Przykładowa notatka:
Wersja – ok. 60 słów
Chruszczewski pokazuje, że nuda może działać dwojako: o ile długotrwała szkodzi, o tyle sytuacyjna sprzyja kreatywności i refleksji. Z kolei Fabjański podkreśla przede wszystkim jej negatywny wpływ, wskazując na spadek motywacji i efektywności, wzrost stresu oraz ryzyko depresji. Obaj autorzy są zgodni, że nuda jest zjawiskiem istotnym i wyraźnie oddziałuje na człowieka. Wniosek: nuda może być zarówno zagrożeniem, jak i impulsem do namysłu.
Wersja – ok. 90 słów
Chruszczewski przedstawia nudę jako zjawisko niejednoznaczne: o ile jej przewlekła postać szkodzi, o tyle nuda sytuacyjna może pobudzać wyobraźnię, kreatywność i refleksję nad sensem działań oraz życia. Z kolei Fabjański koncentruje się na jej negatywnych skutkach, takich jak obniżenie motywacji i efektywności, wzrost stresu, ryzyko nałogów i depresji oraz pogorszenie zdrowia. Obaj autorzy zgodnie uznają, że nuda silnie wpływa na psychikę i zachowanie człowieka, dlatego nie należy jej lekceważyć. Różnią się jednak oceną jej roli: pierwszy dostrzega także jej potencjał rozwojowy, drugi – przede wszystkim destrukcyjny. Nuda może więc szkodzić, ale też prowadzić do samopoznania.
Wersja – 74 słowa
Chruszczewski ukazuje nudę jako zjawisko ambiwalentne: jej długotrwała postać szkodzi człowiekowi, natomiast nuda sytuacyjna może sprzyjać kreatywności i refleksji nad sobą. Fabjański akcentuje przede wszystkim negatywne skutki nudy: osłabienie motywacji, spadek efektywności, stres oraz zagrożenie dla zdrowia psychicznego i fizycznego. W obu tekstach nuda zostaje uznana za istotne doświadczenie człowieka. Autorzy różnią się jednak oceną jej skutków: pierwszy dostrzega także jej konstruktywny potencjał.
Wzorcowa - podana przez CKE
Autorzy obu tekstów zauważają, że nuda jest zjawiskiem dotyczącym każdego człowieka. Wskazują na przyczyny doświadczania nudy i sposób jej wpływu na funkcjonowanie człowieka, na jego postawę. Podzielają pogląd, że nuda jest dla większości ludzi stanem niezbyt miłym i raczej niepożądanym. Autorzy różnią się w postrzeganiu skutków nudy dla człowieka. Chruszczewski wskazuje, że może ona przyczyniać się do rozwoju kreatywności i choć bywa stanem przykrym, to w efekcie przynosi pozytywne skutki. Fabjański uważa, że nuda jest destrukcyjna, oddala człowieka od życia i negatywnie wpływa na jego zdrowie. [86 wyrazów]
Wzorcowa - podana przez CKE
• Chruszczewski skupia się na nudzie sytuacyjnej – krótkotrwałej, i dostrzega jej pozytywny wpływ na człowieka. Odwołując się do badań naukowych, dowodzi, że ludzie po doświadczeniu nudy mogą stać się bardziej twórczy. Z kolei Fabjański postrzega nudę jako coś, co paraliżuje człowieka i przynosi negatywne skutki dla jego zdrowia, powodując depresję czy przedwczesny zgon. Obaj zauważają związek nudy z myśleniem – pierwszy jednak wskazuje na kreatywność oraz pogłębioną refleksję nad sobą i życiem, drugi natomiast na oderwanie człowieka od jego życia i tego, co dzieje się wokół. [84 wyrazy]
Wzorcowa - podana przez CKE
Z obu tekstów wynika, że warto zmierzyć się z nudą. Michał Chruszczewski przedstawia głównie pozytywne aspekty doświadczania nudy, gdyż zauważa, że sprzyja ono zdolnościom twórczym człowieka. Dostrzega jednak również negatywne konsekwencje nudzenia się. O wadach tego stanu emocjonalnego mówi się przede wszystkim w tekście Fabjańskiego. Chociaż autor podkreśla, że nuda niszczy zdrowie człowieka, to apeluje, żeby jednak od niej nie uciekać. [61 wyrazów]