sielanka

sielanka

  • Karpiński Franciszek - "Sielanki i wiersze miłosne"

    W szkole na języku polskim poznaje się Franciszka Karpińskiego jako wybitnego przedstawiciela sentymentalizmu, czyli oświeceniowego nurtu zwiastującego nową epokę. Oto teksty, które w największym stopniu pozwalają na taką opinię.

     

    SIELANKI I WIERSZE MIŁOSNE

    DO JUSTYNY. TĘSKNOŚĆ NA WIOSNĘ

    Już tyle razy słońce wracało...

    POŻEGNANIE Z LINDORĄ W GÓRACH

    Pódźmy na koniec smutnego Kluczowa.

    ROZSTANIE SIĘ MEDONA

    Rzucając trzodę i dawne koszary,

    KORYDON SMUTNY NA ŚMIERĆ PALMIRY

    Korydon dopadł pożądanej ciszy,

    LAURA I FILON

    Już miesiąc zeszedł, psy się uśpiły,

    PASTERZ DO OWIECZKI STRACONEJ

    Na te bezdroża, owco ulubiona,

    NICE DO NIESTATECZNEGO

    Już wiosna kończy odmiany,

    DO MOTYLA

    O jakież skrzydełka jego!

    DO SKOWRONKA

    Skowronku, cóż cię tak rano zbudziło?

    PIEŚN PASTERSKA DO ZOSI

    W Zosi wszystkie me żądze,

    MAZUREK

    Dobranoc, Jacenta,

    PRZYPOMNIENIE DAWNEJ MIŁOŚCI

    Potok płynie doliną,

    PIEŚŃ MAZURSKA

    Dla hożej swojej żony...

    SZCZĘŚCIE PRZY DORYDZIE

    Kiedy ja usiędę koło mej Dorydy,

    DO MOJEJ PRZYSZŁEJ

    Ty, co mym będziesz przywarom ulegać...

    JUŻ JA NIE TEN

    Lata moje ustąpiły,

     

     

     

     

    Spis pochodzi ze strony:

  • Melodia mgieł nocnych - tekst wiersza Kazimierza Przerwy-Tetmajera

    Melodia mgieł nocnych, Tetmajera - grafika

    Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Melodia mgieł nocnych 

    (Nad Czarnym Stawem Gąsienicowym)


    Cicho, cicho, nie budźmy śpiącej wody w kotlinie,
    lekko z wiatrem pląsajmy po przestworów głębinie…
    Okręcajmy się wstęgą naokoło księżyca,
    co nam ciała przezrocze tęczą blasków nasyca,
    i wchłaniajmy potoków szmer, co toną w jeziorze,
    i limb szumy powiewne, i w smrekowym szept borze,
    pijmy kwiatów woń rzeźwą, co na zboczach gór kwitną,
    dźwięczne, barwne i wonne, w głąb wzlatujmy błękitną.
    Cicho, cicho, nie budźmy śpiącej wody w kotlinie,
    lekko z wiatrem pląsajmy po przestworów głębinie…
    Oto gwiazdę, co spada, lećmy chwycić w ramiona,
    lećmy, lećmy ją żegnać, zanim spadnie i skona,
    puchem mlecza się bawmy i ćmy błoną przezroczą,
    i sów pierzem puszystym, co w powietrzu krąg toczą,
    nietoperza ścigajmy, co po cichu tak leci,
    jak my same, i w nikłe oplątajmy go sieci,
    z szczytu na szczyt przerzućmy się jak mosty wiszące,
    gwiazd promienie przybiją do skał mostów tych końce,
    a wiatr na nich na chwilę uciszony odpocznie,
    nim je zerwie i w pląsy pogoni nas skocznie…

    Źródło:

    Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Melodia mgieł nocnych (Nad Czarnym Stawem Gąsienicowym), [w:] tegoż, Poezje, Warszawa 1980, s. 230.

  • Szymonowic Szymon - "Sielanki"

    I. DAFNISKozy; ucieszne kozy, ma trzodo jedyna!

    II. WESELETyrsis:Powiedz nam, Morson - wszak to za pochwałę dają,

    III. SILENUSPrzedsię wy, leśne Muzy, przedsię w pieśni swoje!

    IV. KOSARZEMiłko:Kosarzu, robotniku dobry, co-ć się stało?

    V. BABYAlkon:I tak-li nasza Nice na swe stare lata...

    VI. MOPSUSMopsus:W południe, kiedy słońce nagorętsze pali,

    VII. ALKONStarzec Alkon, ostatniej w leciech doźrzałości,

    VIII. DZIEWKADafnis:Piękna była Helena, co się Parysowi...

    IX. KIERMASZTyrsis:To z kiermaszu, Menalka?

    X. WIERZBYNais:Stojąc nad cichym Purem, Nais żałościwa...

    XI. ŚLUBPięknego Sieniawskiego cne Muzy chowały...

    XII. KOŁACZEPanny:Sroczka krzekce na płocie, będą goście nowi.

    XIII. ZALOTNICYMopsus: Przyjdzie-li ten czas kiedy, że ja swe zabawy...

    XIV. POMARLICAPańko:Co się dzieje, Wontonie, że cię nie widamy...

    XV. CZARYŻona:Już to trzecia noc, jako doma nie masz mego,

    XVI. ORFEUSMenalkas:Nie zawżdy, o Licyda, nie zawżdy do gałek!

    XVII. PASTUSZYSoboń:Symichu, co urzędnik wczora mówił z wami?

    XVIII.  ŻEŃCYOluchna:Już południe przychodzi, a my jeszcze żniemy.

    XIX. ROCZNICADziś rocznica przychodzi, jakeśmy schowali...

    XX. EPITALAMIUM HELENYKiedy piękną Helenę Atryda pojmował,

    Spis pochodzi ze strony: http://monika.univ.gda.pl/

  • Wieś. Motyw wsi, motywy rustykalne w literaturze i sztuce

    Wieś. Motyw wsi, motywy rustykalne w literaturze, malarstwie, filmie i muzyce

    W kulturze europejskiej wieś zajmuje ważne miejsce. Dowodzi tego ogromna liczba tekstów kultury podejmująca tematykę rustykalną (motywy rustykalne), czyli wiejską. Zarówno w sztuce jak i w literaturze można spotkać dwa podstawowe ujęcia wsi. Z jednej strony pisarze, malarze, filmowcy poddają wieś idealizacji, mitologizacji, przedstawiając ją jako idyllę, arkadię, sielankę, często przy tym korzystając z konwencji wspomnienia. Jednocześnie jednak przedstawiają wieś w sposób realistyczny czy wręcz naturalistyczny. Poniżej znajdziesz wybrane przykłady realizacji motywu wsi w literaturze, malarstwie i filmie.