Język polski – lektury, matura, egzamin ósmoklasisty i pisanie
Ferdinand de Saussure
-
Akt mowy - definicja i typy aktów mowy
Akt mowy
Akt mowy - definicja
Akt mowy jest to użycie wypowiedzenia przez konkretnego nosiciela języka w konkretnej sytuacji. W typowej komunikacji jeden nosiciel języka powiadamia o czymś za pomocą wypowiedzenia innego nosiciela języka.
De Saussure – akcentował indywidualny charakter aktu mowy; wyróżniał w nim:osobę mówiącą, osobę słuchającą, pojęcie, odpowiadający temu pojęciu obraz w mózgu osoby mówiącej.
K. Buhler – także uważał akt mowy za jednowyrazowy, konkretny przejaw mówienia jednostkowego, ale pojmował go jako twór, a więc coś stojącego na wyższym stopniu abstrakcji niż mówienie jako działanie indywidualne.
Typy aktów mowy (Searl):
ASERCJE
celem ich jest przedstawienie sądów o stanach rzeczy (wątpienie)
DYREKTYWNY
cel wywieranie nacisku na odbiorce , nakłonienie go do działania (rozkaz)
KOMISYWNY
cel podjęcie przez mówiącego zobowiązania do działania i odpowiedzialności za nie (obietnice)
EKSPRESYWNY
wyrażenie stanów psychicznych, emocjonalnych (gratulacje)
DEKLARATYWNY
wywołanie za pomocą pewnych wypowiedzi określonych stanów rzeczy w stosunkach społecznych
-
Ergon (dzieło) i Energeia (działanie)
Problem postawił W. Humboldt nie dając rozwiązania. Język jest jednocześnie tworem i procesem, antynomia ta przybiera różne postaci, m.in. alinearny i linearny, abstrakcyjny i realny, synchroniczny i diachroniczny itd. Jest to rozróżnienie strukturalistów: Srtukturalizm syst. de Saussure’a zajął stanowisko statyczne, a strukt. tekstowy, amerykański, dynamiczne.
-
Pole semantyczne
Definicja pojęcia: pole semantyczne
Pole semantyczne to:
- pole wyrazowe jest odbiciem pola pojęciowego, które stanowi siatkę pojęciową, nakładaną przez język na rzeczywistość;
L. Weisgerberg
- „wewnętrzna forma języka" organizuje życie społeczności, rodzaje zmian: nazwy barw: w Polsce(niebieski i zielony), U Indian z Arizony (1 nazwa na te kolory) zanik struktur rodowych wyrzuca z użycia nazwy pokrewieństwa;
Humboldt
- w tej koncepcji wartość elementu językowego nie polega na obiektywnych cechach, ale zależy od kontekstu, pozycji. Zmiana pozycji jednego elementu powoduje automatycznie zmianę wartości elementów sąsiednich.
Saussure