza właściwa

1. Nadawca
   * podmiot liryczny jest nieznany
   * nie bierze udziały w zdarzeniu
   * jest obserwatorem wydarzeń, które rozpoczęły się przed trzema laty
   * wyraża swe myśli przez sytuacje
   * ujawnia się tylko w specyfice języka
   * wyśmiewa relacjonowane wydarzenia
   * źle wypowiada się o urzędniku, dlatego można przypuszczać iż jest on osobą z tzw. Niższej grupy społecznej
   * mówi w sposób komiczny
   * liryka pośrednia, liryka sytuacyjna
   * ośmiesza przedstawicieli warstwy urzędniczej, czyli inteligencji:
   „Mąz był wyżsy uzędnik, psetarł mgłę w okulaze
   i mowi: - Zecywiście cos skace po trotuaze!
   cy to zaba, cy tez nie,
   w kazdym razie ja tym zainteresuję się;”
2. Odbiorca
   * kierowana do publiki sepleniących, co trzeba potraktować jako żart
   *po tytule można wywnioskować, że nadawca będzie mieć do czynienia z zabawnym tekstem
3. Forma
   * umowne i przerysowane: sytuacja, postaci, wypowiedzi
   * brak spółgłosek miękkich, powoduje charakterystyczny efekt seplenienia
   * komiczny sposób przedstawienia historii żaby
   * nieregularnej budowy
   * budowa:  10 strof, od dwóch do czterech wersów
   * od pięciu do piętnastu sylab w wersie
   * brak regularnych rymów
   * pierwsza strofa to wprowadzenie do opowieści
   * utwór ma zwrócić uwagę czytelnika na obraz społeczeństwa w latach 30
   * posługuje się kabaretem
   * brak spółgłosek historycznie miękkich tzw. seplenienie
4. Środki stylistyczne
   * epitet: „ponurego draba” „historycną urocystość”
   * hiperbola: „strasna zaba”
   * wyolbrzymienie: „historycną urocystość”
   * rymy nieregularnie:
   końcowe: mglistość ,[…]uroczystość
   wewnętrzne: ustawiono,[…]spędzono
   niedokładne
   przybierają charakter żartobliwy: np.: „...pani w sloch,[...] Męzu, och, och!”
   * Poetyzm- słowo lub zwrot, będący umownym znakiem poetyckiego stylu wypowiedzi, nie jest używany w języku potocznym; zdanie zawierające dużą ilość środków stylistycznych (zwrot nie funkcjonujący w naszych wypowiedziach, zawierający wyraźny styl artystyczny)

Interpretacja wiersza "Strasna zaba"

Plan :

I Wprowadzenie

1. Informacje o autorze
   - data urodzenia i śmierci
   - cechy twórczości
   -najwybitniejsze dzieła
2. „Strasna zaba”
   - geneza
   -informacje ogólne
   - teza:  Przykład ironicznego ukazania władzy w okresie międzywojennym.

II Rozwinięcie

1. Treść tekstu
2. Analiza
   - środki stylistyczne, cytat, funkcje
   - struktura wiersza
3. Interpretacja
   -przesłanie utworu

III Zakończenie

1. Ocena tekstu
   Moje stanowisko wobec utworu

          Wiersz pt. „Strasna zaba” został napisany przez Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Ten sławny polski poeta urodził się 23 stycznia 1905 r., a zmarł 6 grudnia 1953r. Podczas swojego życia został powołany do służby wojskowej w szkole podchorążych, a następnie podjął pracę jako urzędnik cenzury. Po trzech latach zrezygnował z niej i wrócił do Warszawy. Podczas II Wojny Światowej otrzymał kartę mobilizacyjną i został skierowany do Korpusu Ochrony Pogranicza na granicy wschodniej, czego skutkiem było dostanie się do niewoli. Po jej zakończeniu dużo podróżował. Podmiotem lirycznym większości utworów był sam Gałczyński. Tworzył on poezję patriotyczną , głównie satyrę drwiącą z polskich kompleksów narodowych i kompleksów inteligencko-mieszczańskich. Charakterystyczną cechą jego twórczości było wykorzystywanie groteski, aby ukazać bezsens otaczającego go świata. Jego twórczość koncentrowała się wokół trzech tematów: jego samego, świata, w którym zmuszony jest istnieć i który próbuje zrozumieć, a którego nie potrafi zaakceptować oraz poezji, z której pragnie uczynić mediatorkę pomiędzy sobą, tym światem. Napisał on m.in.: powieść „Porfirion Osiełek, czyli Klub Świętokradców”, poematy „Niobe” i „Wit Stwosz” oraz wiele wierszy od liryki miłosnej po satyrę polityczną.

          Dzieło „Strasna zaba” jest takim właśnie przykładem satyry politycznej. Powstało ono w 1936 r. Tytuł zapowiada, że czytelnik będzie miał do czynienia z pewnego rodzaju ‘zabawą’ poety. Natomiast podtytuł sugeruje, że wiersz ten był pisany przede wszystkim dla sepleniących, co jest kolejnym ‘żartem’ i nie należy traktować tego poważnie.  Podmiot liryczny jest ukryty, a więc mamy do czynienia z liryką pośrednią. Ujawnia się on jedynie w stosunku do relacjonowanych wydarzeń. Wiersz ten jest przykładem ironicznego ukazania władzy w okresie międzywojennym.

          Bohaterami utworu jest pewne małżeństwo, którego nazwisk nie znamy, wiadomo jednak, że mąż był urzędnikiem. Podczas zakupów na ulicy Marszałkowskiej zauważają oni żabę. Wystraszona żona poprosiła męża, aby pozbył się tego płaza z miasta. Natychmiastową reakcją na słowa małżonki było wykonanie kilku telefonów do wyższych urzędników Warszawy. Tym sposobem nadrzędną sprawą dla władz stolicy stało się złapanie żaby. Udało im się to dopiero po trzech latach, a na pamiątkę tego wydarzenia urządzono ogromną historyczną uroczystość. Zaproszono na nią całe miasto wraz z najwyższymi przedstawicielami Wojska Polskiego. Głos zabrała „Wysoka Figura”, która wygłosiła krótkie przemówienie na temat rangi tego wydarzenia. Tłum zebranych zareagował na to wiwatami i gromkimi brawami.

         Wiersz zbudowany jest z dziesięciu strof, każda od dwóch do czterech wersów, a te od pięciu do piętnastu sylab. Nie ma on regularnej budowy. Występują liczne epitety np. „historycną urocystość” czy „ponurego graba”, które mają na celu uwydatnić szczegóły, opisać cechy charakteru i oddziaływać na wyobraźnię. Mamy też do czynienia z wyolbrzymieniami: „strasna zaba”. Podkreślają one satyryczny wydźwięk utworu. Występują rymy nieregularne: końcowe „mglistość – urocystość” i wewnętrzne „ustawiono-spędzono”. Są one niedokładne i przybierają często charakter żartobliwy, np.: „pani w sloch, męzu, och, och!”. Pojawiające się również wykrzyknienia: „jaka strasna zaba!”, mają na celu podkreślenie emocji, wagi wydarzenia, które tak naprawdę nie są ważne – groteska i satyra. Charakterystyczny efekt seplenienia spowodowany jest brakiem spółgłosek miękkich.

          Wszystko w tym utworze jest umowne i przerysowane, od sytuacji przez postacie aż do wypowiedzi. Ma on na celu zwrócić uwagę odbiorcy na stosunek autora do władzy, a więc inteligencji. Poeta wyśmiewa, że nawet najprostsze zadanie staje się dla nich najważniejszym problemem państwowym – sprawą żaby, która wystraszyła pewną kobietę, zajęło się całe miasto. K. Gałczyński wyśmiewa również fakt, że właśnie rozwiązanie takich błahych spraw jest przyczyną dumy narodowej. Utwór ten pokazuje także, że społeczeństwo słucha „Wysokiej Figury”, czyli idzie za głosem osoby, która nie zajmuje się sprawami ważnymi dla kraju, ale – tak jak urzędnicy- błahostkami.

          Utwór „Strasna zaba” jest barwny i oryginalny. Wyróżnia się on zdecydowanie na tle innych wierszy okresu międzywojennego. W sposób satyryczny i groteskowy ukazuje dramat Polski po wojnie – brak urzędników potrafiących zadbać o losy ojczyzny, wyznaczających cele i realizujących je.

          Zgadzam się z postawą K. I. Gałczyńskiego. Władza po I Wojnie Światowej powinna starać się zjednoczyć Polaków i odbudować kraj, a nie zajmować się błahymi sprawami. Nie wnosiło to nic do ówczesnej sytuacji, a dawało jedynie złudny obraz, że cały czas coś się dzieje, a urzędnicy stale są zajęci poważnymi sprawami.

„Topielec”  Bolesław Leśmian – Analiza i Interpretacja

Warto przeczytać: {ln: Jak analizować wiersz? ' Analiza i interpretacja wiersza - jak?} oraz {ln: Środki poetyckie ' Czego nie wiesz o środkach poetyckich?}

1.       Biografia autora i cechy twórczości

Bolesław Leśmian i jego twórczość przypada na XX-lecie międzywojenne.

Analiza wiersza "Wolny przekład z Szekspira" Ewy Lipskiej

Miłość jest uczuciem niezwykłym, wszechogarniającym. Trudno wyjaśnić, na czym polega jej istota, udaje się to chyba jedynie poetom. Wiadomo jednak, że każdy z nas dąży do tego, aby poznać jej smak. Miłość to uczucie wzbogacające człowieka. Uczucie, które sprawia, że czuje się on szczęśliwy. Są różne rodzaje miłości: miłość do rodziców, dzieci, rodzeństwa, przyjaciół, a także ta, której najbardziej pragniemy - do osoby, z którą chcielibyśmy przeżyć całe swe życie, dla której jesteśmy gotowi zrobić niemal wszystko. Miłość jest podstawą ludzkiej egzystencji, daje chęć i siłę do życia. To uczucie, którego się nie zapomina. Kto raz go doświadczył, przeżył szczęście z nim związane, będzie za nim tęsknił i go szukał. Człowiek rodzi się po to by kochać i być kochanym.

Analiza wiersza „Wysokie drzewa" Leopolda Staffa

Warto przeczytać: {ln: Jak analizować wiersz? ' Analiza wiersza - jak?} oraz {ln: Środki poetyckie ' Prosto o środkach poetyckich}

Biografia autora:

W dwudziestoleciu miedzywojennym podejmuje się przekładu Kwiatków św. Franciszka, gdzie występuje motyw miłości bliźniego, pogodzenia ze światem, akceptacji cierpienia.

Analiza i interpretacja wiersza Monolog dla Kasandry - ćwiczenie

Uważnie przeczytaj artykuł {ln: Jak analizować wiersz (i interpretować)? ' Analiza i interpretacja wiersza}, w razie wątpliwości, potrzeby sięgaj do niego.

Przeczytaj wiersz Monolog dla Kasandry

1. Zapisz krótką biografia autorki
2. Odnajdź podstawowe cechy twórczości

Wstępna analiza wiersza "Monolog dla Kasandry"

1. Dokonaj analiza tytułu
   1. wyjaśnij pojęcie monolog
   2. zgromadź dostępną Ci wiedzę na temat Kasandry
   3. zastanów się nad formą tytułu co znaczą słowa monolog dla... Czy to to samo co monolo Kasandry?
2. Zastanów się nad datą utworu.
   1. Czy ma znaczenie dla treści?
   2. Czy jakieś wydarzenia historyczne, biograficzne miały wtedy miejsce?
3. Wyszukaj trudne pojęcia w tekście o zajmij stanowisko wobec ich ilości, co to oznacza?
4. Znajdź słowa-klucze w każdym wersie
   
   1. Zastanów się nad tym czego dotyczą. Pogrupuj je:

ZWERYFIKUJ WYNIKI PRACY - porównaj je z artykułem w dziale Sztuka analizy i interpretacji / współczesność Szymborska Monolog dla Kasandry

Analiza właściwa wiersza "Monolog dla Kasandry"

1. Kim jest nadawca w wierszu?
2. Kim jest Odbiorca wiersza?
3. Określ kod, czyli formę wiersza (konstrukcję środki stylistyczne, figury myśli, składnię)
4. Odnajdź Intertekstualności, czyli kontekst wiersza
   1. przywołana w wierszu epoka
   2. przywołana w wierszu filozofia
   3. przywołane w wierszu teksty
5. Rozpoznaj ostatecznie komunikat . Przeanalizuj każdy wers, zastanów się nad jego znaczeniem.

ZWERYFIKUJ WYNIKI PRACY - porównaj je z artykułem w dziale Sztuka analizy i interpretacji / współczesność Szymborska Monolog dla Kasandry

Interpretacja wiersza "Monolog dla Kasandry"

1. Napisz interpretację

Matura od 2015 roku. Zadania na poziom rozszerzony zostały oznaczone *.

"Inny świat" - Interpretacja

Klucz interpretacyjny"Innego świata" stanowią rozdziały:

Interpretacja Odprawy posłów greckich Jana Kochanowskiego

Pisząc o interpretacji Odprawy posłów greckich, należy pamiętać, że wg wielu badaczy literatury Kochanowski nie czynił aluzji do sytuacji państwa polskiego. Dzięki temu powstał utwór uniwersalny, który można odnieść do Polski i każdego innego kraju. Gdyby jednak koniecznie doszukiwać się aluzji do Polski, to interpretacja dramatu powinna skupić się na kilku aspektach.

1. krytyka
   1. króla
      1. król otwiera naradę nie stara się wpłynąć na decyzję posłów, gotów jest podporządkować się woli większości. 
      2. jako władca powinien bardziej bronić interesu narodu. 
      3. władza królewska była za słaba, a sam władca zbyt uległy (aluzje dotyczą Zygmunta Augusta). 
2. magnaterii 
   1. Aleksander 
      1. typowy magnat
      2. pyszny, pewny siebie 
      3. zależy mu tylko na własnych sprawach, nie liczy się z dobrem narodu 
      4. w dążeniu do celu gotów jest posłużyć się podstępem, przekupstwem, szantażem.
   2. Antenor 
      1. pozytywny przykład magnata 
      2. przegrywa 
   3. zwyciężają ludzie pokroju Aleksandra 
   4. przekupni posłowie w rodzaju Iketaona 
   5. Jeśli tacy będą decydować o losach Polski upadnie podobnie jak Troja. 
3. sejmu
   1. Rada Trojańska - obraz polskiego sejmu 
   2. chaos 
   3. bezmyślne decyzje posłów 
   4. kierują się emocjami 
   5. są przekupni 
   6. zagłuszanie przeciwników 
4. młodzieży 
   1. zawarta w wypowiedzi Ullisesa 
   2. ustawicznie próżnuje 
   3. doprowadza rody i kraj do ruiny 
   4. darmozjady 
   5. niewielu nadaje się by służyć ojczyźnie 
   6. myślą tylko o sobie, 
   7. zatracili honor i wstyd, 
   8. taka młodzież zgubi każde państwo. 
5. negatywne zjawiska rodzą obawę o przyszłość kraju. Z Polską może stać się to samo co z Troią 
   1. proroctwo Kasandry 
   2. monolog Ullisesa: "O nierządne królestwo i zginienia bliskie, / gdzie ani prawa ważą ani sprawiedliwość ma miejsce, / ale wszystko złotem kupić trzeba". 
   3. apel do rządzących, w słowach Chóru: 
      1. "Wy, którzy Pospolitą Rzeczą władacie...."
6. rozwiązania 
   1. wzmocnić władzę królewską; 
   2. ograniczyć wpływy magnaterii; 
   3. uporządkować obrady sejmowe; 
   4. wzmocnić dyscyplinę; 
   5. lepiej wychować młodzież. 

Pisanie interpretacji porównawczej

Język polski. Pisemna matura od 2015 r. - poziom rozszerzony

Interpretacja porównawcza utworów literackich

Interpretacja porównawcza utworów literackich stanowi jedyną alternatywę dla wypracowaniana maturze pisemnej z języka polskiego (poziom rozszerzony). Interpretacja tekstu poetyckiego powinna przybrać formę dłuższej wypowiedzi argumentacyjnej.

Wypracowanie nie może liczyć mniej niż 300 słów.

Język polski. Matura 2015. Poziom rozszerzony. Wypowiedź argumentacyjna - interpretacja porównawcza utworów literackich.

Artykuł zawiera opracowane przez CKE i OKE przykładowe zadanie, składające się z tematu i fragmentu tekstu, które mogłoby się pojawić na maturze z języka polskiego od 2015 roku. Uczeń ma na jego podstawie sporządzić wypowiedź argumentacyjną. Znajdziesz tu również interpretację porównawczą 2 utworów literackich - przykład wypowiedzi argumentacyjnej.

Język polski. Matura 2015. Poziom rozszerzony. Wypowiedź argumentacyjna - interpretacja porównawcza utworów literackich.

Artykuł zawiera opracowane przez CKE i OKE przykładowe zadanie, składające się z tematu i fragmentu tekstu, które mogłoby się pojawić na maturze z języka polskiego od 2015 roku. Uczeń ma na jego podstawie sporządzić wypowiedź argumentacyjną. Znajdziesz tu również interpretację porównawczą 2 utworów poetyckich - przykład wypowiedzi argumentacyjnej.