Hiob – Człowiek prawy i bogobojny, który doświadcza skrajnego cierpienia bez winy odpowiadającej skali nieszczęścia.
Hiob – najważniejsze czyny
- Żyje jako człowiek prawy, zamożny i posiadający dużą rodzinę.
- Traci majątek i dzieci, ale w pierwszej reakcji nie wyrzeka się Boga: mówi, że nagi przyszedł na świat i nagi odejdzie, oraz że „Pan dał i Pan zabrał”.
- Zapada na trąd, gdy próba zostaje rozszerzona.
- Przeklina dzień swoich narodzin.
- Odrzuca oskarżenia Elifaza, Bildada i Sofara, że jego cierpienie musi wynikać z jego winy i grzechu.
- W chwili buntu domaga się od Boga odpowiedzi i wyjaśnienia sensu własnego cierpienia.
- Po odpowiedzi Boga uznaje ograniczoność własnej wiedzy.
- W finale odzyskuje pomyślność, otrzymuje podwojony majątek oraz nowe potomstwo — siedmiu synów i trzy córki.
Hiob – relacje z innymi postaciami
- Bóg — Hiob pozostaje z nim w relacji wiary, ale także sporu; domaga się odpowiedzi na pytanie o niezawinione cierpienie.
- Szatan w Księdze Hioba — Podważa bezinteresowność jego pobożności i inicjuje próbę.
- Elifaz, Bildad i Sofar — przyjaciele Hioba — Przyjaciele, którzy uznają cierpienie za dowód winy, a zamiast pocieszyć Hioba pogłębiają jego samotność.
Hiob – historie biblijne
- 14. Hiob
Hiob – motywy
cierpienie niezawinione · wiara · próba · sprawiedliwość · wina · samotność · granice poznania