pieśń
pieśń
-
Baka Józef - "Poezje"
Zbiór odnośników do utworów zgromadzonych w dwóch tomikach poezji księdza Józefa Baki. Ciekawa, oryginalna, zabawna i poruszająca. Warto wiec po nią sięgnąć po lekcja języka polskiego...
-
Dziady 3. Pieśń zemsty - interpretacja
Pieśń bluźniercza Konrada
Artykuł zawiera interpretację pieśni zemsty zaśpiewanej przez Konrada w więzieniu w klasztorze Bazylianów w 1. scenie III części Dziadów Adama Mickiewicza. Ta pieśń spowodowała opętanie Konrada i jest pierwszym przejawem, że bohater ten wybrał drogę potępieńca.
-
Dziady 3. Pieśń zemsty - tekst
Pieśń bluźniercza Konrada
Artykuł zawiera tekst pieśni zemsty zaśpiewanej przez Konrada w więzieniu w klasztorze Bazylianów w 1. scenie III części Dziadów Adama Mickiewicza. Ta pieśń spowodowała opętanie Konrada i jest pierwszym przejawem, że bohater ten wybrał drogę potępieńca.
-
Dziady 3. Piosenka Jankowskiego
Piosenka Jankowskiego
Artykuł zawiera tekst piosenki (pieśń bluźnierczą) zaśpiewanej przez Jankowskiego w więzieniu w klasztorze Bazylianów w I scenie III części Dziadów Adama Mickiewicza. Ta pieśń spowodowała, że Konrad się zdenerwował i stanął w obronie Maryi.
-
Dziady 3. Piosenka Jankowskiego - interpretacja
Interpetacja Piosenki Jankowskiego
Artykuł zawiera interpretację piosenki Jankowskiego zaśpiewanej w więzieniu w klasztorze Bazylianów w I scenie III części Dziadów Adama Mickiewicza. Ta pieśń spowodowała, że Konrad się zdenerwował i stanął w obronie Maryi.
-
Dzieje Tristana i Izoldy
Dzieje Tristana i Izoldy oprac. J. Bedier
DZIECIĘCTWO TRISTANA
Zapewne nazwano by cię lepiej:Piękna Młodości uśmiechnięta!Gotfryd ze StrasburgaPanowie miłościwi, czy wola wasza usłyszeć piękną opowieść o miłości i śmierci? To rzecz o Tristanie i Izoldzie królowej. Słuchajcie, w jaki sposób w wielkiej radości, w wielkiej żałobie miłowali się, później zasię pomarli w tym samym dniu, on przez nią, ona przez niego.Za dawnych czasów król Marek panował w królestwie Kornwalii. Dowiedziawszy się, iż nieprzyjaciele niepokoją go, Riwalen, król ziemi lońskiej, przebył morze, aby mu spieszyć z pomocą. Służył mu mieczem i radą nie gorzej od szczerego lennika i tak wiernie, iż Marek dał mu w nagrodę piękną Blancheflor, swą siostrę, którą król Riwalen miłował przedziwną miłością. Pojął ją za żonę w klasztorze tyntagielskim. Ale ledwie ją zaślubił, doszła go wieść, iż dawny nieprzyjaciel, diuk Morgan, spadłszy na ziemię lońską pustoszy jego grody, pola i miasta. Riwalen narządził pośpiesznie okręty i powiódł Blancheflor, wówczas już brzemienną, ku swej dalekiej ziemi. Przybił do lądu naprzeciw zamku w Kanoel, powierzył królowę pieczy marszałka Rohałta, którego wszyscy dla jego wierności wołali pięknym mianem Rohałt Dzierżący Słowo; następnie zebrawszy baronów odjechał na wojnę. Blancheflor czekała go długo. Niestety, nie miał wrócić. Pewnego dnia dowiedziała się, że diuk Morgan zabił go zdradą. Nie płakała po mężu; nikt nie usłyszał krzyku ani lamentu; ale członki jej stały się wątłe i słabe; dusza żądała pilnym pragnieniem wydostać się z ciała. Darmo Rohałt silił się pocieszyć. - Królowo - mówił - nic się nie zyska przydając żałobę żałobie. Żali każdemu, kto się rodzi, nie jest pisane umierać? Niech Bóg przytuli umarłe, a ochrania żywe!... Ale ona nie chciała słuchać. Trzy dni czekała, aż podąży za swym drogim panem. Czwartego dnia wydała na świat syna; za czym wziąwszy go w ramiona: - Synu - rzekła - długo pragnęłam cię ujrzeć; i widzę najpiękniejszą istotę, jaką kiedykolwiek niewiasta nosiła w żywocie. Smutna zległam, smutne jest to pierwsze święto, które ci wyprawiam, z twojej przyczyny smutno mi jest umierać. Ze więc przybyłeś na ziemię przez smutek, imię twoje będzie Tristan. Rzekłszy te słowa ucałowała go i, ucałowawszy, natychmiast umarła. Rohałt Dzierżący Słowo przygarnął sierotę. Już ludzie diuka Morgana wdzierali się do zamku; w jakiż sposób Rohałt zdołałby długo wytrzymać bitwę? Słusznie powiadają: "Insza rzecz dzielność, insza szaleństwo", mus mu był zdać się na łaskę diuka Morgana. Ale z obawy, by Morgan nie zamordował Riwalenowego syna, marszałek podał go za własne dziecię i chował ze swymi.
-
Gałka Andrzej z Dobczyna - "Pieśń o Wiklefie"
ANDRZEJA GAŁKI Z DOBCZYNA PIEŚŃ O WIKLEFIELachowie, Niemcowie,
wszystcy językowie,
wątpicie li w mowie
i wszemu pisma słowie,
Wiklef prawdę powie.
Fragment pochodzi ze strony, na której znajdziesz ciąg dalszy:
BIBLIOTEKA LITERATURY POLSKIEJ W INTERNECIE -
Interpretacja porównawcza: Pieśń XXV, Drogi kąciku porad*
Język polski. Matura 2015. Poziom rozszerzony. Wypowiedź argumentacyjna - interpretacja porównawcza utworów literackich.
Artykuł zawiera opracowane przez CKE i OKE przykładowe zadanie, składające się z tematu i fragmentu tekstu, które mogłoby się pojawić na maturze z języka polskiego od 2015 roku. Uczeń ma na jego podstawie sporządzić wypowiedź argumentacyjną. Znajdziesz tu również interpretację porównawczą 2 utworów poetyckich - przykład wypowiedzi argumentacyjnej.
-
Karpiński Franciszek - "Dumy i elegie"
Kolejny przejaw sentymentalnej postawy oświeceniowego poety jakim był Franciszek Karpiński, czyli "Dumy i elegie" napisane w języku polskim.
-
Karpiński Franciszek - "Pieśni nabożne"
Prawdziwy i nieomal kompletny zbiór pieśni nabożnych Franciszka Karpińskiego.
Franciszek Karpiński: Pieśni nabożne - tekst
Karpiński Franciszek jest autorem wielu doskonale znanych pieśni kościelny (w tym kolęd). Trwałość jego utworów świadczy o wielkiej sile jego słowa poetyckiego i w pewnym stopniu również o uniwersalności przedstawianych w tych tekstach prawd.
-
Karpiński Franciszek - "Sielanki i wiersze miłosne"
W szkole na języku polskim poznaje się Franciszka Karpińskiego jako wybitnego przedstawiciela sentymentalizmu, czyli oświeceniowego nurtu zwiastującego nową epokę. Oto teksty, które w największym stopniu pozwalają na taką opinię.
SIELANKI I WIERSZE MIŁOSNE
DO JUSTYNY. TĘSKNOŚĆ NA WIOSNĘ
Już tyle razy słońce wracało...
POŻEGNANIE Z LINDORĄ W GÓRACH
Pódźmy na koniec smutnego Kluczowa.
ROZSTANIE SIĘ MEDONA
Rzucając trzodę i dawne koszary,
KORYDON SMUTNY NA ŚMIERĆ PALMIRY
Korydon dopadł pożądanej ciszy,
LAURA I FILON
Już miesiąc zeszedł, psy się uśpiły,
PASTERZ DO OWIECZKI STRACONEJ
Na te bezdroża, owco ulubiona,
NICE DO NIESTATECZNEGO
Już wiosna kończy odmiany,
DO MOTYLA
O jakież skrzydełka jego!
DO SKOWRONKA
Skowronku, cóż cię tak rano zbudziło?
PIEŚN PASTERSKA DO ZOSI
W Zosi wszystkie me żądze,
MAZUREK
Dobranoc, Jacenta,
PRZYPOMNIENIE DAWNEJ MIŁOŚCI
Potok płynie doliną,
PIEŚŃ MAZURSKA
Dla hożej swojej żony...
SZCZĘŚCIE PRZY DORYDZIE
Kiedy ja usiędę koło mej Dorydy,
DO MOJEJ PRZYSZŁEJ
Ty, co mym będziesz przywarom ulegać...
JUŻ JA NIE TEN
Lata moje ustąpiły,
Spis pochodzi ze strony:
-
Kim był wajdelota, czym była pieśń? - Konrad Wallenrod
Konspekt (scenariusz) lekcji języka polskiego
-
Szkoła: ZS nr 6 w Jastrzębiu Zdroju
-
Klasa: II B
-
Przedmiot: język polski
-
Prowadzący: Arkadiusz Żmij – nauczyciel kontraktowy
-
Program: Między tekstami
-
Temat lekcji: Kim był wajdelota, czym była pieśń?
-
Cele lekcji:
-
ogólny: budowanie wiedzy o romantyzmie
-
cele szczegółowe:
-
uczeń potrafi wyjaśnić jaką rolę przypisują romantycy pieśni gminnej (literaturze) i łączyć ją z pojęciem tożsamości narodowej
-
rozumieć nowe – romantyczne stanowisko w kwestii narodu polskiego
-
uczeń potrafi opisać cechy pieśni gminnej
-
uczeń zna, rozumie i poprawnie stosuje pojęcia: arka przymierza, wajdelota, pieśń/wieść gminna
-
-
-
Metody dydaktyczne:
-
analizy i interpretacji
-
pracy w grupach metodą kart pracy
-
heurezy
-
-
Środki dydaktyczne:
-
Podręcznik (fragment pieśni Wajdeloty o wieści gminnej),
-
"Biblia Tysiąclecia"
-
„Słownik mitów i tradycji kultury” Władysława Kopalińskiego
-
-
Formy pracy:
-
zbiorowa
-
wykładu
-
-
Bibliografia:
-
T. Renk, T. Witkowska: Między tekstami, język polski, poradnik dla nauczyciela cz.3, Gdańsk: GWP, 2004 r.
-
S. Rosiek, E. Nawrocka, B. Oleksewicz, G. Tomaszewska: Między tekstami, język polski, poradnik dla nauczyciela cz.3, Gdańsk: GWP, 2004 r.
-
Konspekt właściwy:
I Ogniwo wstępne: ok. 7'
-etap organizacyjny
-stworzenie sytuacji problemowej:
-
Krótkie przypomnienie podstawowych informacji o „Konradzie Wallenrodzie” Adama Mickiewicza. (cena spiskowania, makiawelizm, symbolika sceny śmierci, walka A. Mickiewicza z cenzurą)
-
Czym jest pieśń w Wielkiej Improwizacji?
II Ogniwo centralne
-
Podział klasy na grupy zadaniowe i rozdanie kart pracy.
-
Praca w grupach ok. 10'
-
G1 – Słownikowe znaczenie „arki przymierza”
-
Odnajdź w termin „arka przymierza” w „Słowniku mitów i tradycji kultury” Władysława Kopalińskiego
-
przeczytaj fragment „Konrada Wallenroda” A. Mickiewicza z podręcznika i dokonaj szkicowej analizy interpretacji
-
kontroluj poprawność prezentacji poszczególnych grup
-
-
G2 – Kontekst Biblijny
-
analiza fragmentów Biblii zawierających frazę „arka przymierza”: K. Sędziów 20:24-30; 1. K. Samuela 4:2-7
-
czym jest tu „arka przymierza”? Jaką funkcję pełni w społeczeństwie?
-
przeczytaj fragment Konrada Wallenroda z podręcznika
-
-
G3 – Arka przymierza w „Konradzie Wallenrodzie” A. Mickiewicza
-
jak rozumiana jest tu „arka przymierza”
-
wynotuj jej cechy
-
określ jaką rolę ma spełnić „arka przymierza”
-
przeczytaj cały fragment „Konrada Wallenroda” A. Mickiewicza z podręcznika
-
-
G4 – Kim byli wajdeloci?
-
przeczytaj definicję Kazimierza Władysława Wojcickiego i odnajdź w niej funkcje jakie pełnili w społeczeństwie litewskim wajdeloci
-
Kto w „Konradzie Wallenrodzie” jest wajdelotą?
-
Przeczytaj cały fragment „Konrada Wallenroda” A. Mickiewicza z podręcznika
-
-
G5 – Pieśń gminna strofy 1-3
-
co dają porównania pieśni gminnej do Arki przymierza, Archanioła, apostrofy i jaką funkcję pełnią?
-
wynotuj cechy pieśni gminnej
-
Przeczytaj cały fragment „Konrada Wallenroda” A. Mickiewicza z podręcznika
-
-
G6 – Pieśń gminna strofy 4-5
-
kto ją wykonuje w przedostatniej strofie? Dlaczego? Kim są „ojcowie bezdzietni”?
-
Jaki efekt uzyskuje poeta porównując w ostatniej strofie pieśń gminną do trąby archanioła?
-
Przeczytaj cały fragment „Konrada Wallenroda” A. Mickiewicza z podręcznika
-
-
-
Prezentacja wniosków (maksymalnie pięciominutowe wystąpienia) ok. 25'
III Ogniwo końcowe:
Wnioski ogólne, które mają odpowiedzieć na pytania:
-
Kto wg romantyków stanowi naród polski? Jak było do tej pory?
-
Co (zdaniem romantyków) jest źródłem tożsamości narodowej Polaków?
-
Czy zdaniem A. Mickiewicza Polska przetrwa mimo że spłonęła i obróciła się w ruinę?
-
***Przeanalizujcie również drzeworyt zamieszony w podręczniku.
-
-
Kochanowski Jan - "Pieśń Świętojańska o Sobótce"
Jan Kochanowski
Pieśń Świętojańska o SobótceGdy słońce Raka zagrzewa,
A słowik więcej nie spiewa,
Sobótkę, jako czas niesie,
Zapalono w Czarnym Lesie.
Tam goście, tam i domowi
Sypali się ku ogniowi;
Bąki za raz troje graty
A sady się sprzeciwiały.
Fragment pochodzi ze strony na której znajdziesz ciąg dalszy:
BIBLIOTEKA LITERATURY POLSKIEJ W INTERNECIE -
Kochanowski Jan - "Pieśni"
Jan Kochanowski Pieśni - tekst
Teksty Pieśni Jana Kochanowskiego.
Nikomu, albo raczej wszytkim, swoje księgi
Daję. By kto nie mniemał (strach to bowiem tęgi),
Że za to trzeba co dać, wszyscy darmo miejcie.
O drukarzu nie mówię, z tym się zrozumiejcie.KSIĘGI PIERWSZE
KSIĘGI WTÓRE
Byś wszystko złoto posiadł, które - powiadają -
Przeciwne chmury słońce nam zakryły...
Serce roście patrząc na te czasy!
Nie dbam, aby zimne skały...
Dzbanie mój pisany,
Nie wierz Fortunie, co siedzisz wysoko;
Złota to strzała i krom wszego jadu była,
W twardej kamiennej wieży i za troistymi...
Kto ma swego chleba,
Wieczna sromota i nienagrodzona...
Acz mię twa droga, miła, barzo boli,
Królewno lutnie złotej i rymów pociesznych,
Trudna rada w tej mierze: przyjdzie się rozjechać,
Słońce pali, a ziemia idzie w popiół prawie,
Gdzieśkolwiek jest, Bożeć, pośli dobrą godzinę!
Nie frasuj sobie, Mikołaju, głowy,
Chcemy sobie być radzi?
Nie porzucaj nadzieje,
Kto mi dał skrzydła, kto mię odział pióry...
Może kto ręką sławy dostać w boju,
Stronisz przede mną, Neto nietykana,
Stateczny umysł pamiętaj zachować,
Muszę wyznać, bo się już nie masz na co chować:
Nie masz, i po drugi raz nie masz wątpliwości,
O piękna nocy nad zwyczaj tych czasów,
Panu dzięki oddawajmy,
Patrzaj, jako śnieg po górach się bieli,
Wy, którzy pospolitą rzeczą władacie,
Nie za staraniem ani prze mą sprawę,
Nie zawżdy Apollo strzela,
Królom moc na poddane i zwierzchność dana,
Nic po tych zbytnich potrawach; nic po tym...
Słońce już padło, ciemna noc nadchodzi,
Niegodzien tego ten świat zawikłany,
Czołem za cześć, łaskawy mój panie sąsiedzie,
Ucieszna lutni, w której słodkie strony...
Żal mi cię, niebogo,
Jest kto, co by wzgardziwszy te doczesne rzeczy...
Miło szaleć, kiedy czas po temu,
Jaką, rozumiesz, zazdrość zjednałeś sobie,
Ty spisz, a ja sam na dworze...
Srogie łańcuchy na swym sercu czuję;
Rozumie mój, prózno się masz frasować:
Proszę, jesli się z tobą co śpiewało,
Nieźle czasem zamilczeć, co człowieka boli,
Nie zawżdy, piękna Zofija,
Zegar, słyszę, wybija,
Niezwykłym i nie leda piórem opatrzony...
Użałuj się, kto dobry, a potłucz zawiasy
Czego chcesz od nas, Panie, za Twe hojne dary?
Fragment i spis pochodzi ze strony:
BIBLIOTEKA LITERATURY POLSKIEJ W INTERNECIE -
Krasicki Ignacy - "Antymonachomachia"
Ignacy Krasicki "Antymonachomachia"
To kolejny po "Monachomachii" poemat heroikomiczny, który w zamyśle krytyki mial być odwołaniem swego pierwozoru. Za sprawą geniuszu i odwagi autora w istocie rzeczy staje się jednak kolejnym ciosem wymierzonym w kler i bezlitośnie obnażającym słabości ówczesnego Kościoła. Niestety, o tym dziele na języku polskim już się raczej nie mówi, a szkoda...
PLAN ANTYMONACHOMACHII
PIEŚŃ PIERWSZA
PIEŚŃ DRUGA
PIEŚŃ TRZECIA
PIEŚŃ CZWARTA
PIEŚŃ PIĄTA
PIEŚŃ SZÓSTA
Spis pochodzi ze strony:
BIBLIOTEKA LITERATURY POLSKIEJ W INTERNECIE -
Krasicki Ignacy - "Monachomachia"
Ignacy Krasicki "Monachomachia"
Ten (poznawany na jezyku polskim) oświeceniowy poemat heroikomiczny napisany przez XBW (Księcia Biskupa Warmińskiego) został wydrukowany wbrew woli autora (dlaczego? - przeczytaj, choć fragment, a bedzie to dla Ciebie oczywiste!) i stał sie przyczyną potężnej fali krytyki wobec Krasickiego (zmuszono go, by napisał kolejny tekst, w którym to wszystko odwoła, czyli Antymonchomachię. Jest on jednocześnie świadectwem otwartości oświeceniowych umysłów i gotowości do krytyki i naprawy nawet takiej instytucji jak Kościół...
PIEŚŃ PIERWSZA
PIEŚŃ DRUGA
PIEŚŃ TRZECIA
PIEŚŃ CZWARTA
PIEŚŃ PIĄTA
PIEŚŃ SZÓSTA
Spis pochodzi ze strony:
BIBLIOTEKA LITERATURY POLSKIEJ W INTERNECIEPieśń o Rolandzie
Autor nieznany
Pieśń słoneczna albo pochwała stworzeń
Pieśń słoneczna albo
pochwała stworzeń1Najwyższy, wszechmogący, dobry Panie,
Twoja jest sława, chwała i cześć,
i wszelkie błogosławieństwo (por. Ap 4, 9. 11).
2Tobie jednemu, Najwyższy, one przystoją
i żaden człowiek nie jest godny wymówić Twego Imienia
3Pochwalony bądź, Panie mój,
ze wszystkimi Twymi stworzeniami (por. Tb 8, 7),
szczególnie z panem bratem słońcem,
przez które staje się dzień i nas przez nie oświecasz.
4I ono jest piękne i świecące wielkim blaskiem:
Twoim, Najwyższy jest wyobrażeniem.Ciąg dalszy znajdziesz na stronie, z której pochodzi ten fragment:
http://www.ofmconv.pl/Franciszek/modl007.htmlRacje Rolanda - Pieśń o Rolandzie
Racje Rolanda
Czy Roland postąpił słusznie? Jakie alternatywy miał do wyboru Roland?
Celem tego opracowania w postaci tabeli jest ukazanie trudności wyboru rycerza hrabiego Rolanda oraz wskazanie alternatyw wraz z ich konsekwencjami dla bohatera i świata, w którym żył.Sęp-Szarzyński Mikołaj - "Rytmy abo wiersze polskie"
Strona 1 z 2