Asklepios (Eskulap) - mit grecki
Mit o Asklepiosie (Eskulapie) (plan wydarzeń), toposy literackie (motywy, tematy) oraz bohaterowie – z krótkim ich opisem, oto co znajdziesz w tym artykule. Plan wydarzeń został opracowany na podstawie "Mitologii" Jana Parandowskiego.
Mit o Asklepiosie (Eskulapie) - plan wydarzeń
- Asklepios jest synem Apollina.
- Jego matka Koronis umiera przy porodzie.
- Niemowlę karmi koza, a strzeże go pies.
- Apollo oddaje dorastającego syna Chejronowi.
- Chejron uczy go medycyny.
- Asklepios przewyższa mistrza.
- Poznaje sposób wskrzeszania zmarłych.
- Umarli zaczynają wracać do domów.
- Bogowie uznają to za naruszenie porządku świata.
- Dzeus zabija Asklepiosa piorunem.
Asklepios (Eskulap) - toposy literackie
Lista najistotniejszych tematów literackich obecnych w greckim micie o Asklepiosie, ukazującym wiedzę medyczną, przekraczanie granicy między życiem i śmiercią oraz karę za naruszenie porządku świata.
Topos wiedzy i medycyny – Asklepios dzięki nauce u Chejrona staje się lekarzem przewyższającym swojego mistrza.
Topos przekraczania granic – Bohater poznaje sposób wskrzeszania zmarłych i narusza granicę oddzielającą życie od śmierci.
Topos boskiej kary – Dzeus zabija Asklepiosa piorunem, gdy bogowie uznają jego działania za naruszenie porządku świata.
Bohaterowie
Lista najważniejszych bohaterów występujących w greckim micie o Asklepiosie.
Asklepios – syn Apollina; lekarz przewyższający Chejrona.
Chejron – nauczyciel Asklepiosa.
Apollo – ojciec Asklepiosa.
Dzeus – zabija Asklepiosa.
Zobacz też: inne mity z greckiej mitologii, Mitologia - mapa myśli
Konteksty biblijne
Historia Jezusa Chrystusa
Źródło: Ewangelie według Mateusza, Marka, Łukasza i Jana (NT)
Obie historie łączą uzdrawianie oraz przekroczenie granicy śmierci. Jezus uzdrawia chorych i wskrzesza zmarłych, a Asklepios osiąga taką wiedzę medyczną, że również przywraca ludzi do życia. Różnica jest zasadnicza: w micie greckim wskrzeszanie narusza porządek ustanowiony przez bogów i prowadzi do śmierci Asklepiosa, natomiast w Ewangeliach władza nad śmiercią potwierdza wyjątkową pozycję Jezusa.