pieśń

pieśń

  • Baka Józef - "Poezje"

    Zbiór odnośników do utworów zgromadzonych w dwóch tomikach poezji księdza Józefa Baki. Ciekawa, oryginalna, zabawna i poruszająca. Warto wiec po nią sięgnąć po lekcja języka polskiego...

  • Dziady 3. Pieśń zemsty - interpretacja

    Pieśń bluźniercza Konrada

    Artykuł zawiera interpretację pieśni zemsty zaśpiewanej przez Konrada w więzieniu w klasztorze Bazylianów w 1. scenie III części Dziadów Adama Mickiewicza. Ta pieśń spowodowała opętanie Konrada i jest pierwszym przejawem, że bohater ten wybrał drogę potępieńca.

  • Dziady 3. Pieśń zemsty - tekst

    Pieśń bluźniercza Konrada

    Artykuł zawiera tekst pieśni zemsty zaśpiewanej przez Konrada w więzieniu w klasztorze Bazylianów w 1. scenie III części Dziadów Adama Mickiewicza. Ta pieśń spowodowała opętanie Konrada i jest pierwszym przejawem, że bohater ten wybrał drogę potępieńca.

  • Dziady 3. Piosenka Jankowskiego

    Piosenka Jankowskiego

    Artykuł zawiera tekst piosenki (pieśń bluźnierczą) zaśpiewanej przez Jankowskiego w więzieniu w klasztorze Bazylianów w I scenie III części Dziadów Adama Mickiewicza. Ta pieśń spowodowała, że Konrad się zdenerwował i stanął w obronie Maryi.

  • Dziady 3. Piosenka Jankowskiego - interpretacja

    Interpetacja Piosenki Jankowskiego

    Artykuł zawiera interpretację piosenki Jankowskiego zaśpiewanej w więzieniu w klasztorze Bazylianów w I scenie III części Dziadów Adama Mickiewicza. Ta pieśń spowodowała, że Konrad się zdenerwował i stanął w obronie Maryi.

  • Dzieje Tristana i Izoldy


    Dzieje Tristana i Izoldy oprac. J. Bedier


    DZIECIĘCTWO TRISTANA

    Zapewne nazwano by cię lepiej:
    Piękna Młodości uśmiechnięta!
    Gotfryd ze Strasburga

    Panowie miłościwi, czy wola wasza usłyszeć piękną opowieść o miłości i śmierci? To rzecz o Tristanie i Izoldzie królowej. Słuchajcie, w jaki sposób w wielkiej radości, w wielkiej żałobie miłowali się, później zasię pomarli w tym samym dniu, on przez nią, ona przez niego.
    Za dawnych czasów król Marek panował w królestwie Kornwalii. Dowiedziawszy się, iż nieprzyjaciele niepokoją go, Riwalen, król ziemi lońskiej, przebył morze, aby mu spieszyć z pomocą. Służył mu mieczem i radą nie gorzej od szczerego lennika i tak wiernie, iż Marek dał mu w nagrodę piękną Blancheflor, swą siostrę, którą król Riwalen miłował przedziwną miłością.
    Pojął ją za żonę w klasztorze tyntagielskim. Ale ledwie ją zaślubił, doszła go wieść, iż dawny nieprzyjaciel, diuk Morgan, spadłszy na ziemię lońską pustoszy jego grody, pola i miasta. Riwalen narządził pośpiesznie okręty i powiódł Blancheflor, wówczas już brzemienną, ku swej dalekiej ziemi. Przybił do lądu naprzeciw zamku w Kanoel, powierzył królowę pieczy marszałka Rohałta, którego wszyscy dla jego wierności wołali pięknym mianem Rohałt Dzierżący Słowo; następnie zebrawszy baronów odjechał na wojnę.
    Blancheflor czekała go długo. Niestety, nie miał wrócić. Pewnego dnia dowiedziała się, że diuk Morgan zabił go zdradą. Nie płakała po mężu; nikt nie usłyszał krzyku ani lamentu; ale członki jej stały się wątłe i słabe; dusza żądała pilnym pragnieniem wydostać się z ciała. Darmo Rohałt silił się pocieszyć.
    - Królowo - mówił - nic się nie zyska przydając żałobę żałobie. Żali każdemu, kto się rodzi, nie jest pisane umierać? Niech Bóg przytuli umarłe, a ochrania żywe!...
    Ale ona nie chciała słuchać. Trzy dni czekała, aż podąży za swym drogim panem. Czwartego dnia wydała na świat syna; za czym wziąwszy go w ramiona:
    - Synu - rzekła - długo pragnęłam cię ujrzeć; i widzę najpiękniejszą istotę, jaką kiedykolwiek niewiasta nosiła w żywocie. Smutna zległam, smutne jest to pierwsze święto, które ci wyprawiam, z twojej przyczyny smutno mi jest umierać. Ze więc przybyłeś na ziemię przez smutek, imię twoje będzie Tristan.
    Rzekłszy te słowa ucałowała go i, ucałowawszy, natychmiast umarła.
    Rohałt Dzierżący Słowo przygarnął sierotę. Już ludzie diuka Morgana wdzierali się do zamku; w jakiż sposób Rohałt zdołałby długo wytrzymać bitwę? Słusznie powiadają: "Insza rzecz dzielność, insza szaleństwo", mus mu był zdać się na łaskę diuka Morgana. Ale z obawy, by Morgan nie zamordował Riwalenowego syna, marszałek podał go za własne dziecię i chował ze swymi.




  • Gałka Andrzej z Dobczyna - "Pieśń o Wiklefie"


    ANDRZEJA GAŁKI Z DOBCZYNA PIEŚŃ O WIKLEFIE

    Lachowie, Niemcowie,
    wszystcy językowie,
    wątpicie li w mowie
    i wszemu pisma słowie,
    Wiklef prawdę powie.

    Fragment pochodzi ze strony, na której znajdziesz ciąg dalszy:
    BIBLIOTEKA LITERATURY POLSKIEJ W INTERNECIE
  • Interpretacja porównawcza: Pieśń XXV, Drogi kąciku porad*

    Język polski. Matura 2015. Poziom rozszerzony. Wypowiedź argumentacyjna - interpretacja porównawcza utworów literackich.

    Artykuł zawiera opracowane przez CKE i OKE przykładowe zadanie, składające się z tematu i fragmentu tekstu, które mogłoby się pojawić na maturze z języka polskiego od 2015 roku. Uczeń ma na jego podstawie sporządzić wypowiedź argumentacyjną. Znajdziesz tu również interpretację porównawczą 2 utworów poetyckich - przykład wypowiedzi argumentacyjnej.

  • Karpiński Franciszek - "Dumy i elegie"

    Kolejny przejaw sentymentalnej postawy oświeceniowego poety jakim był Franciszek Karpiński, czyli "Dumy i elegie" napisane w języku polskim.

     

  • Karpiński Franciszek - "Pieśni nabożne"

    Prawdziwy i nieomal kompletny zbiór pieśni nabożnych Franciszka Karpińskiego.

    Franciszek Karpiński: Pieśni nabożne - tekst

    Karpiński Franciszek jest autorem wielu doskonale znanych pieśni kościelny (w tym kolęd). Trwałość jego utworów świadczy o wielkiej sile jego słowa poetyckiego i w pewnym stopniu również o uniwersalności przedstawianych w tych tekstach prawd.

  • Karpiński Franciszek - "Sielanki i wiersze miłosne"

    W szkole na języku polskim poznaje się Franciszka Karpińskiego jako wybitnego przedstawiciela sentymentalizmu, czyli oświeceniowego nurtu zwiastującego nową epokę. Oto teksty, które w największym stopniu pozwalają na taką opinię.

     

    SIELANKI I WIERSZE MIŁOSNE

    DO JUSTYNY. TĘSKNOŚĆ NA WIOSNĘ

    Już tyle razy słońce wracało...

    POŻEGNANIE Z LINDORĄ W GÓRACH

    Pódźmy na koniec smutnego Kluczowa.

    ROZSTANIE SIĘ MEDONA

    Rzucając trzodę i dawne koszary,

    KORYDON SMUTNY NA ŚMIERĆ PALMIRY

    Korydon dopadł pożądanej ciszy,

    LAURA I FILON

    Już miesiąc zeszedł, psy się uśpiły,

    PASTERZ DO OWIECZKI STRACONEJ

    Na te bezdroża, owco ulubiona,

    NICE DO NIESTATECZNEGO

    Już wiosna kończy odmiany,

    DO MOTYLA

    O jakież skrzydełka jego!

    DO SKOWRONKA

    Skowronku, cóż cię tak rano zbudziło?

    PIEŚN PASTERSKA DO ZOSI

    W Zosi wszystkie me żądze,

    MAZUREK

    Dobranoc, Jacenta,

    PRZYPOMNIENIE DAWNEJ MIŁOŚCI

    Potok płynie doliną,

    PIEŚŃ MAZURSKA

    Dla hożej swojej żony...

    SZCZĘŚCIE PRZY DORYDZIE

    Kiedy ja usiędę koło mej Dorydy,

    DO MOJEJ PRZYSZŁEJ

    Ty, co mym będziesz przywarom ulegać...

    JUŻ JA NIE TEN

    Lata moje ustąpiły,

     

     

     

     

    Spis pochodzi ze strony:

  • Kim był wajdelota, czym była pieśń? - Konrad Wallenrod

    Konspekt (scenariusz) lekcji języka polskiego

    1. Szkoła: ZS nr 6 w Jastrzębiu Zdroju

    2. Klasa: II B

    3. Przedmiot: język polski

    4. Prowadzący: Arkadiusz Żmij – nauczyciel kontraktowy

    5. Program: Między tekstami

    6. Temat lekcji: Kim był wajdelota, czym była pieśń?

    7. Cele lekcji:

      1. ogólny: budowanie wiedzy o romantyzmie

      2. cele szczegółowe:

        • uczeń potrafi wyjaśnić jaką rolę przypisują romantycy pieśni gminnej (literaturze) i łączyć ją z pojęciem tożsamości narodowej

        • rozumieć nowe – romantyczne stanowisko w kwestii narodu polskiego

        • uczeń potrafi opisać cechy pieśni gminnej

        • uczeń zna, rozumie i poprawnie stosuje pojęcia: arka przymierza, wajdelota, pieśń/wieść gminna

    8. Metody dydaktyczne:

      1. analizy i interpretacji

      2. pracy w grupach metodą kart pracy

      3. heurezy

    9. Środki dydaktyczne:

      1. Podręcznik (fragment pieśni Wajdeloty o wieści gminnej),

      2. "Biblia Tysiąclecia"

      3. „Słownik mitów i tradycji kultury” Władysława Kopalińskiego

    10. Formy pracy:

      1. zbiorowa

      2. wykładu

    11. Bibliografia:

      1. T. Renk, T. Witkowska: Między tekstami, język polski, poradnik dla nauczyciela cz.3, Gdańsk: GWP, 2004 r.

      2. S. Rosiek, E. Nawrocka, B. Oleksewicz, G. Tomaszewska: Między tekstami, język polski, poradnik dla nauczyciela cz.3, Gdańsk: GWP, 2004 r.

     

    Konspekt właściwy:

    I Ogniwo wstępne: ok. 7'

     

    -etap organizacyjny

    -stworzenie sytuacji problemowej:

    1. Krótkie przypomnienie podstawowych informacji o „Konradzie Wallenrodzie” Adama Mickiewicza. (cena spiskowania, makiawelizm, symbolika sceny śmierci, walka A. Mickiewicza z cenzurą)

    2. Czym jest pieśń w Wielkiej Improwizacji?

    II Ogniwo centralne

    1. Podział klasy na grupy zadaniowe i rozdanie kart pracy.

    2. Praca w grupach ok. 10'

      1. G1 – Słownikowe znaczenie „arki przymierza”
        1. Odnajdź w termin „arka przymierza” w „Słowniku mitów i tradycji kultury” Władysława Kopalińskiego

        2. przeczytaj fragment „Konrada Wallenroda” A. Mickiewicza z podręcznika i dokonaj szkicowej analizy interpretacji

        3. kontroluj poprawność prezentacji poszczególnych grup

      2. G2 – Kontekst Biblijny
        1. analiza fragmentów Biblii zawierających frazę „arka przymierza”: K. Sędziów 20:24-30; 1. K. Samuela 4:2-7

        2. czym jest tu „arka przymierza”? Jaką funkcję pełni w społeczeństwie?

        3. przeczytaj fragment Konrada Wallenroda z podręcznika

      3. G3 – Arka przymierza w „Konradzie Wallenrodzie” A. Mickiewicza
        1. jak rozumiana jest tu „arka przymierza”

        2. wynotuj jej cechy

        3. określ jaką rolę ma spełnić „arka przymierza”

        4. przeczytaj cały fragment „Konrada Wallenroda” A. Mickiewicza z podręcznika

      4. G4 – Kim byli wajdeloci?
        1. przeczytaj definicję Kazimierza Władysława Wojcickiego i odnajdź w niej funkcje jakie pełnili w społeczeństwie litewskim wajdeloci

        2. Kto w „Konradzie Wallenrodzie” jest wajdelotą?

        3. Przeczytaj cały fragment „Konrada Wallenroda” A. Mickiewicza z podręcznika

      5. G5 – Pieśń gminna strofy 1-3
        1. co dają porównania pieśni gminnej do Arki przymierza, Archanioła, apostrofy i jaką funkcję pełnią?

        2. wynotuj cechy pieśni gminnej

        3. Przeczytaj cały fragment „Konrada Wallenroda” A. Mickiewicza z podręcznika

      6. G6 – Pieśń gminna strofy 4-5
        1. kto ją wykonuje w przedostatniej strofie? Dlaczego? Kim są „ojcowie bezdzietni”?

        2. Jaki efekt uzyskuje poeta porównując w ostatniej strofie pieśń gminną do trąby archanioła?

        3. Przeczytaj cały fragment „Konrada Wallenroda” A. Mickiewicza z podręcznika

    3. Prezentacja wniosków (maksymalnie pięciominutowe wystąpienia) ok. 25'

    III Ogniwo końcowe:

    Wnioski ogólne, które mają odpowiedzieć na pytania:

    1. Kto wg romantyków stanowi naród polski? Jak było do tej pory?

    2. Co (zdaniem romantyków) jest źródłem tożsamości narodowej Polaków?

    3. Czy zdaniem A. Mickiewicza Polska przetrwa mimo że spłonęła i obróciła się w ruinę?

    4. ***Przeanalizujcie również drzeworyt zamieszony w podręczniku.

  • Kochanowski Jan - "Pieśń Świętojańska o Sobótce"

    Jan Kochanowski
    Pieśń Świętojańska o Sobótce

    Gdy słońce Raka zagrzewa,
    A słowik więcej nie spiewa,
    Sobótkę, jako czas niesie,
    Zapalono w Czarnym Lesie.

    Tam goście, tam i domowi
    Sypali się ku ogniowi;
    Bąki za raz troje graty
    A sady się sprzeciwiały.

    Fragment pochodzi ze strony na której znajdziesz ciąg dalszy:
    BIBLIOTEKA LITERATURY POLSKIEJ W INTERNECIE
  • Kochanowski Jan - "Pieśni"

    Jan Kochanowski Pieśni - tekst

    Teksty Pieśni Jana Kochanowskiego.

    Nikomu, albo raczej wszytkim, swoje księgi
    Daję. By kto nie mniemał (strach to bowiem tęgi),
    Że za to trzeba co dać, wszyscy darmo miejcie.
    O drukarzu nie mówię, z tym się zrozumiejcie.

     

    KSIĘGI PIERWSZE

    KSIĘGI WTÓRE

    PIEŚŃ I

    PIEŚŃ I

    Byś wszystko złoto posiadł, które - powiadają -

    Przeciwne chmury słońce nam zakryły...

    PIEŚŃ II

    PIEŚŃ II

    Serce roście patrząc na te czasy!

    Nie dbam, aby zimne skały...

    PIEŚŃ III

    PIEŚŃ III

    Dzbanie mój pisany,

    Nie wierz Fortunie, co siedzisz wysoko;

    PIEŚŃ IV

    PIEŚŃ IV

    Złota to strzała i krom wszego jadu była,

    W twardej kamiennej wieży i za troistymi...

    PIEŚŃ V

    PIEŚŃ V

    Kto ma swego chleba,

    Wieczna sromota i nienagrodzona...

    PIEŚŃ VI

    PIEŚŃ VI

    Acz mię twa droga, miła, barzo boli,

    Królewno lutnie złotej i rymów pociesznych,

    PIEŚŃ VII

    PIEŚŃ VII

    Trudna rada w tej mierze: przyjdzie się rozjechać,

    Słońce pali, a ziemia idzie w popiół prawie,

    PIEŚŃ VIII

    PIEŚŃ VIII

    Gdzieśkolwiek jest, Bożeć, pośli dobrą godzinę!

    Nie frasuj sobie, Mikołaju, głowy,

    PIEŚŃ IX

    PIEŚŃ IX

    Chcemy sobie być radzi?

    Nie porzucaj nadzieje,

    PIEŚŃ X

    PIEŚŃ X

    Kto mi dał skrzydła, kto mię odział pióry...

    Może kto ręką sławy dostać w boju,

    PIEŚŃ XI

    PIEŚŃ XI

    Stronisz przede mną, Neto nietykana,

    Stateczny umysł pamiętaj zachować,

    PIEŚŃ XII

    PIEŚŃ XII

    Muszę wyznać, bo się już nie masz na co chować:

    Nie masz, i po drugi raz nie masz wątpliwości,

    PIEŚŃ XIII

    PIEŚŃ XIII

    O piękna nocy nad zwyczaj tych czasów,

    Panu dzięki oddawajmy,

    PIEŚŃ XIV

    PIEŚŃ XIV

    Patrzaj, jako śnieg po górach się bieli,

    Wy, którzy pospolitą rzeczą władacie,

    PIEŚŃ XV

    PIEŚŃ XV

    Nie za staraniem ani prze mą sprawę,

    Nie zawżdy Apollo strzela,

    PIEŚŃ XVI

    PIEŚŃ XVI

    Królom moc na poddane i zwierzchność dana,

    Nic po tych zbytnich potrawach; nic po tym...

    PIEŚŃ XVII

    PIEŚŃ XVII

    Słońce już padło, ciemna noc nadchodzi,

    Niegodzien tego ten świat zawikłany,

    PIEŚŃ XVIII

    PIEŚŃ XVIII

    Czołem za cześć, łaskawy mój panie sąsiedzie,

    Ucieszna lutni, w której słodkie strony...

    PIEŚŃ XIX

    PIEŚŃ XIX

    Żal mi cię, niebogo,

    Jest kto, co by wzgardziwszy te doczesne rzeczy...

    PIEŚŃ XX

    PIEŚŃ XX

    Miło szaleć, kiedy czas po temu,

    Jaką, rozumiesz, zazdrość zjednałeś sobie,

    PIEŚŃ XXI

    PIEŚŃ XXI

    Ty spisz, a ja sam na dworze...

    Srogie łańcuchy na swym sercu czuję;

    PIEŚŃ XXII

    PIEŚŃ XXII

    Rozumie mój, prózno się masz frasować:

    Proszę, jesli się z tobą co śpiewało,

    PIEŚŃ XXIII

    PIEŚŃ XXIII

    Nieźle czasem zamilczeć, co człowieka boli,

    Nie zawżdy, piękna Zofija,

    PIEŚŃ XXIV

    PIEŚŃ XXIV

    Zegar, słyszę, wybija,

    Niezwykłym i nie leda piórem opatrzony...

    PIEŚŃ XXV

    PIEŚŃ XXV

    Użałuj się, kto dobry, a potłucz zawiasy

    Czego chcesz od nas, Panie, za Twe hojne dary?


    Fragment i spis pochodzi ze strony:
    BIBLIOTEKA LITERATURY POLSKIEJ W INTERNECIE

  • Krasicki Ignacy - "Antymonachomachia"


    Ignacy Krasicki "Antymonachomachia"

    To kolejny po "Monachomachii" poemat heroikomiczny, który w zamyśle krytyki mial być odwołaniem swego pierwozoru. Za sprawą geniuszu i odwagi autora w istocie rzeczy staje się jednak kolejnym ciosem wymierzonym w kler i bezlitośnie obnażającym słabości ówczesnego Kościoła. Niestety, o tym dziele na języku polskim już się raczej nie mówi, a szkoda...

     

     

    PLAN ANTYMONACHOMACHII

    PIEŚŃ PIERWSZA

    PIEŚŃ DRUGA

    PIEŚŃ TRZECIA

    PIEŚŃ CZWARTA

    PIEŚŃ PIĄTA

    PIEŚŃ SZÓSTA

     

     

    Spis pochodzi ze strony:
    BIBLIOTEKA LITERATURY POLSKIEJ W INTERNECIE

  • Krasicki Ignacy - "Monachomachia"

    Ignacy Krasicki "Monachomachia"

    Ten (poznawany na jezyku polskim) oświeceniowy poemat heroikomiczny napisany przez XBW (Księcia Biskupa Warmińskiego) został wydrukowany wbrew woli autora (dlaczego? - przeczytaj, choć fragment, a bedzie to dla Ciebie oczywiste!) i stał sie przyczyną potężnej fali krytyki wobec Krasickiego (zmuszono go, by napisał kolejny tekst, w którym to wszystko odwoła, czyli Antymonchomachię. Jest on jednocześnie świadectwem otwartości oświeceniowych umysłów i gotowości do krytyki i naprawy nawet takiej instytucji jak Kościół...

     

  • Pieśń o Rolandzie

    Autor nieznany

  • Pieśń słoneczna albo pochwała stworzeń


    Pieśń słoneczna albo
    pochwała stworzeń

     

    1Najwyższy, wszechmogący, dobry Panie,
    Twoja jest sława, chwała i cześć,
    i wszelkie błogosławieństwo (por. Ap 4, 9. 11).
    2Tobie jednemu, Najwyższy, one przystoją
    i żaden człowiek nie jest godny wymówić Twego Imienia
    3Pochwalony bądź, Panie mój,
    ze wszystkimi Twymi stworzeniami (por. Tb 8, 7),
    szczególnie z panem bratem słońcem,
    przez które staje się dzień i nas przez nie oświecasz.
    4I ono jest piękne i świecące wielkim blaskiem:
    Twoim, Najwyższy jest wyobrażeniem.
    Ciąg dalszy znajdziesz na stronie, z której pochodzi ten fragment: 
    http://www.ofmconv.pl/Franciszek/modl007.html
  • Racje Rolanda - Pieśń o Rolandzie

    Racje Rolanda

    Czy Roland postąpił słusznie? Jakie alternatywy miał do wyboru Roland?

    Celem tego opracowania w postaci tabeli jest ukazanie trudności wyboru rycerza hrabiego Rolanda oraz wskazanie alternatyw wraz z ich  konsekwencjami dla bohatera i świata, w którym żył.
  • Sęp-Szarzyński Mikołaj - "Rytmy abo wiersze polskie"

    RYTMY ABO WIERSZE POLSKIE

    NA HERB JEGO M. PANA JAKUBA LEŚNIOWSKIEGO, PODCZASZEGO ZIEMIE LWOWSKIEJ

    Gryfowie strzegą złota i biją się o nie...


    JEGO MOŚCI PANU JAKUBOWI LEŚNIOWSKIEMU, PODCZASZEMU ZIEMIE LWOWSKIEJ, PANU I BRATU MNIE MIŁOŚCIWEMUNAPIS NA STATUĘ ABO NA OBRAZ ŚMIERCI

    Córa to grzechowa...

    SONET I. O KRÓTKOŚCI I NIEPEWNOŚCI ŻYWOTA CZŁOWIECZEGO

    Echej, jak gwałtem obrotne obłoki...

    SONET II. NA ONE SŁOWA JOPOWE:HOMO NATUS DE MULIERE, BREVI VIVENS TEMPORE ETC.

    Z wstydem poczęty człowiek, urodzony...

    SONET III. DO NAJŚWIĘTSZEJ PANNY

    Panno bezrówna, stanu człowieczego...

    SONET IV. O WOJNIE NASZEJ, KTÓRĄ WIEDZIEMY Z SZATANEM, ŚWIATEM I CIAŁEM

    Pokój - szczęśliwość, ale bojowanie...

    SONET V. O NIETRWAŁEJ MIŁOŚCI RZECZY ŚWIATA TEGO

    I nie miłować ciężko, i miłować...

    SONET VI. DO PANA MIKOŁAJA TOMICKIEGO

    Tomicki, jesli nie ganią owego,

     

    PIEŚŃ I NA PSALM DAWIDÓW XIX.COELI ENARRANT GLORIAM DEI.

    Narodzie, głupią mądrością chłubliwy...

    PIEŚŃ II NA PSALM DAWIDÓW LII.QUID GLORIARIS IN MALITIA, QUI POTENS ES IN INIQUITA.

    Czemu się chłubisz, tyrannie,

    III. PSALMU LVI PARAPHRASIS LAMENT KOŚCIOŁA POWSZECHNEGO.MISERERE MAI, DEUS, QUONIAM CONCULAVIT ME HOMO

    Racz się nade mną zmiłować, mój Panie,

    IIII. PSALMU CXXX PARAPHRASIS.DE PROFUNDIS CLAMAVI AD TE, DOMINE.

    W grzechach srogich ponurzony,

    V. PIEŚŃ NA KSZTAŁT PSALMU LXX.DEUS, IN AUDITORIUM MEUM INTENDE.

    Ciebie, wszego stworzenia o obrońco wieczny,

    VI. PIEŚŃ. NA KSZTAŁT PSALMU CXXIII.AD TE LEVAVI OCULOS MEOS.

    Panie nasz wszechmogący, wieczny, niepojęty,

    PIEŚŃ I. O BOŻEJ OPATRZNOŚCI NA ŚWIECIE

    Nie trafunek przygodny ludzkie sprawy rządzi...

    PIEŚŃ II. O RZĄDZIE BOŻYM NA ŚWIECIE.

    Wiekuista mądrości, Boże niezmierzony,

    PIEŚŃ III. O WIELMOŻNOŚCI BOŻEJ.

    Od Boga wszytko; Pan to dobrotlwy,

    PIEŚŃ IIII O CNOCIE ŚLACHECKIEJ.

    Zacni się rodzą z zacnych i cnotliwych...

    PIEŚŃ V. O FRIDRUSZU, KTÓRY POD SOKALEM ZABIT OD TATARÓW ROKU PAŃSKIEGO 1519

    Umysł stateczny i w cnotach gruntowny...

    PIEŚŃ VI. O STRUSIE, KTÓRY ZABIT NA RASTAWICY OD TATARÓW ROKU PAŃSKIEGO [1571]

    Izaż wódz tebański, iż umarł zgromiwszy...

    PIEŚŃ VII. STEFANOWI BATOREMU, KRÓLOWI POLSKIEMU.

    Królowi hymn możnemu śpiewajmy, Kameny!

    PIEŚŃ VIII. IŻ ROZUM CZŁOWIEKOWI POTRZEBNIEJSZY NIŻ SKARBY.

    Złoto znać na strzechstenie, człowieka na złocie;

    PIEŚŃ IX. IŻ PRÓŻNE CZŁOWIECZE STARANIE BEZ BOŻEJ POMOCY.

    Mając umysł stateczny czynić, co należy,

    O TYMŻE EPIGRAMMA, ALBO NAPIS KRÓTKI.

    Bóg nas, Bóg rządzi.

Strona 1 z 2